พรายพิฆาต
ตอนที่ 4
นิคฉุนขาดกระชากคอศรศิลป์แล้วง้างหมัดจะต่อย ทันใดเสียงแจ๊สมินดังขึ้นจนนิคเงื้อหมัดค้าง
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ”
แต่พอเห็นรอยยิ้มกวนๆของศรศิลป์ นิคก็ทำท่าจะตะบันหน้าเขา
“ฉันบอกให้หยุดไง หรือว่าต้องให้ฉันสั่งลงโทษ”
นิคผลักศรศิลป์เซไป แจ๊สมินถามว่าเกิดอะไรขึ้น มีปัญหาอะไร แต่นิคไม่ตอบ ศรศิลป์เลยพูดเอง
“จะปัญหาอะไร ก็แค่เรื่องของเด็กขี้อิจฉา”
นิคโกรธมากจะพุ่งไปซัดศรศิลป์ แต่แจ๊สมินตวาดดุดันเลยต้องหยุด
“หยุดนะนิค พอได้แล้ว...แล้วอย่าให้ฉันเห็นว่าทำบ้าๆแบบนี้อีก”
“คุณแจ๊สมิน ทำไมคุณถึงได้ไว้ใจมันมากกว่าคนที่ถวายชีวิตให้กับคุณ”
“ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะเขาช่วยชีวิตฉันไว้ไง ขณะที่คนที่ประกาศตัวว่าถวายชีวิตให้ฉันทำอะไรไม่ได้เลย”
นิคอึ้งพูดไม่ออก มองตามศรศิลป์ที่เดินตามแจ๊สมินไปด้วยสายตาโกรธแค้น
ooooooo
ขณะที่พวกเชิดวุธกำลังสืบค้นว่าเกาะยมทูตอยู่ที่ไหน ก็มีข่าวร้ายแจ้งมาว่าโชติโดนฆ่าตายระหว่างนำตัวไปส่งเรือนจำแต่จับตัวคนร้ายไม่ได้
เชิดวุธเชื่อว่าต้องเป็นฝีมือพวกพรายดำ ซึ่งเขาคิดไม่ผิด มือสังหารโชติคือเดชาเพื่อนร่วมทีมของเขานั่นเอง แต่เพราะโชติผิดกฎของพรายดำที่เข้ามาทำงานให้แล้วคิดจะก้าวออกไป จึงต้องพบจุดจบอย่างอเนจอนาถ
การตายของโชติทำให้รุ้งยิ่งเป็นห่วงพวกสนธยาที่โดนพรายดำจับตัวไป เพราะขนาดคนของพวกมันเองยังโดนฆ่าอย่างโหดเหี้ยม แต่เชิดวุธมั่นใจว่าตราบใดที่พวกสนธยายังมีประโยชน์ พวกมันยังไม่ทำอะไรแน่
จริงอย่างที่เชิดวุธคาดการณ์ สนธยากับพ่อยังปลอดภัย แต่เธอกำลังกลุ้มใจกับเรื่องราวที่ประเดประดังเข้ามา ถามพ่อว่าเราต้องทนอยู่แบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่
“คงอีกไม่นานหรอก เราทำงานให้พวกมันเสร็จเมื่อไร พวกมันก็คงปล่อยเราไป”
“พ่อมั่นใจอย่างนั้นเหรอคะ แล้วถ้าพวกนั้นเก็บเราไว้ทำงานให้พวกเขาตลอดไปล่ะ”
“ยังไงเราก็ไม่มีทางเลือก”
“เราต้องหาทางหนีไปจากที่นี่”
“ไม่นะ ทำอย่างนั้นพวกมันอาจฆ่าเราทั้งคู่ก็ได้”
“สนยอมตายค่ะพ่อ ดีกว่าต้องทนทำงานรับใช้คนเลวๆพวกนี้”
ทันใดนั้นแจ๊สมินเดินเข้ามาพร้อมศรศิลป์ นิคและเฉินตามมาด้านหลัง
“เอาล่ะ หมดเวลาคุยกันแล้ว เอาตัวไป”
นิคกับเฉินทำตามคำสั่งของแจ๊สมิน เข้าไปประกบสนธยาแล้วจับแขนทั้งสองข้างของเธอ ดร.วิมตกใจอยากรู้ว่าพวกเขาจะทำอะไร
“ทำตามที่บอกไง สนธยาจะเป็นตัวทดลองรายต่อไป จากนี้จนถึงวันทดลองคุณสองคนจะไม่ได้พบกันอีก”
ดร.วิมไม่ยอม จะช่วยลูกสาวแต่แจ๊สมินเข้ามาขวางพร้อมปืนในมือ
“ไม่เอาน่าด็อกเตอร์ เรามีกฎของเรา และหนึ่งในนั้นคือทุกคนต้องเชื่อฟังคำสั่งของฉัน”
