พรายพิฆาต
ตอนที่ 4
นิควางอัญมณีแห่งแมนจูเรียลงในเครื่องฉายรังสีจนเกิดแสงสว่างวาบออกมา ดร.วิมขอความเห็นใจจากลูกสาวให้เข้าใจพ่อด้วย พ่อไม่มีทางเลือกจริงๆ
จากนั้นเขากดคอมพิวเตอร์สั่งงานเครื่องฉายรังสี สุระโดนฉายรังสีทั้งร่างกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส สุดท้ายก็หมดสติ ร่างเขาค่อยๆเลือนหาย โดยมีสายตาทุกคู่มองอย่างลุ้นระทึก รวมทั้งวังเฟยหลงที่มองภาพนั้นอยู่ในที่ของตัวเองด้วยความตื่นเต้น
ไม่นานนักร่างสุระพร้อมเสื้อผ้าเลือนหายไปหมด แจ๊สมินยิ้มดีใจ พูดโพล่งว่าสำเร็จแล้ว แต่ ดร.วิมแย้งว่า
“ยัง...จนกว่าร่างเขาจะกลับคืน และร่างกายเป็นปกติดีทุกอย่าง”
“ต้องใช้เวลาเท่าไรถึงจะรู้ผล”
“ไม่แน่ใจเหมือนกัน นี่เป็นครั้งแรกที่เราทดลองกับคน หลังจากตรวจร่างกายแล้ว เรายังต้องติดตามผลในช่วงหนึ่งสัปดาห์ต่อจากนี้ด้วย”
ทุกคนนิ่งรอดูผลที่จะเกิดขึ้น ในที่สุดร่างสุระค่อยๆคืนกลับมา เขาสะดุ้งเฮือกเหมือนตื่นจากฝันร้าย พยายามดิ้นจากพันธนาการ
“ปล่อย! ปล่อยฉัน!”
“ใจเย็นๆสุระ ตอนนี้การทดลองจบแล้ว แต่เราต้องขอตรวจร่างกายคุณอย่างละเอียดก่อน”
“พ่อพักก่อนเถอะค่ะ สนจัดการต่อให้เอง”
ดร.วิมขยับออกห่างให้สนธยาเข้ามาแทนที่ เธอใช้เครื่องมือแพทย์ตรวจความดัน วัดชีพจร และอุณหภูมิร่างกายของสุระ โดยที่เจ้าตัวจ้องมองเธอตลอดเวลาด้วยความโกรธแค้น
“สนธยา คุณมันก็ไม่ต่างจากผมหรอก ทำทุกอย่างเพื่อตัวเองโดยไม่สนใจว่าคนอื่นจะเป็นตายร้ายดียังไง”
สนธยานิ่งทำงานต่อโดยไม่โต้ตอบ แจ๊สมินยืนดูเหตุการณ์ตลอด แต่ศรศิลป์เพิ่งเข้ามา
“ท่าทางผมจะมาช้าไปอีกแล้ว การทดลองเป็นไงบ้างครับ”
“ใกล้เป็นความจริงแล้ว”
ทันใดนั้นเองสุระมีอาการเกร็งขึ้นมา ทุกคนตกใจ ดร.วิมรีบเข้ามาถามสนธยาว่าเขาเป็นอะไร
“อยู่ๆก็ความดันขึ้นสูงมากเลยค่ะ”
“เตรียมยามาเร็ว”
สนธยาทำตามที่พ่อบอกอย่างเร่งด่วน กระนั้นก็ยังไม่ทันอยู่ดี ร่างสุระเกร็งหนักจนดันปลอกรัดแขนขาแตกแล้วลุกพรวดกระโดดลงจากเตียงวิ่งออกไป
“ตามไปเร็ว” แจ๊สมินตะโกนสั่ง ลูกน้องทุกคนวิ่งกรูออกจากห้องทันที
ooooooo
สุระวิ่งไปด้วยอาการคลุ้มคลั่ง รู้สึกเจ็บปวดทั้งร่างกาย ศรศิลป์และพวกนิควิ่งตามมา แต่สุระหายตัวไปแล้ว แจ๊สมินจึงให้กระจายกันหา
ศรศิลป์และคนอื่นๆกระจายกันไป เหลือเพียงแจ๊สมิน สนธยา และ ดร.วิม ที่ยังยืนรอดูเหตุการณ์อยู่ตรงนั้น
มุมหนึ่งของเกาะ สุระนั่งกุมขมับสีหน้าเหยเกเจ็บปวด ศรศิลป์เดินเข้ามาช้าๆ แตะไหล่เขาเบาๆ แต่สุระกลับฟาดแขนใส่เขาทีเดียวร่างลอยไปกระแทกต้นไม้ดังอั้ก
