พ่อมดเจ้าเสน่ห์

การ์ดทั้งสองทำตามคำสั่ง งูเบิกตาตกใจ ทันใดได้ยินเสียงการต่อสู้ ตลับสั่งการ์ดให้ปล่อยจู๊ฟไว้ก่อนแล้วให้ตามตนไป...ณิศรากับมาริสาต่อสู้กันโดยณิศราทำท่าจะเสียที สารกิจซึ่งมีโรมสิงร่างรีบเข้าไปโอบปกป้องณิศราแล้วพาหนี มาริสาจะขยับตาม พอดีได้ยินเสียงตลับก็ทำทีว่าตัวเองโดนทำร้ายกระเด็นไปปะทะต้นไม้ใหญ่ จนมีเลือดไหลซึมที่มุมปาก

ตลับมาถึงตกใจเข้าประคองหลาน เธอคอพับคออ่อนพยายามพูดว่าแม่มดทำร้าย ตลับให้หยุดพูดแล้วจะพากลับบ้าน โดยสั่งการ์ดไปเอาตัวพ่อมดกลับไปขัง มาริสาได้ยินเช่นนั้นก็รู้ว่าจู๊ฟหนีไม่พ้น แต่ต้องเดินกลับไปกับตลับเพื่อไม่ให้สงสัย

ด้านจู๊ฟพอไม่เห็นใครอยู่ก็รีบออกจากร่างงูแล้วกลับเข้าร่างตัวเองลุกขึ้นจะหนี ทันใดนั้นมีมือมาคว้าไหล่ เขาสะดุ้งเฮือกอ้าปากจะร้อง เสียงเดวิดสั่งให้เงียบ จู๊ฟเอามือปิดปากไว้ทัน พอเห็นเดวิดก็ดีใจที่เขามาช่วย เสียงการ์ดกลับมา เดวิดจึงเหาะพาจู๊ฟหนีไปต่อหน้าต่อตาพวกการ์ด

ooooooo

สารกิจจับมือณิศราวิ่งอย่างเร็วมาจนพ้น เธอเริ่มขืนตัวเพราะรู้ว่าใครสิงร่างพี่ชาย โรมยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะก้าวออกจากร่างสารกิจ ทำให้เขาทรุดลงหมดสติ โรมคว้ามือณิศราไว้แล้วดึงแหวนออก เสื้อผ้าเธอกลับมาอยู่ในชุดปกติ เธอกระชากมือกลับอย่างโกรธๆ เขาเย้า

“อย่างนี้ค่อยดูไม่ปลอมหน่อย...เอ! แต่ก็ยังดูปลอมอยู่ดี” ณิศราโมโหท่าทางกวนๆของโรมจึงเงื้อมือจะตบแต่วืดไปเพราะโรมหายตัวไปอยู่ข้างหลังเธอ “ผมอยู่ทางนี้ที่รัก!”

ณิศราตาวาวด้วยความโกรธ ยกเท้ายื่นไปกระทืบเท้าโรมอย่างแรง แต่เขาหลบจึงทำให้เธอเจ็บเอง...โรมปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าด้วยความห่วงใย แต่ก็อดเหน็บแนมไม่ได้

“เจ็บหรือหนูณิ! คุณเจ็บยังไม่เท่ากับผมเจ็บ”

“จะแก้แค้นฉันยังไงก็เชิญ” ณิศราเชิดหน้าขึ้นสบตา

“ถึงจะเป็นพ่อมด แต่ผมก็เป็นลูกผู้ชายพอที่จะไม่ทำร้ายผู้หญิง...เดี๋ยวพี่ชายคุณก็ฟื้น ผมไปล่ะ” โรมสะบัดผ้าคลุมหายตัววับ ณิศราอึ้งไปชั่วครู่ก่อนจะเข้าเขย่าตัวสารกิจ เขาฟื้นขึ้นมาด้วยความงงงวยว่าตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร และเกิดอะไรขึ้นบ้าง ณิศราตัดบทว่าไม่รู้สักอย่าง...

เมื่อเดวิดส่งจู๊ฟที่เมืองเวทมนตร์ ไม่รอฟังคำขอบคุณกลับมายังเมืองมนุษย์อีกครั้ง...

ตลับส่งมาริสาถึงห้องนอน กำชับว่าได้ยินอะไรก็ไม่ต้องออกมา หญิงสาวก้มกราบขอโทษที่เป็นเหตุทำให้พ่อมดหนีไปได้ ตลับไม่ติดใจเพราะเชื่อว่าพวกพ่อมดแม่มดต้องย่ามใจกลับมาอีก...มาริสาแกล้งถามหาแมทธิวไม่รู้ว่าหายไปไหน ตลับจะไปดูที่ห้อง มาริสารีบอาสาไปแทนเพราะเกรงย่าจะพบว่าเขาสลบอยู่ โดยอ้างว่าเป็นห่วงพี่