ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์

“ข้อยบ่ได้ตั๊วะ ข้อยนี่ล่ะที่ซอยบักพลซื้อแหวนแต่งงานไว้เตรียมเซอร์ไพรส์คุณชิโล ฮู้จังซี้แล้วกะฮอดเวลาที่เจ้าต้องตัดใจจากบักพลให้ได้ แล้วยอมเปิดใจให้ข้อย”

“แต่ข้อยบ่ได้ฮักเจ้าคือคนที่สิแต่งงานนำ ข้อยฮักเจ้าแบบหมู่ เข้าใจบ่”

“เฮาได้เสียกันแล้ว บ่มีทางกลับไปเป็นหมู่คือเก่าได้อีกดอก เจ้ามีแค่สองทางเลือกเถาะนั่น ให้โอกาสข้อยหรือว่าสิเสียเทิ้งข้อยเทิ้งบักพลแล้วอยู่ผูเดียวบ่มีไผเหลียวแล...ตัดใจจากบักพลแล้วขอโอกาสให้ข้อยจักหน่อย ข้อยขอสัญญาต่อหน้าหลวงพ่อพระใสว่าข้อยสิเฮ็ดให้เจ้ามีควมสุขจนแม่ญิงทุกคนในโคกอีเกิ้งต้องอิจฉาเจ้า”

แก้วตานิ่งไป มองสายตาของเสือที่จริงใจและจริงจังก่อนจะเหลือบไปเห็นบางอย่างแล้วตกใจ

“เซาๆๆ นั่นบักจก มันมาเฮ็ดหยังอยู่หนี่” แก้วตาชี้ไปที่บักจกที่มีท่าทางลับๆล่อๆเดินผ่านไปทางโบสถ์

ใช่บักจกจริงๆ สองคนรีบเดินตามมันไปเพื่อจับตัวมาเค้นถาม แต่กลายเป็นเสือโดนมันแทงเพราะช่วยแก้วตา โชคดีที่เสือใช้มือปัดมีดเลยไม่โดนจุดสำคัญ แต่ฝ่ามือก็โดนคมมีดได้เลือดเหมือนกัน

จกเห็นท่าไม่ดีรีบวิ่งหนีไป เสือเป็นห่วงแก้วตาที่เมื่อสักครู่โดนจกบีบคอแทบหายใจไม่ออกจึงไม่ได้ตามมันไป แต่หันมาประคองดูแลแก้วตาด้วยความห่วงใย

“เจ้าเป็นหยังบ่แก้วตา บอกข้อย...เจ็บหม่องได๋แน”

“ข้อยบ่เป็นหยังดอก เจ้านั่นล่ะเจ็บบ่”

แก้วตาเป็นห่วงเสือมากรีบเอาผ้าพันคอมาพันมือห้ามเลือดให้เขา...

ทางด้านทศพลกับชโลธรกำลังเคาะระฆังตรงลานหน้าโบสถ์ สองคนยิ้มแย้มมีความสุข เคาะระฆังกันไปคุยกันไป

“เคาะเบาะๆแค่นั้นเดี๋ยวเทวดาไม่ได้ยินคำอธิษฐานจะไม่สมหวังนะครับ”

“ก็เคาะแรงแล้วนะ”

“ก็ยังเบาอยู่ ต้องเคาะแรงๆกว่านี้ครับ...มาผมช่วย”

ทศพลได้โอกาสโอบจับมือเธอเคาะระฆัง ความใกล้ชิดทำให้หญิงสาวขวยเขิน ติงเขาว่า

“จะมากไปไหมนายพล ช่วยเคาะระฆังให้แค่นี้ต้องโอบขนาดนี้เลยเหรอ”

“ไม่ได้ครับ เดี๋ยวเทวดาไม่ได้ยินคำอธิษฐานของผมที่มีคุณอยู่ในนั้นด้วย แล้วจะไม่สมหวัง”

“ขี้ตู่ แอบเอาฉันไปอธิษฐานอะไรด้วย บอกมาเดี๋ยวนี้นะ”