พรายพิฆาต
ตอนที่ 4
“ว่าไง หรือจะรอให้สมองของลูกสาวด็อกเตอร์ขาดอากาศจนตายสนิทไปซะก่อน”
“ก็ได้ ยังไงก็ได้ ขออย่างเดียวอย่าทำอะไรสนธยาอีก”
“พูดสิด็อกเตอร์ ว่าด็อกเตอร์สัญญาว่าจะทำ”
“สัญญา...ฉันสัญญา”
“หวังว่าด็อกเตอร์คงรักษาสัญญานะ” แจ๊สมินเหยียดยิ้มแล้วสั่งผ่านวิทยุสื่อสารอีกครั้ง “พอได้แล้วเอาตัวสนธยาออกมา”
ศรศิลป์มารับตัวสนธยาตรงหน้าห้องพาไปมุมหนึ่ง วางเธอลงแล้วร้องเรียกเพื่อปลุกให้รู้สติ สนธยาค่อยๆลืมตาอย่างงงๆ มองหน้าเขาและถามเสียงแผ่วเบา
“คุณ...คุณทำอะไรฉัน”
“ถามได้ ผมช่วยคุณออกมาจากแก๊สพิษน่ะสิ”
“อ๋อ ฉันนึกออกแล้ว คุณนั่นเองที่พยายามจะฆ่าฉันด้วยแก๊สพิษ”
“ผมเปล่า แจ๊สมินใช้วิธีนี้เพื่อบีบให้พ่อของคุณเร่งทำการทดลอง”
“คงได้ผลสิท่า ไม่งั้นฉันคงตายไปแล้วล่ะ”
“ใช่ การทดลองกำลังจะเกิดขึ้น”
“เมื่อไหร่”
“พรุ่งนี้เช้า”
“แล้วถ้าพ่อฉันทำไม่สำเร็จล่ะ ฉันไม่ต้องจบแบบสุระเหรอ”
“เชื่อใจพ่อของคุณเถอะ เขาไม่ยอมให้มีอะไรผิดพลาดแน่”
“แล้วคุณล่ะ คิดจะช่วยอะไรบ้างไหม”
“บอกตรงๆนะ ผมพยายามคิดอยู่เหมือนกัน แต่มันคิดไม่ออกจริงๆ ตอนนี้ที่คิดได้อย่างเดียวคือจัดห้องใหม่ให้คุณ เอาที่หรูกว่าเดิม แล้วก็ไม่มีแก๊สพิษ”
“พาฉันกับพ่อหนีไป...”
“ไม่ได้หรอก”
“ถ้างั้นก็ไม่ต้องมาทำเป็นพูดดี” สนธยาลุกขึ้น แต่ผลพวงจากแก๊สพิษทำให้สภาพยังไม่เต็มร้อยจึงซวนเซ แต่ไม่ยอมให้ศรศิลป์ช่วยประคอง เดินออกไปด้วยตัวเอง แจ๊สมินเข้ามาจากอีกทางถามว่าเรียบร้อยดีใช่ไหม ศรศิลป์ตีเนียนตอบหนักแน่นว่าชัวร์!
ooooooo
ด้านหนึ่งของเกาะเป็นหน้าผา จุดนี้เป็นจุดอับเรือเข้าเทียบไม่ได้และไม่มีใครอยู่บริเวณนั้น ชายหญิงสามคนในชุดประดาน้ำเตรียมปีนขึ้นหน้าผา ถอดหน้ากากออกเผยให้เห็นโฉมหน้าคือเชิดวุธ เชษฐ์ และรุ้ง
“เป็นไงกันบ้าง”
“สบายมากพี่วุธ ว่าแต่พี่แน่ใจนะว่าขึ้นไปข้างบนจะไม่ไปจ๊ะเอ๋กับพวกนั้นน่ะ”
“ใครบอกว่าแน่ใจกันล่ะ แต่เท่าที่วนรอบเกาะดู ด้านนี้น่าจะดีที่สุดแล้ว รีบขึ้นไปกันเถอะ”
เชิดวุธปีนนำขึ้นไป ตามด้วยรุ้งและเชษฐ์...แล้วก็จริงอย่างที่หวาดหวั่น ทั้งสามคนเจอพวกพรายดำ
กลุ่มหนึ่ง สองฝ่ายปะทะกันด้วยเชิงมวย คนบนเกาะจึงยังไม่รู้ความเคลื่อนไหว
ส่วนในห้องทดลอง แจ๊สมินกำลังรุกเร่ง ดร.วิม เพราะถึงกำหนดเวลาที่สัญญากันไว้แล้ว ดร.วิมจำใจยอมให้พวกมันเอาสนธยาไปนอนบนเตียงทดลองและรัดแขนขาแน่นหนา จากนั้นนิคนำอัญมณีแห่งแมนจูเรียออกจากหีบมาใส่ลงไปในเครื่องฉายรังสีที่อยู่เหนือร่างสนธยา
“เริ่มได้แล้วด็อกเตอร์” แจ๊สมินสั่ง
ดร.วิมยืนตั้งสติทำใจ จังหวะนี้เองเฮนรี่ก้าวเข้ามาพอดี
