ตอนที่ 9
“หา!! หมายความว่า...”
“แม่น...แม่ญิงที่ยอมเสี่ยงซีวิตเจ้า บ่ย่านตายเพื่อซอยลูกซายข้อย คั่นยังใจดำบ่เห็นหัวอีก ลูกผัวข้อยก็คงเมิน เซาฮักข้อยกันเบิ่ด แก่โตไปเพิ่นก็คงถิ่มข้อยให้ตายคาเฮือน”
ชโลธรยิ้มกว้างดีใจ แต่ป่องสับเนื้อเสียงดังจนเธอสะดุ้งโหยงอีก
“แต่อย่าฟ้าวดีใจไป เจ้าอยากได้โอกาส ข้อยก็สิลองให้โอกาสเจ้า แต่คั่นเฮ็ดบ่ได้ก็อย่าหวังว่าสิยอมรับสะใภ้ปากแดงคือเจ้า”
“ไม่ต้องห่วงค่ะคุณแม่ ไม่สวย ไม่เริ่ด ไม่ใช่ชิโล ถ้าหนูกล้าขอก็แสดงว่าหนูมั่นค่ะ”
“มั่น? มั่นอีหยัง”
“มั่นใจค่ะ”
“เออ...คั่นมั่นใจก็ฟ้าวปอกหอมแดงให้แล้ว แล้วก็ไปเบิ่งหม้อนึงข้าว ซอยบักหุ่ง เตรียมปลาแดกให้ทันมื้อแลง ยังมีอีกเฮื่อง...ที่บอกว่าสิเซาเถียงแม่ผัว ก็อย่าให้ได้ยินเถียงฉอดๆอีก”
“อันนั้นก็เป็นกรณีๆไปได้ไหมคะ บางเรื่องที่หนูถูกแต่คุณแม่ผิด หนูก็ยอมไม่ได้เหมือนกัน”
“อีเหวิ่ง!” ป่องแผดเสียง ชโลธรหน้าเจื่อนรีบตัดบทให้ไว้คุยกันทีหลัง เดี๋ยวทุกคนจะหิ้วท้องรอมื้อเย็น ว่าแล้วเธอก็รีบไปหยิบหอมแดงมาปอกอย่างตั้งใจ...แม่ป่องสีหน้าอ่อนลง มองลูกสะใภ้ยิ้มๆ
ooooooo
กลุ่มของทศพลยังอยู่กันครบตรงหน้าบ้านและรอกันนานจนทนไม่ไหว ทศพลทำท่าจะเข้าไปดูข้างในแต่พอดีชโลธรเดินออกมาในสภาพเช็ดน้ำตาที่ไหลพราก เล่นเอาทุกคนตกใจ
“คุณหนู!! เกิดอะไรขึ้น แม่ผมทำอะไรคุณ”
“ไห้น้ำตาแตกจังซี้ ถืกอีแม่ด่าเสียผูเสียคนเถียงบ่ทันแนนอนอ้าย”
“เดี๋ยวๆๆ ไปกันใหญ่แล้ว ที่ร้องไห้เนี่ยไม่ได้โดนคุณแม่ด่า แต่ปอกหอมแดงแล้วมันเข้าตา”
ทุกคนอุทานพร้อมกันอย่างคาดไม่ถึง ป่องตามออกมามองกราดไปที่ทุกคน
“นี่แม่เจ้าเด้อ บ่แม่นนางฮ้ายในละคร แหม...พอยอมให้หน่อย สุมหัวกันซังแม่เบิ่ด ฮ่วย! มื้อแลงหนี่บ่ต้องกงต้องกินมันแล้ว...ข้อยน้อยใจ”
“ไม่ต้องน้อยใจหรอกค่ะคุณแม่ ไม่ต้องแบ่งให้กินก็ดี มีแต่ของแซ่บๆน่ากินทั้งนั้น ใครปากไม่ดีก็อดไป”
“เว้าถืกใจ...ตีมือแน”
ป่องกับชโลธรยกมือตีมือแบบไฮไฟว์อย่างสนิทสนมแล้วเดินควงแขนกันเข้าบ้านท่ามกลางสายตางุนงงสงสัยของทุกคน
“อีทิพย์...ตบหน้าข้อยแรงๆจักเถื่อแน สิได้แนใจว่าบ่ได้ฝันไป”
“ได้เลยอาแหวง” ทิพย์จัดไปแบบเต็มๆ จนแสวงเจ็บถึงร้องจ๊าก
หลังจากนั้นวงข้าวก็พร้อมหน้าพร้อมตา อาหารพื้นบ้านหลายอย่างล้วนน่ากินทั้งนั้น ทศพลกระซิบถามชโลธรว่าทั้งหมดนี้เธอกับแม่ของเขาช่วยกันทำเหรอ
“ใช่...ทุกจาน แม่นายสอนให้หมด บอกด้วยว่าใครชอบแซ่บเลเวลไหน เพิ่งรู้นะเนี่ยว่านายไม่ชอบกินเผ็ดกับเหม็นกลิ่นสะระแหน่”
“แม่ผมเนี่ยนะบอกเรื่องพวกนี้ให้คุณ แม่ต้องไปโดนของอะไรมาแน่ๆ”










