พ่อมดเจ้าเสน่ห์
ตอนที่ 8
ณิศราเดินมาที่เคาน์เตอร์ถามมธุรส พอรู้ว่าโรมยังมาทำงานอยู่ก็ปรี่ไปที่ห้องทำงานเขาเปิดประตูพรวดเข้าไป โรมกำลังอ่านประวัติคนไข้อยู่ เงยหน้ามาตำหนิ
“ถึงจะเป็นหลานสาวเจ้าของโรงพยาบาลก็ควรมีมารยาท”
“ฉันไล่นายออกไปแล้ว ยังจะมาทำไมอีก”
“คุณเป็นแค่หลานเจ้าของ ไม่ใช่เจ้าของสักหน่อย...”
“แต่ฉันเป็นคนบอกคุณย่า...”
“งั้นก็ให้คุณย่าคุณเป็นคนไล่สิ!” โรมสวนทันที
“อ้อ ฉันไม่บอกแค่นั้นหรอก ฉันจะบอกด้วยว่านายเป็นพวกพ่อมด!”
โรมท้าให้บอกไปเลย หญิงสาวยิ่งโมโหเพราะรู้ว่าเขาใช้เวทมนตร์ทำให้พูดเรื่องนี้ไม่ได้ จึงด่าว่าเขาปลิ้นปล้อนหลอกลวง โรมงงว่าหลอกใคร พอณิศราบอกว่าเห็นเขาเจ๊าะแจ๊ะกับวิวรรณ เขายิ่งงงเพราะวันนี้ยังไม่เห็นวิวรรณ แต่เมื่อโดนปรักปรำมากขึ้นก็ไล่ณิศราให้ออกไป เธอยิ่งโกรธกระชากจะให้เขาเป็นคนออก โรมสะบัดแขน เธอถลาเข้ามาในอ้อมแขนเขา เธอสะดุ้งโวย
“ปล่อย! ฉันไม่ใช่แม่มดคู่วิวาหะของนาย!”
โรมชะงักครุ่นคิดสักครู่ “คุณคงหมายถึงโมนา...”
ณิศราผิดหวังที่เขายอมรับ โรมขยับออกห่างแล้วบอกเธอว่า เขามาที่นี่ด้วยความตั้งใจดี ถ้าเธอไม่เชื่อวันหนึ่งเธอจะเห็นเอง พูดจบเขาก็เดินออกจากห้องทำงาน กุลนภาเดินรี่มาหาเขาบอกมีเรื่องจะปรึกษา โดยให้มธุรสเชิญเดชามาตรวจคนไข้แทนโรม ณิศราตามออกมา
ไม่พอใจบอกกุลนภาว่าโรมถูกไล่ออกแล้ว โรมสะกดไม่ให้ณิศราพูดเรื่องของเขา แล้วบอกกุลนภาว่าณิศราไม่ชอบหน้าตน กุลนภาหาว่าน้องสาวพาลเกเรเหมือนเด็ก
กุลนภาเข้าข้างโรมบอกณิศราถูกตามใจจนเสียเด็ก ณิศราแค้นใจน้ำตาคลอจะพูดก็พูดไม่ได้ จนทั้งสองพากันเดินไป เดชาเดินเข้ามาพูดว่า ดูเหมือนเธอจะไม่ชอบโรม ณิศรารู้ว่าเขาเป็นพ่อมดก็ถอยหนีมาสั่งมธุรสว่า ให้บอกมาริสาเข้าเวรแทนตน อ้างว่าไม่สบายจะกลับบ้าน
เดชายืนมองณิศราด้วยความสะใจ เสียงนาดาลเข้ามาในห้วงความคิด “ทำให้มันระแวงกันเอง ทำให้มันเกลียดกัน ไม่ไว้ใจกัน พอพวกมันอ่อนแอ เจ้าก็เลือกได้ตามใจชอบว่าจะฆ่าใครก่อน แต่สำหรับนังตลับ...ให้เป็นหน้าที่ของข้า”
มธุรสเห็นเดชายืนนิ่งก็เรียก เขารู้สึกตัวเดินไปดื้อๆ พยาบาลสูงวัยงงวันนี้มีแต่คนแปลกๆ แล้วถือแฟ้มการรักษาเดินตามเข้าวอร์ด เดชาตรวจคนไข้อย่างตั้งอก ตั้งใจ บางรายเขาแอบใช้เวทมนตร์ช่วยรักษาเนียนๆ...
นาดาลเห็นทุกอย่างผ่านลูกแก้วด้วยความหงุดหงิด
“ยังไม่ทิ้งสันดานมนุษย์ บังอาจช่วยเหลือพวกเดียวกันทั้งๆที่ขัดคำสั่งข้า ไว้ใจไม่ได้”
ooooooo
