พ่อมดเจ้าเสน่ห์

หยดย้อยเอาโอเลี้ยงกับขนมกลับไปกินเอง ปรารถนาในร่างคางคกกระโดดขึ้นมาบนเตียงมองตาละห้อยด้วยความอยากกินโอเลี้ยง ชิคเก้นเห็นแล้วปลอบใจ

“รออีกหน่อยให้สองยายหลานเขาช่วยแก้คำสาปให้ก่อน เฮ้อ! ซึ่งไม่รู้ว่าศตวรรษหน้าจะสำเร็จไหม”...คางคกตาโตตกใจ

ooooooo

เย็นวันนั้นสารกิจขับรถกลับบ้านด้วยความหงุดหงิดกับการจราจรที่ติดขัด พลันเสียงโรมพูดขึ้นที่เบาะหลัง

“สู้ที่เมืองเวทมนตร์ก็ไม่ได้ ที่นั่นไม่มีไฟเขียวไฟแดง ผ่านตลอด”

สารกิจตกใจไม่ทันจะพูดอะไร โรมก็เข้าสิงแล้วเสกให้ไฟจราจรเป็นไฟเขียวตลอดทางที่รถเขาแล่นผ่าน...

ขณะเดียวกันณิศรากำลังจะขับรถกลับบ้านเช่นกัน อุษณีย์โทร.เข้ามาขอร้องให้เธอใช้แหวนช่วยพ่อมดที่กำลังจะถูกเผา ณิศรารู้สึกลำบากใจอย่างมากขับรถกลับอย่างไม่มีสติ

ในห้องประชุมของบ้านอัครเดชฤทธิ์ ทุกคนพร้อมหน้าขาดแต่ณิศรากับอุษณีย์ ไพจิตรบอกว่าอุษณีย์มีธุระส่วนณิศรากำลังกลับมา ขาดคำณิศราก็เปิดประตูเข้ามาขอโทษทุกคนที่กลับช้า สารกิจเยาะว่าเป็นข้อแก้ตัวที่ดีที่สุดของคนมาช้า ณิศราจะโวยแต่ตลับปราม เธอจึงนั่งกลางระหว่างไพจิตรกับสารกิจ มาริสาซึ่งโมนาสิงร่างลอบมองสารกิจกับณิศรา แต่ต้องทำสงบเสงี่ยมเพราะแมทธิวคอยจับตามองอยู่

ตลับเปิดเรื่องพ่อมดที่จับได้ว่ากล้าแปลงตนเข้ามาในโรงพยาบาลเพื่อสืบเรื่องราวเรา ฉะนั้นจะปล่อยหนีไปอย่างคราวก่อนไม่ได้ ธงชัยอวยลูกชายให้แมทธิวเป็นคนควบคุมงานนี้ กรองทองเห็นด้วยโดยเน้นว่าแมทธิวจะเป็นผู้สืบทอด สารกิจรีบยกมือขอเป็นผู้ช่วย

“จะไหวหรือจ๊ะกิจ” กรองทองเยาะนิดๆ

“ทำไมจะไม่ไหวครับคุณกรอง กิจก็เป็นหลานของคุณแม่ เป็นทายาทนักล่าเหมือนกัน” ไพจิตรสวน ธงชัยทำท่าจะโต้กลับแต่แมทธิวชิงพูดขึ้นก่อน

“ไม่เป็นไรครับ ให้กิจช่วยผมก็ดีเหมือนกัน”

“ไปช่วยหรือไปเป็นภาระก็ไม่รู้!” กรองทองพูดขำๆทีเล่นทีจริง

ณิศรารีบเถียงแทนพ่อที่อ้าปากจะพูด “พี่แมทเก่ง แต่พี่กิจคงไม่เป็นภาระแน่นอนค่ะ”

“ถ้าคุณลุงคุณป้าไม่ไว้ใจ ผมอยู่ในห้องไม่ออกไปยุ่งกับใครก็ได้ครับ”

“เป็นลูกผู้ชายจะไปแอบอยู่ในห้องไม่ได้! ให้ตากิจคอยช่วยแมทน่ะดีแล้ว” ตลับตัดสิน