พ่อมดเจ้าเสน่ห์
ตอนที่ 8
โมนาพูดจบก็สะบัดผ้าหายวับไป แล้วมาโผล่ที่ห้องมาริสา นั่งมองมาริสาเดินออกจากห้องด้วยสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องเพราะได้จัดการเรื่องบางอย่างลงไป
ก่อนหน้านี้โมนาไปปรากฏตัวต่อหน้าสมเกียรติที่ห้องทำงาน สะกดให้เขาโทรศัพท์ไปหาตลับ พูดจานัดหมายเพื่อทาบทามมาริสาให้กับปราการ
รุ่งขึ้นสมเกียรติอยู่บ้านกำลังนั่งอ่านหนังสือจิบกาแฟ สิริกาญจน์เห็นไม่ไปทำงานก็แปลกใจ เขาบอกว่าอยากพักแล้วยกงานให้ปราการกับวิวรรณรับผิดชอบแทนและยังบ่น
“เสียดายที่เรามีลูกหลานน้อย ไม่เหมือนคุณอาตลับ นั่นเขามีคนสืบทอดเยอะ”
“ไม่ยากนี่คะ คุณก็ไปสู่ขอยัยหนูณิให้ลูกชายเรา แล้วก็ยกยัยวิให้แมทธิวหลานชายคนโปรดของคุณตลับ เท่านี้ก็เป็นการเพิ่มลูกหลานโดยปริยาย”
“คุณพูดเหมือนทำได้ง่ายๆ”
“ก็ไม่เห็นยากอะไร คุณมีนัดกับคุณอาตลับไม่ใช่เหรอคะ” สมเกียรติปฏิเสธ “อ้าว! ก็คุณกรองเป็นคนบอกฉันเองว่าคุณอาตลับท่านบอกให้ช่วยดูแลเรื่องอาหารคาวหวานที่จะเลี้ยงเราวันมะรืนนี้ คุณกรองเธอเก่งเรื่องกับข้าวกับปลา...เธอใช้เสน่ห์ปลายจวักมัดสามีกับคุณแม่สามีเสียอยู่หมัด พูดก็พูดเถอะ คุณอุษณีย์ยังเก่งสู้เธอไม่ได้ คุณ...”
“เดี๋ยว! เท่าที่จำได้ผมไม่ได้นัดกับคุณอาตลับเลยนะคุณ”
สิริกาญจน์แปลกใจแล้วกรองทองจะบอกตนได้อย่างไร ตัดสินใจโทรศัพท์ไปหาตลับเพื่อให้สมเกียรติหยั่งเชิง ทำทีจะขออนุญาตคอนเฟิร์มนัดวันมะรืน ตลับ
สัพยอกว่าเขาลืมหรือ...สมเกียรติวางสายแล้วยังงงว่าตนไปนัดตอนไหน สิริกาญจน์หาว่าเขาเริ่มจะเป็นอัลไซเมอร์
ooooooo
ในขณะที่โมนาปรากฏร่างรางๆมองว่าจะกลั่นแกล้งมนุษย์อย่างไรต่อไปดี ก็เห็นกุลนภาเดินสวนกับปราการ จึงแกล้งสะกดปราการให้ตามจีบกุลนภา เธอทั้งตกใจระคนแปลกใจเดินหนีด้วยความหงุดหงิด ปราการยังมีท่าทีหยอดลูกจีบพยาบาลที่เดินผ่านไม่เว้นแม้แต่มธุรส
ชิคเก้นในร่างปรารถนากำลังบ่นกับหยดย้อยว่าอยากกลับบ้าน หยดย้อยให้เลิกทำตัวเป็นแมวและเลิกเห็นพวกแม่มดหมอผีก่อนถึงจะได้กลับ...กุลนภาเข้ามาถามไถ่อาการ หยดย้อยจาระไน ปราการตามมาทำก้อร่อก้อติก ชิคเก้นเห็นท่าทีก็รู้ว่าโดนมนตร์แต่สงสัยว่าไม่น่าใช่ฝีมือทาฮีร่า
กุลนภากลับออกมา ปราการตามติด กุลนภาหันมาโวยให้เลิกตาม โมนาดีดนิ้วคลายมนตร์ ปราการชะงัก งงกับตัวเองว่ามาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร กุลนภาบอกว่าเขาตามตน เขาไม่เชื่อเพราะจำได้ว่ากำลังจะไปธุระข้างนอก ว่าแล้วก็เดินไป กุลนภามองอย่างครุ่นคิด
