เพลิงพรางเทียน

อุ่นเฮือนบอกว่าได้สิ ตนยังแอบคิดอยู่บ่อยๆ เสียดายแต่เจ้าน้อยไม่เคยมองตนเลย เจ้าน้อยจำได้แต่ชื่อเทียนคำขึ้นใจ อยู่ไหนก็เรียกแต่เทียนคำ...เทียนคำ แถมยังช่วยชีวิตกันไว้อีก

“นั่นแหละเป็นสิ่งที่ข้าต้องถวายชีวิตนี้ให้กับเจ้าพ่อ เจ้าแม่แล้วก็เจ้าน้อย”

เจ้าน้อยยิ้มลำพองใจ กลินท์บอกเทียนคำว่าไม่ใช่! แต่เทียนคำยิ้มหวานตกอยู่ในภวังค์ เจ้าน้อยย่องไปสัพยอกว่าคุยอะไรกันหรือสาวๆ อุ่นเฮือนรีบบอกว่าเราคุยกันเรื่อยเปื่อย ถามว่าเจ้าน้อยฝึกดาบเสร็จแล้วหรือ

เจ้าน้อยบอกว่าเสร็จแล้ว และขอบใจเทียนคำที่ทอผ้าห่มให้ ตนชอบมาก ห่มทุกคืน จะได้อุ่นเหมือน...

พูดแค่นั้นแล้วมองเทียนคำหวานจนเทียนคำแทบละลาย อุ่นเฮือนถามเจ้าน้อยว่าเหมือนอะไร แม้เจ้าน้อยไม่บอกและเทียนคำก็บ่ายเบี่ยง แต่อุ่นเฮือนก็รู้ว่าหมายถึง อุ่นเหมือนอ้อมกอดของเทียนคำ อุ่นเฮือนมองเทียนคำที่เอียงอายหน้าสลด

“อย่าหลงลมปากเขานะเทียนคำ” กลินท์ทนไม่ได้ร้องเตือนแต่ไม่มีใครได้ยิน ได้แต่คิดว่าห้ามไม่ทันแล้ว

ooooooo

เช้านี้อินทร์กลับบ้านพร้อมรอยฟกช้ำ ดุษฎีถามว่าฝีมือเมียคนไหนเนี่ย? ตำหนิว่าไปอ้างละครบ้าบออะไรตนไม่เคยทำ นักข่าวก็โทร.มาถามกันสายแทบไหม้

อินทร์บอกว่าหลักฐานมัดตัวขนาดนั้นตนไม่รู้จะแก้ตัวยังไง ดุษฎีสวนทันควันว่าเลยต้องขายแม่เอาหน้ารอด ด่าว่าเป็นวิธีที่ไร้สติ ปัญญาอ่อนมาก คนทั้งประเทศเขาก็รู้ว่าโกหก อินทร์บอกว่าตนไม่สน ก็อย่างที่คุณแม่ว่า ตนเป็นผู้ชายไม่เสียอะไร ยิ่งในแวดวงธุรกิจตนยิ่งดูดี

ดุษฎีปรามว่าทั้งเมียหลวงเมียน้อยเป็นดารานางแบบด้วยกันทั้งคู่ กินหมูมาแล้วไม่รู้กี่ตัว แต่ระวังอย่ากินหมูจนเสียหมา ย้ำปรามว่า

“กลินท์เป็นคนฉลาดรู้จักเรียกราคาให้ตัวเอง มีข่าวกับแกปุ๊บก็ควงกับนายแบบปั๊บ แคร์แกซะที่ไหน”

อินทร์อึ้งไม่ใช่เพราะคำเตือนของแม่แต่เพราะเกิดอาการหมาหวงก้างขึ้นมา หยิบมือถือโทร.ออกทันที

กลินท์ยังหลับฟุบอยู่ที่โต๊ะคอมฯ สายป่านเพิ่งออกจากห้องน้ำบ่นว่าตนยกเลิกงานหมดแล้วใครโทร.มาอีก กลินท์ตื่นหยิบโทรศัพท์ดูบอกสายป่านว่าอินทร์โทร.มาตนคุยเอง

กลินท์บอกว่าวันนี้วันหยุดตนไม่ชอบตื่นเช้า เพิ่งเลิกกันก็ลืมแล้วหรือ อินทร์ไม่ยอมเลิกถามว่ากลินท์พูดอย่างนี้โกรธตนใช่ไหม บอกว่าตอนนี้ตนอยู่กับแม่ไม่ได้อยู่กับติ๊ ย้ำว่าตนรักเธอ กลินท์ตัดบทว่าตนง่วงจะนอนต่อ แล้วปิดมือถือเลย อินทร์ยิ่งหงุดหงิดมาก

กลินท์บอกสายป่านว่าตนจะนอน คว้ายาคลายเครียดขึ้นมาขอกินซักเม็ด อยากนอนยาวๆ แล้วเดินไปที่เตียงดึงปิ่นออกมองปิ่นพึมพำ “ฉันจะฝันถึงเธอ” แล้วกลินท์ก็หลับตาหลับไปอย่างเร็ว