ตอนที่ 9
“ใช่ โดนของดีของลูกสะใภ้สวยๆเริ่ดๆอย่างฉันเข้าไปไง”
“บักพล...สิยืนซุบซิบนินทาแม่อีกโดนบ่ ผูอื่นถ่ากินข้าว หิวแล้ว”
“จ้ะแม่...หิวแล้วคือกัน”
ปั้นขยับมาพูดกับลูกชาย “เบิ่ดห่วงได้แล้วเด้อบักหล่า คั่นอีแม่เจ้ายอมให้ลูกใภ้มากินข้าวฮ่วมพานำกันจังซี้ ก็แสดงว่าสงครามแม่ผัวลูกใภ้ได้ปิดฉากลงอย่างสวยงามแล้ว”
ชโลธรเข้าไปช่วยแม่ป่องแบ่งข้าวเหนียวใส่กระติ๊บให้ทุกคน พลางหัวเราะกันดูสนิทสนมและเข้ากันได้ดี ปั้นชี้ชวนให้ทศพลดูภาพนั้น
“เจ้าก็ฮู้อยู่แล้ว คนบ้านเฮาเซื่อกันว่าการได้กินข้าวฮ่วมพากัน ก็หมายความว่าสิบ่หักหลัง บ่ถิ่มกันยามยากลำบาก มันคือการสร้างความปรองดองในครอบครัว”
ทศพลพยักหน้าเห็นด้วยแล้วยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ จากนั้นบอกอาแสวงให้จัดหมอลำมาโลด มื้อแซ่บๆจังซี้สิขาดหมอลำม่วนๆบ่ได้ แสวงรับคำทันใด คว้าพิณขึ้นมาดีดเปิดการแสดงหมอลำม่วนๆ คักๆเรียกเสียงปรบมือเกรียวกราว
ooooooo
ในวันที่คณะของทศพลเข้าเมืองไปสักการะหลวงพ่อพระใสที่วัดโพธิ์ชัย ไอ้จกลูกน้องพ่อใหญ่คมแอบตามไปเพื่อหาจังหวะลอบทำร้ายชโลธรหมายเอาใจเจ้านายที่กำลังเครียดกับปัญหารอบด้านซึ่งล้วนมาจากฝีมือทศพล
ในเมื่อทำอะไรทศพลไม่ได้ จกเปลี่ยนเป้าหมายมาที่คนรักของเขาเพื่อให้เขาเจ็บปวดเสียใจ แต่เพราะมีผู้คนจำนวนมากมาเที่ยวงานบุญบั้งไฟและสักการะหลวงพ่อพระใสทำให้จกยังต้องรอคอยเวลาเพื่อไม่ให้พลาด
พวกทศพลมากันกลุ่มใหญ่มีทั้งชโลธร ทิพย์ อีหล่า แสวง แก้วตาและเสือ ทุกคนอยู่ในชุดพื้นบ้านสวยงามน่ารัก โดยเฉพาะชโลธรที่นุ่งซิ่นผ้าทอ มวยผมงดงามกลมกลืนไปกับนางรำในริ้วขบวนบั้งไฟ ทศพลชื่นชอบมองเธอไม่วางตาและคิดว่าวันนี้ช่างเหมาะสมที่สุดที่จะขอเธอแต่งงานด้วยแหวนทองคำขาวประดับเพชรเม็ดเล็กน่ารักที่ไหว้วานบักเสือไปจัดการมาทันเวลา
แสวงจัดแจงเปิดทางให้ทศพลพาชโลธรเข้าไปไหว้พระในโบสถ์ หญิงสาวเพิ่งเคยเห็นองค์หลวงพ่อพระใสเป็นครั้งแรกรู้สึกว่างดงามสมคำร่ำลือและดูน่าเลื่อมใสศรัทธา
“หลวงพ่อพระใสเป็นที่นับถือและศรัทธาของชาวหนองคายมานานแล้ว องค์หลวงพ่อยังมีอีกชื่อว่าหลวงพ่อเกวียนหักด้วยนะครับ”
“หลวงพ่อเกวียนหัก?”
“เดิมทีหลวงพ่อเคยประดิษฐานอยู่ที่เวียงจันทน์ และถูกย้ายไปอยู่หลายที่ จนครั้งสุดท้ายสมัยรัชกาลที่ 4 ขณะที่กำลังอัญเชิญไปประดิษฐานที่กรุงเทพฯ แต่พอมาถึงวัดโพธิ์ชัย หลวงพ่อพระใสได้แสดงปาฏิหาริย์จนเกวียนหัก ไม่สามารถอัญเชิญไปต่อได้อีก ตั้งแต่นั้นมาหลวงพ่อก็อยู่ที่นี่เป็นขวัญเป็นกำลังใจให้ชาวหนองคายครับ”
“ฟังแล้วน่าเลื่อมใสและน่าศรัทธามากเลย”










