พ่อมดเจ้าเสน่ห์

มาริสาทำทีไม่ค่อยสบายขอไปอยู่กับยาย จันไม่ยอม แต่ตลับกลับอนุญาตและว่าให้ทุกคนที่มีหน้าที่เตรียมพร้อมเผาพ่อมดเวลาเที่ยงคืน กุลนภารีบถามว่าตนทำอะไร กรองทองให้มาอยู่เป็นเพื่อนแม่ แล้วอวยลูกชายอีก ตลับต้องบอกให้หยุดแล้วให้ทุกคนแยกย้ายกันไปพัก

กุลนภาขออยู่กับณิศรา เธอโบ้ยให้อยู่เป็นเพื่อนกรองทอง กุลนภาดักคอว่าโกรธแม่ตนหรือ ณิศราบอกไม่ถึงกับโกรธแค่ไม่พอใจ...ณิศรากลับเข้าห้อง นั่งมองแหวนที่นิ้วอย่างครุ่นคิด

มาริสามาเรือนเล็ก จ้องชดที่นอนอยู่บนเตียงแล้วเข่นเขี้ยว “ยังคิดจะเผาพ่อมดแม่มดอีกไหม ยายแก่!” ชดค่อยๆลืมตาทักหลานสาว เธอแสยะยิ้มบอกให้มองดีๆ ชดเพ่งมองสะดุ้งเฮือก

“กลัวแล้ว! อย่าทำฉันเลย! ฉันกลัวแล้ว!” ชดเห็นร่างโมนาซ้อนก็เอามือปิดตาดิ้นไปมา

“รู้จักกลัวเหมือนกันเรอะ”

เสียงจันกลับมา มาริสารีบปรับเปลี่ยนท่าทีบอกแม่ให้เข้ามาดูยาย ชดยังร้องกลัวๆ จันปรี่เข้าปลอบแม่ให้หายกลัว ชดไม่ฟังร้องไล่ให้ออกไปๆ มาริสาทำสีหน้ากังวลเป็นห่วง

ooooooo

บรรยากาศใกล้เที่ยงคืน เยือกเย็นวังเวง รอบบ้านดำทะมึนดูโดดเดี่ยว ดวงจันทร์ข้างแรมยิ่งเพิ่มความน่าสะพรึงกลัว เดวิดในชุดพ่อมดขี่ไม้กวาดผ่านดวงจันทร์แล้วหยุดมองมาที่บ้านตลับ ดวงตาเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชังก่อนจะเหาะลงมาอย่างเงียบเชียบ

การ์ดสองนายที่รักษาการณ์อยู่บริเวณนั้นหันมาเห็น รีบเอาน้ำศักดิ์สิทธิ์มาสาดใส่ แต่น้ำนั้นกลับทำอะไรเขาไม่ได้ การ์ดทั้งสองแปลกใจ ชักอาวุธเตรียมเข้าจู่โจม แต่แล้วก็ไม่อาจสู้เดวิดได้ ทั้งสองพ่ายแพ้นอนสิ้นสติ

ณิศราตัดสินใจทำในสิ่งที่แม่ขอร้อง เธอหลับตาหมุนแหวนร่างเธอเลือนราง พอจะออกจากห้อง กุลนภาเคาะประตูแล้วเปิดเข้ามามองไม่เห็นณิศราก็เดินหาทั่วห้อง ณิศราแอบขำที่ญาติผู้พี่ไม่เห็นตน แล้วเดินออกจากห้องแต่เผลอปิดประตูเสียงดัง กุลนภาสะดุ้งหันมองก็ไม่เห็นใคร

แมทธิวมองเวลาแล้วเตรียมตัวจะออกจากห้อง พอดีมาริสาเดินเข้ามานัยน์ตาเป็นประกาย แมทธิวแปลกใจไหนบอกว่าจะอยู่กับยาย เธอส่งยิ้มหวานอ้อนว่าคิดถึงเขา แล้วหมุนตัวเสื้อผ้าเปลี่ยนเป็นชุดแม่มด แมทธิวผงะจิกเรียก...นังแม่มด!

“พูดจาให้เกียรติพวกเดียวกันหน่อย...นายพ่อมด”

“ฉันไม่ใช่พ่อมด!”

“แน่ใจเรอะ” โมนาในร่างมาริสาเดินเย้ายวนรอบตัวแมทธิว “นายหลงมาอยู่ในพวกมนุษย์ได้ยังไงกันนะ”

“บอกว่าฉันไม่ใช่พ่อมด”

“ถามใจตัวเองดีกว่าว่านายเป็นมนุษย์หรือพ่อมดกันแน่” มาริสาโอบคอเขายั่วเย้า

แมทธิวยืนกรานว่าเขาเป็นมนุษย์ ดึงมือเธอออกเดินไปเปิดประตู มาริสาสะบัดมือให้ประตูปิด แมทธิวพยายามเปิดแต่ไม่ออกจึงหันมาโต้ว่า

“ถ้าฉันเป็นพ่อมด ทำไมถึงเปิดไม่ออก”