ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์
ตอนที่ 9
“หนูคิดว่าเมื่อกี้คุณแม่เชื่อคำพูดลูกผัวแล้วล่ะ แต่ที่ยังทำเป็นหัวแข็งดื้อไม่ฟังใครอยู่เพราะไม่อยากเสียหน้าต่อหน้าสะใภ้อย่างหนูใช่ไหมคะ” ป่องชะงักเพราะโดนจี้ใจดำ “นั่นไง ใช่จริงๆด้วย ทิฐิของคุณแม่ก็เหมือนกับทิฐิของหนูก่อนมาที่นี่นั่นแหละ”
“หุบปากโลด อย่าเอาข้อยไปเปรียบกับแม่ญิงคือเจ้า”
“ไม่เปรียบไม่ได้หรอกค่ะ เพราะผู้หญิงสองคนที่ยืนเกลียดขี้หน้ากันอยู่ตรงนี้คือคนที่นายพลรักด้วยกันทั้งคู่”
“บ่คือกัน บักพลฮักข้อย แต่กับเจ้า...ก็แค่หลง”
“แล้วแต่คุณแม่จะคิดแล้วกัน หนูอาจจะไม่ใช่คนไทบ้าน ไม่ได้พูดภาษาเดียวกัน ไม่ได้กินอยู่เหมือนกัน แถมยังหัวแข็งเถียงแม่ผัวตลอด แต่ขอโอกาสให้ได้พิสูจน์ตัวเองเพื่อที่หนูจะได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้ด้วยได้ไหมคะ”
ชโลธรสีหน้ามุ่งมั่น ขยับเข้าไปใกล้พร้อมยกมือไหว้ป่องอย่างนอบน้อม
“ถ้าคุณแม่ยอมให้โอกาส หนูก็จะยอมสงบปากสงบคำไม่เถียงอีก เพราะถ้าคุณแม่เลิกเกลียดหนูได้นายพลเขาก็จะได้สบายใจ มีสติมีปัญญา มีเรี่ยวแรงไปรับมือกับความเป็นความตายที่ลอบกัดเขาอยู่ หนูขอได้ไหมคะคุณแม่”
ชโลธรพนมมือขอร้อง ทำเอาป่องอึ้งพูดไม่ออกอยู่นานอย่างซาบซึ้ง แต่ด้วยนิสัยที่ไม่ชอบแสดงออกให้ใครเห็นจึงแสร้งเสียงดังใส่ “เว้าจบแล้วแม่นบ่ จบแล้วก็หลีกไป”
ป่องไปแล้ว ทิ้งชโลธรยืนหน้าจ๋อยผิดหวัง จังหวะนี้ทศพลปรากฏตัวบอกเธอว่า
“ให้เวลาแม่ผมหน่อยนะ คุณยอมถอยให้ขนาดนี้แล้ว ผมว่าแม่ก็ต้องยอมให้เหมือนกัน”
เธอทำตัวไม่ถูกด้วยไม่คิดว่าตรงนี้จะมีใครอื่นจึงเดินเลี่ยงเขาไป แล้วต้องเขินอายเมื่อเขาเดินตามและบอกว่าได้ยินหมดทุกคำที่เธอพูดกับแม่ แต่เธอก็อ้างว่าพูดไปตามบท เล่นตามน้ำ เพราะน้ำกำลังเชี่ยวตนไม่อยากเอาเรือไปขวางเดี๋ยวจะตายกันทั้งลำ
“เหรอครับ งั้นคุณก็น่าจะได้ออสการ์เลย เพราะคุณเล่นได้เนี้ยนเนียนจนทำให้ผมอยากเป็นเจ้าของคุณทั้งตัวและหัวใจ” ทศพลไม่พูดเปล่า แต่เดินเข้าประชิดด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม
“จะบ้าเหรอนายพล อย่ามาทำแบบนี้...นี่มันกลางทุ่งนานะ”
“ช่วยไม่ได้ครับ เพราะคุณทำให้ผมห้ามใจ
ไม่อยู่แล้วจริงๆ ทุกคำที่คุณพูดกับแม่ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองโชคดียิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่ 1 จนอยากตะโกนให้ทั้งโคกอีเกิ้งรู้ว่า...ขอบคุณพญาแถนหลายๆเด้อที่ส่งแม่ญิงผูนี่ให้มาเป็นเมียข้อย”
“จะบ้าเหรอ ตะโกนแบบนั้นไม่อายคนอื่นเขาหรือไง”
“ทำไมต้องอายล่ะครับ ชาวบ้านเขารู้กันอยู่แล้วว่าเราน่ะเป็นผัวเมียกัน” พูดจบทศพลจุ๊บที่ปากเธอเร็วไว ชโลธรไม่ทันตั้งตัวถึงกับเหวอไป กะพริบตาถี่ๆ ใจเต้นโครมคราม “ถึงกับเกือบหยุดหายใจแบบนี้ งั้นเดี๋ยวผมซ้ำให้” เขายื่นหน้าเข้ามาอีก คราวนี้เธอผลักไสแล้วเดินหนีไปตามคันนาที่รายล้อมไปด้วยต้นข้าวเขียวขจี
ooooooo
