พ่อมดเจ้าเสน่ห์

ทุกคนกลับเข้ามาในห้องประชุม ตลับฟังหลานๆเล่าแล้วรู้ว่าพวกพ่อมดแม่มดเข้ามาได้เพราะสิงร่างคนในบ้าน แมทธิวอยากพูดบางอย่างแต่เปลี่ยนใจ กรองทองค่อนขอดจนทะเลาะกับธงชัย ตลับเอ็ดไม่รู้จักอายลูกหลาน กุลนภานึกได้ถามขึ้น

“อุ๊ย! ยัยหนูมาไปไหนคะ หรือว่าถูกพ่อมดแม่มดพาไปแล้ว”

“ป่านนี้อาจจะกลายเป็นแม่มดไปแล้วมั้ง” ณิศราเสริมหัวเราะคิกคักกับกุลนภา

ตลับมองสองหลานอย่างเคืองๆ กรองทองเยาะในทีบ้างว่าแม่ของณิศราหายไปไหนเหมือนกัน ไพจิตรตอบแทนว่าเธอไปค้างบ้านแม่ กรองทองค่อนขอดว่าแม่คนใจอ่อน ณิศราเถียงอย่างไม่พอใจว่าแม่ตนเป็นคนมีเมตตา ทำให้กุลนภาซึ่งหัวเราะกันอยู่เมื่อครู่สะดุดหู

“อ้าว! งั้นเธอก็ว่าคุณย่ากับทุกคนที่นี่ไม่มีเมตตาน่ะสิ รวมทั้งตัวเธอด้วย”

“งั้นมั้ง!” สารกิจฉุนแทนน้องสาว

เรื่องทำท่าจะลุกลาม ตลับเลยขัดขึ้นให้สารกิจไปดูมาริสาที่ห้อง แมทธิวรีบอาสาไปแทนแล้วลุกเดินไป กรองทองกับกุลนภาสะกิดกันยิ้มๆที่ตลับดูจะไว้ใจแมทธิวมากกว่า

ooooooo

แมทธิวเดินผ่านห้องตัวเองแล้วต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเอะอะโครมครามดังออกมา พอเขาขยับลูกบิดประตู มาริสากับเดวิดซึ่งกำลังสู้กันก็หายวับไปพร้อมข้าวของที่พังกลับสภาพเดิม แมทธิวแปลกใจรีบเดินตรงไปห้องมาริสา เห็นเธอออกมาจากห้องพอดี เขาโล่งอก

มาริสาซึ่งยังถูกโมนาสิงทำทีว่าจะไปดูยายกับแม่ที่เรือนเล็ก แมทธิวจึงเดินไปเป็นเพื่อน เดวิดปรากฏตัวขึ้นมองตามทั้งสองสีหน้าถมึงทึง

นาดาลเห็นทุกอย่างผ่านลูกแก้ว เขาเสียใจมากจนต้องออกมาพูดกับท้องฟ้า “ฮันนา...นี่ผมตัดสินใจถูกรึเปล่าที่ปล่อยโรมกับแมทธิวไปจากอก แทนที่จะเลี้ยงเอง แล้วสั่งสอนอบรมเอง ถ้าทำอย่างนั้นลูกอาจพร้อมสำหรับแก้แค้นมากกว่านี้...แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่า ไอ้ลูกเสือลูกตะเข้นั่นกลับพร้อมที่จะผลาญญาติพี่น้องของมันเองเพื่อเรา! เสียดายที่มันยังเก่งไม่พอ”...

ระหว่างทางที่แมทธิวกับมาริสาเดินไปเรือนเล็ก โมนาซึ่งสิงร่างมาริสาแกล้งทำเป็นระมัดระวังตัวไม่ให้ใกล้ชิดกับแมทธิว พอเขารู้สึกได้ เธอก็ตีหน้าเศร้าเคล้าน้ำตาว่า

“พี่แมทไม่รู้สึกเหรอคะว่าระยะหลังๆนี่ชอบมีคนมองเราแปลกๆ บางคนก็ว่าหนูมา...”

เดวิดพรางตัวมองอย่างหมั่นไส้ “จีบปากจีบคอน่าจับเหวี่ยงเสียจริงๆ”

แมทธิวถามมาริสาว่าใครว่าและว่าอะไร เธอทำเป็นไม่อยากบอกเกรงจะไม่สบายใจ หมอหนุ่มคว้าแขนเธอคาดคั้นถาม เธอจึงโบ้ยให้ไปถามกุลนภากับวิวรรณเอง พอถึงเรือนเล็กก็รีบเดินเข้าบ้าน แมทธิวมองอย่างอาลัยก่อนจะหันหลังกลับเดินไป...สีหน้ามาริสาเปลี่ยนเป็นสนุกสะใจ “หลงรักน้องสาวล่ะซี...แต่ถ้าอีตานี่เป็นพ่อมด หนูมานี่ก็ไม่น่าจะใช่น้องสาวแท้ๆ”