เพลิงพรางเทียน

กลินท์ไม่อยากไปเพราะไปก็ต้องถูกยำจนเละอีก ตนไม่ไหวแล้วจริงๆ เบนบอกว่าถึงกลัวยังไงก็ต้องไป เธอต้องมีความรับผิดชอบ ยังไงก็ต้องไหวเพราะเธอไม่ได้มีชีวิตแค่วันนี้ กลินท์เสียงอ่อนว่าเขาเป็นทีมตนอย่าทิ้งตนไปนะ

“อื้อ...ผมจะทิ้งคุณได้ยังไง เที่ยงนี้เราต้องออกงานด้วยกัน...เร็ว รีบไปอาบน้ำแต่งตัว”

กลินท์ยิ้มให้เบนอย่างรู้สึกอุ่นใจ แต่พอไปออกงานด้วยกันก็มีแต่เสียงด่ากลินท์ว่าแย่งผัวชาวบ้าน ดาราฉาวยิ่งฉาวยิ่งดัง กลินท์ได้ยินแล้วซีด เมื่อเสร็จงานไปออกกำลังกายที่ค่ายมวยโดยมีเบนกับสายป่านด้วย

สายป่านเล่าว่าเมื่อเช้าตอนที่เธอหลับตนให้สัมภาษณ์นักข่าวไปหลายฉบับบอกว่าเธอไม่มีอะไรกับคุณอินทร์

กลินท์ขอบใจและยืนยันว่าตนไม่มีอะไรกับอินทร์จริงๆ เรื่องที่เกิดเมื่อวานทำให้ตนตาสว่าง แต่ยังไงตนก็ยังตัดอินทร์ไม่ขาด สายป่านบอกว่าเมื่อกี๊ที่ไปออกงานมีแต่คนด่า เอเจนซีโฆษณาที่จองคิวไว้ก็โทร.มาแคนเซิลเกือบหมดแล้ว ตอนนี้คนทั้งประเทศกำลังแบนเธอ ไม่มีใครรับเธอได้หรอก

กลินท์บอกสายป่านว่าไม่ใช่ตนไม่รักตัวเองแต่ตนกับอินท์ยังมีเรื่องติดค้างกันอีกเยอะ สายป่านพูดอย่างผิดหวังว่าเธอหาเรื่องกลับไปหาเขา ถ้าภาพหลุดอีกก็แก้ปัญหาเองแล้วกัน ตนไม่เอาด้วยแล้ว แล้วเดินออกไปเลย กลินท์หันไปบอกเบนว่าตนไม่ได้คิดกลับไปหาอินทร์ เบนตอบหน่ายๆว่าเรื่องของเธอเพราะบางเรื่องมันก็เป็นเรื่องส่วนตัวของเธอเอง

“งั้น...ถ้าฉันเล่าเรื่องส่วนตัวของฉันให้คุณฟังคุณจะอยากฟังไหม”

เบนสนใจว่ากลินท์จะเล่าอะไร แต่พอกลินท์เล่าจบถามว่าเรื่องของตนเป็นยังไง เชื่อสิ่งที่ตนเล่าไหม เบนย้อนถามว่าจะให้ตนเชื่อยังไงตนไม่ได้ฝันไปกับเธอด้วย แต่ถ้าเอาเรื่องที่เธอเล่ามาปะติดปะต่อ  เทียนคำอาจเป็นเธอในอดีต กลินท์ตื่นเต้นรู้สึกว่าได้พวก จับแขนเบนเขย่าถามว่า

“ฉันก็ว่าเทียนคำเป็นฉันในอดีต ส่วนป่านก็เป็นพี่สาวฉันในอดีต ส่วนคุณอินทร์ พี่ติ๊ พี่แพม คุณดุษฎี ฉันยังไม่มั่นใจว่าเป็นอะไรกับฉันในอดีต เกี่ยวข้องกับฉันยังไง แต่ก็คงไม่พ้นเรื่องคาวๆฉาวๆแหละ”

เบนบอกว่าเหมือนละครเลย กลินท์ฟังแล้วผิดหวัง เบนว่าถ้าตนเป็นคนเล่าเธอก็ต้องหาว่าตนบ้า เพี้ยนและไม่เชื่อ กลินท์ถามว่าลองไหมล่ะแล้วตนจะบอกว่าตนรู้สึกยังไง เบนบอกว่าอยากลองแต่ไม่รู้จะย้อนไปในอดีต เหมือนเธอได้ยังไง กลินท์บอกว่าตนก็อยากย้อนเวลากลับไป แต่นอกจากฝันแล้วก็ไม่รู้จะทำยังไง

“อย่ามัวแต่ฝันมาก ลองหาข้อมูลดูสิ อาจจะเจอสิ่งที่คุณไปเห็นมาในอดีต”