พรายพิฆาต

“แน่ใจนะ” หงวนยิ้มเยาะ ยิ่งทำให้เฮนรี่หงุดหงิดไปกันใหญ่

ขณะนั้นตำรวจประกบโชติเดินไปยังรถควบคุมผู้ต้องหา เชิดวุธตามออกมาในเวลาเดียวกับที่รุ้งและเชษฐ์เข้ามาหา

“พี่วุธไม่น่ารีบส่งตัวไอ้โชติไปเลย ถ้าเรายื้อไว้อีกหน่อยมันอาจยอมคายข้อมูลให้เราก็ได้”

“ไม่มีประโยชน์หรอก ยังไงเขาก็ไม่ยอมพูด”

สองคนนิ่วหน้าสงสัย แต่พอเชิดวุธส่งเอกสารที่โชติเขียนข้อความให้ดูก็ถึงบางอ้อ

“แสดงว่านี่ระบบของเราโดนแฮ็กเหรอคะ”

“ไอ้พวกนี้มันทำได้ทุกอย่างจริงๆ”

“เพราะอย่างงี้ไง โชติถึงไม่ยอมพูดอะไร”

“เสียดาย อุตส่าห์ได้ตัวมันมาแล้วแท้ๆ”

ระหว่างนั้นเองมีเสียงส่งข้อความมาที่โทรศัพท์มือถือของเชิดวุธ เชษฐ์กับรุ้งเกรงจะเป็นกลลวงของพรายดำหลอกให้เปิดดูแล้วระเบิด แต่เชิดวุธใจกล้าเกินกว่าจะกลัว เปิดคลิปนั้นอย่างไม่ลังเล

ลักษณะคลิปนั้นเหมือนโฆษณาการท่องเที่ยว มีเสียงบรรยายประกอบภาพว่า

“ที่นี่คือเกาะสวรรค์ที่ไม่เคยมีใครมาเยือน รับรองมาครั้งเดียวคุณจะติดใจไปตลอดชีวิต เพราะที่นี่นอกจากคุณจะได้พบสิ่งต่างๆที่คาดไม่ถึงแล้ว ยังเต็มไปด้วยกิจกรรมแอดเวนเจอร์เสี่ยงตายให้ได้ลิ้มลอง ไม่แค่นั้น คุณอาจได้พบใครบางคนที่จะสร้างความประทับใจ มาหนึ่งแต่อาจกลับไปมากกว่าหนึ่ง แล้วพบกันที่เกาะยมทูต”

แล้วจบด้วยแผนที่แสดงที่ตั้งของเกาะ ซึ่งเป็นเกาะเล็กๆกลางทะเลอันดามัน

เชษฐ์ดูคลิปนั้นอย่างเซ็งๆ บ่นว่าอุตส่าห์กลัว ที่แท้ก็แค่คลิปชวนเที่ยวเกาะ แต่เกาะบ้าอะไรไม่รู้ดันตั้งชื่อว่าเกาะยมทูต

“หรือว่าจะมีคนเล่นตลก” รุ้งโพล่งขึ้น

“ไม่ใช่เล่นตลกหรอก มีบางคนกำลังบอกบางอย่างกับเรา ลองดูอีกที”

เชิดวุธกดย้อนกลับไป แล้วเล่นซ้ำอีกครั้งจนเห็นชัดแจ๋วว่าพราน จอมภูต ยืนยิ้มแฉ่งเล่นกล้องอยู่

“รีบช่วยกันหาให้เจอว่าเกาะยมทูตอยู่ที่ไหน ทันทีที่รู้เราจะไปที่นั่นกัน”

เชษฐ์กับรุ้งรีบดำเนินการ ขณะที่เชิดวุธยกโทรศัพท์ขึ้นดูอีกครั้งแล้วพูดพึมพำขอบใจ พราน จอมภูต

ด้านศรศิลป์หรือพราน จอมภูต เขายืนอยู่ริมทะเล ในมือยังถือโทรศัพท์หลังจากส่งคลิปนั้นเข้าเครื่อง

เชิดวุธ นิคเดินเข้ามาทางด้านหลังเงียบๆ ถามอย่างจับผิดว่าทำอะไรอยู่ ศรศิลป์หันมาตอบด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่แสดงพิรุธใดๆ

“เปล่า ก็แค่ยืนรับลมเล่น มีอะไรหรือเปล่า”

“ฉันอยากบอกอะไรแกอย่างนึง”

“ว่ามา”

“ถึงคุณแจ๊สมินจะไว้ใจให้แกเป็นคนพิเศษ แต่ฉันไม่สน จำไว้ ฉันจะคอยจับตาดูแกอยู่ตลอด ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าแกเป็นใคร”

“แกรู้ตัวไหมเนี่ย แกพูดเหมือนเด็กมีปมด้อยแม่ไม่รักอะไรแบบนั้นน่ะ ก็เลยกลายเป็นพวกขี้อิจฉา เฮ้อ ฉันนี่เวทนาแกจริงๆเลยว่ะนิค”