ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์

“ใช่ครับ...เพราะว่าหนองคายมีเสน่ห์ไม่เหมือนที่อื่น ใครได้มาอยู่ก็อยากอยู่ยาวๆฝากตัวเป็นลูกหลานชาวหนองคายตลอดไป”

“พูดแบบนี้เข้าข้างตัวเองไปรึเปล่า”

“ผมมั่นใจ...เพราะมีตัวอย่างให้เห็นแล้วนี่ครับ” ทศพลพูดพร้อมกับมองลึกเข้าไปในดวงตาของชโลธรสื่อให้รู้ว่าเขากำลังหมายถึงเธอ ซึ่งชโลธรก็รับรู้แต่รีบกลบเกลื่อนชวนเขาไหว้พระขอพรให้หลวงพ่อช่วยเขาชนะการเลือกตั้ง

ขณะนั้น บริเวณทางเดินลานพญานาคริมโขง แสวงเดินโบกมือให้สาวๆไปทั่วหวังโปรยเสน่ห์ แต่อีหล่ากลับทักท้วงว่าระวังจะโดนดีเพราะสาวๆอาจมีคู่ควงอยู่แล้ว

ทิพย์เดินห่างจากสองคนนั้น พลันเธอเหลือบไปเห็นหมอภัชชนนท์ที่มากับเพื่อนหมออีกคน เธอจำเขาได้แม่นว่าเป็นหมอฟันคนที่โทร.หาชโลธร จึงเดินตามเขาไปจนเกือบจะได้เผชิญหน้ากันถ้าไม่มีนักท่องเที่ยวมาขวางและชนกันล้มลงทำให้เธอคลาดกับหมอภัชอย่างน่าเสียดาย

อีหล่าตามมาเจอทิพย์กำลังหันหน้าหันหลังเหมือนมองหาใคร ตอนแรกทิพย์ไม่กล้าบอก แต่พอโดนอีหล่าคาดคั้นก็เลยต้องพูดออกมา

“เอื้อยว่า...เอื้อยเห็นคนที่เอื้อยแอบฮักเดินอยู่แถวหนี่”

“หา!!! คนที่เอื้อยแอบฮัก? เพิ่นเป็นไผ คนบ้านได๋ แล้วแอบฮักมาโดนท่อได๋แล้ว”

“ถามหลายจังซี้เอื้อยสิตอบได้จังได๋ โตเป็นๆก็บ่เคยพ้อ มีแต่รูปถ่ายที่เก็บไว้เบิ่งซำนั่น”

“อ๋อ...แอบฮักรูปถ่าย ดารานักฮ้องแม่นบ่ อ้ายไมค์ อ้ายไผ่ หรือว่าอ้ายเวียร์ล่ะ”

“บ่...บ่แม่นดารานักฮ้อง แต่เป็นคุณหมอแข่วที่มีฮอยยิ้มสว่างไสวสดใสเป็นตาฮักตาแพง เบิ่งเถื่อได๋หัวใจเอื้อยก็สว่างวาบๆ สดใสซาบซ่าไปสุเถื่อ”

ทิพย์ยิ้มเพ้อฝันแล้วเดินเขินอายกลับไปที่ลานพญานาค อีหล่าบ่นอย่างงงๆก่อนจะเดินตามไป

“เบิ่งทรงแล้วเป็นหนักเติบเด้อเอื้อย...ว่าแต่หมอแข่วผูได๋วะ”

ooooooo

อีกด้านหนึ่งบริเวณวัด เสือโดนแก้วตาดึงติ่งหูอย่างแรงพร้อมกำชับกำชาอย่างจริงจัง

“นี่คือคำสั่ง คั่นเจ้าเอาเฮื่องนั่นไปเว้าให้ไผฟังล่ะก็...เป็นได้เห็นดีกันคักๆ”

“สิมีดีกว่าให้เบิ่งอีกเบาะ จังซั่นต้องเว้ากันให้ฮู้เทิ้งหมู่บ้าน นึกว่าที่ได้เบิ่งไปแล้วสิดีสุดยอดแล้วซั่นดอก”

“บักสนลน ในวัดก็บ่เว้น คึดว่าขู่แล้วบ่กล้าลงมือเบาะ เจ้าตายคักๆ” แก้วตาเงื้อมือจะตบ แต่เสือรีบจับข้อมือไว้อย่างไวก่อนจะดึงเธอมากอดล็อกตัว ชนิดดิ้นไม่หลุด

“เซา!! เจ้าควรสิยอมฮับควมจริงได้แล้ว บักพลมันฮักคุณชิโลหลาย มื้อนี่มันตั้งใจวางแผนสารภาพฮักแล้วก็ขอแต่งงานเพิ่นให้เป็นเมียอีหลีบ่แม่นเมียหลอกๆอีก”

“ข้อยบ่เซื่อเจ้าดอก...ป๋าข้อย”