ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์
ตอนที่ 9
ปะเหมาะพอดีกระสุนปืนถูกไหล่มันจนเสียหลักและปืนกระเด็นหลุดจากมือ ป่องกับอีหล่าเข้ามาเห็นเหตุการณ์ก็ตกใจวิ่งหาที่หลบจ้าละหวั่น ส่วนมือปืนเมื่อเห็นว่าเสียโอกาสฆ่าทศพลแน่แล้ว จึงรีบวิ่งหนีเอาตัวรอดไป
ทศพลรีบออกจากที่ซ่อนมาหาชโลธรที่ถือปืนตัวเนื้อสั่น
“นายพล...นายปลอดภัยแล้ว”
“ครับคุณหนู”
“ฉันฆ่ามันรึเปล่า ฉันฆ่าคนตายรึเปล่า”
“เปล่าครับ...คุณช่วยชีวิตผมและทำให้มันหนีไปได้ แต่ผมต้องรีบตามมันไปแล้วจับตัวมันให้ได้ เพราะมันคือพยานสำคัญที่จะใช้ซัดทอดคนที่จ้างมันมา”
ทศพลดึงปืนจากมือชโลธรแล้วรีบวิ่งตามรอยเลือดของคนร้ายไป แต่ก็ช้ากว่าไอ้เข้มที่ดักฆ่าตัดตอนมันเสียก่อนแล้วชิงหลบหนีไปอย่างลอยนวล
เข้มและจกกลับมาที่โรงสีกลางดึก สองคนยืนก้มหน้าไม่กล้าสบตาพ่อใหญ่คมที่จ้องเขม็งอย่างเอาเรื่อง
“บักจก! ตกลงเกิดอิหยังขึ้น รถสินค้ากูจังไปบ่ฮอดมือลูกค้า ก็ไสมึงไปยึดรถจากด่านได้แล้ว”
“ขอโทษจ้ะพ่อใหญ่ อีกหน่อยเดียวเฮาก็สิส่งของให้ลูกค้าได้ทันแล้ว แต่อยู่ๆตำรวจก็แห่กันมาหลายเฮาก็เลยต้องหนีเอาโตรอดก่อนจ้ะ”
พ่อใหญ่คมเจ็บใจ เบนสายตาไปที่สมุนอีกคน “บักเข้ม! มือปืนของมึงก็เฮ็ดงานพลาดคือกัน”
“จ้ะพ่อใหญ่...เกือบสิฆ่าบักพลได้อยู่แล้ว ถ่าเมียเพิ่นบ่ดันโผล่มาซอยซะก่อน แต่พ่อใหญ่บ่ต้องห่วงข้อยปิดปากมือปืนนั่นไปแล้ว บ่มีหลักฐานสาวมาฮอดพ่อใหญ่ดอก”
“สินค้ากูถืกยึดเสียหายไปหลายล้านยังบ่พอ เสี้ยนหนามกูยังรอดได้ย่อนแม่ญิงผูเดียว...คืนนรกจกเปรตจังซี้ ซุมมึงคึดว่ากูสินอนหลับได้สนิทบ่”
“บ่ต้องห่วงจ้ะพ่อใหญ่ เฮาสิหาทางเอาสินค้าที่ถืกยึดไปกลับคืนมาให้ได้ ส่วนเฮื่องนอนบ่หลับ เดี๋ยวคืนนี่ข้อยสิตามสาวๆมาเอาใจ รับรองพ่อใหญ่นอนหลับสบายแน่จ้ะ”
พ่อใหญ่คมหันขวับมาที่บักจกแล้วฟาดหน้ามันสุดแรงก่อนจะไล่ตะเพิดมันทั้งคู่อย่างเกรี้ยวกราด
“มึงเว้าหยังออกมา...ก็ต้องรับผิดชอบคำเว้ามึงให้ได้ เข้าใจบ่ ไป...ไปโลด...ไปให้ไกลๆสายตากู”
ooooooo
ทางฝ่ายเสือกับแก้วตาที่ลืมตัวเอาเหล้าขาวเข้าปากกันเป็นว่าเล่น ต่างคนต่างเมาแล้วกลับมาเจอกันอีกครั้งตอนกลางดึก แล้วเลยเกิดเรื่องเลยเถิดเพราะแก้วตามโนว่าตัวเองกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับชายในฝันอย่างทศพล
จนกระทั่งเช้าวันใหม่ทั้งคู่ตื่นมาพบสภาพตัวเองข้างกองฟางก็ตกใจแทบสิ้นสติ ต่างพยายามลำดับเหตุการณ์เมื่อคืนอยู่นานกว่าจะนึกได้
“แย่แล้ว...ข้อยคึดออกแล้ว”
“แม่น...ข้อยก็คึดออกแล้วคือกัน”
“จังซั่นก็หมายความว่าเมื่อคืนหนี่เจ้ากับข้อย เฮาสองคน...”
“แม่น! เป็นผัวเป็นเมียกันไปเรียบร้อยโฮงเฮียนโคกอีเกิ้งแล้ว...หลายรอบนำเดียว”
“บ่แม่น ข้อยบ่เซื่อ”
