พรหมพิศวาส

“ปานตะวันไปเป็นเด็กของแกตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ถ้าคุณใช้หนี้สองแสนเพื่อแลกกับตัวปานตะวัน ก็ถือว่าผมซื้อต่อจากคุณก็แล้วกัน”

“นี่ฉันให้เธอน้อยไปเหรอปาน ถ้าอยากได้เพิ่มก็บอกสิ”

“คุณได้เงินไปแล้วรบกวนปล่อยแม่ฉันด้วยนะคะ” ปานตะวันพยายามระงับอารมณ์สุดๆทั้งที่ไม่พอใจที่สองหนุ่มพูดถึงเธอเหมือนเป็นแค่สิ่งของที่จะใช้เงินซื้อเมื่อไหร่ก็ได้ แม้จะเป็นคนเลวแต่ทวีศักดิ์ก็รักษาคำพูด หันไปสั่งสมุนให้ปล่อยตัวจันทนี สมุนรีบไปทำตามคำสั่ง ปานตะวันขอบคุณทวีศักดิ์แล้วเดินออกไปพร้อมกับปพล ทวีศักดิ์ขู่ไล่หลังให้เขาดูแลเด็กของเขาให้ดีเพราะตนคงไม่ปล่อยให้อยู่กับเขานาน ปพลเดินต่อไปไม่สนใจ...

ออกจากบ่อนมาได้ ปานตะวันจัดแจงขอบคุณปพลแล้วขอตัวกลับก่อน หันไปดึงแขนจันทนีที่กำลังตะลึงในความหล่อรวยแถมใจดีช่วยใช้หนี้แทนให้กลับบ้าน เขาอาสาไปส่ง เธอส่ายหน้าขอกลับเองดีกว่า

“ทำไมวะนังปาน คุณเขาไปส่งก็ดีแล้วจะได้ไม่ต้องเหนื่อยนั่งรถเมล์”

“เชิญครับคุณน้า” ปพลว่าแล้วเปิดประตูรถด้านหลังให้ จันทนีขึ้นไปนั่งทันทีเพราะต้องการ

จับคู่ให้ปานตะวัน เร่งให้เธอขึ้นรถอ้างดึกมากแล้วและตนก็ง่วงแล้วด้วย เธอยืนนิ่งไม่ยอมขยับเขาต้องมาลากตัว

“อย่าเล่นตัวให้มันมากนัก อยากให้ไอ้นักเลงพวกนั้นมันจับไปทำเมียเหรอ”

หญิงสาวเดือดปุดๆอ้าปากจะวีนแต่พอเหลือบเห็นพวกนักเลงมองเหล่อยู่ จำใจเดินไปขึ้นรถ...

เดี่ยวเดินกระวนกระวายใจอยู่หน้าระเบียงบ้านจันทนี ส่วนปัทมาก็ห่วงพี่สาวไม่แพ้เขาแต่เก็บอาการเอาไว้ พอเขาเผลอเธอจะชะเง้อคอยาวมองไปหน้าบ้าน แต่พอเขาหันกลับมามองเธอจะเสเล่นมือถือ สักพักรถของปพลแล่นมาจอด ปานตะวันปลุกจันทนีที่นอนหลับอยู่เบาะหลังให้ลงจากรถ จันทนีขอบคุณเขาแล้วเปิดประตูลงไป ปานตะวันขอบคุณเขาเช่นกัน ส่วนเรื่องเงินเธอจะหามาใช้

ให้เร็วที่สุดแล้วเดินตามแม่ไป

ปัทมาออกมาที่ประตูรั้วเห็นแม่กลับมาด้วยก็แปลกใจออกมาได้อย่างไร จันทนีพยักพเยิดไปทางรถ บอกว่าผู้ชายของปานตะวันจ่ายหนี้แทนให้ แล้วเดินยิ้มอารมณ์ดีเข้าบ้าน เดี่ยวเห็นปานตะวันตามเข้ามาก็ร้องถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง ตนเห็นเธอขึ้นรถไปกับใครก็ไม่รู้แล้วเหลือบไปเห็นปพลลง

จากรถตรงมาทางนี้

“นั่นคุณปพล อย่าบอกนะว่าคนที่มาช่วยแกกับน้าจันคือคุณปพล”

“อือ พอดีคุณปพลเขามาช่วยไว้ตอนที่พวกนักเลงมันจะมาจับตัวปาน”

ปัทมายิ่งปลื้มปพลที่ช่วยเธอรอดเงื้อมมือจิ๊กโก๋ ไม่พอยังช่วยแม่กับพี่สาวของเธออีกด้วย ขอบคุณเขายกใหญ่ ปพลมองๆว่าเป็นใคร ปานตะวันจึงแนะนำให้เขารู้จักน้องสาวของตัวเอง เขาพยักหน้ารับรู้ไปอย่างนั้นเองไม่ได้สนใจอะไรนักเล่นเอาปัทมายิ้มเก้อ

“พรุ่งนี้ไปหาฉันที่บริษัท แล้วก็เลิกทำงานที่นั่นด้วย” สั่งปานตะวันเสร็จปพลกลับขึ้นรถขับออกไป ปัทมามองตามชอบเขามากถามปานตะวันว่าเขามาจีบพี่หรือ เธอปฏิเสธทันทีว่าเปล่า

“ดีล่ะ ฉันชอบ” ปัทมายิ้มๆก่อนเดินเข้าบ้าน ปานตะวันมองตามเหนื่อยใจ...

ปานตะวันเห็นเงินเจ็ดหมื่นบาทที่ตั้มฝาก

เดี่ยวมาให้ก็เดาออกทันทีว่าตั้มได้มาจากชกมวยเถื่อน รีบตรงไปหาเขาที่บ้าน ครั้นเห็นใบหน้าช้ำบวมปูดของเขาก็รู้ว่าตัวเองคิดถูก เขาไปต่อยมวยเถื่อน มาจริงๆ

หลังจากทำแผลให้ตั้มเรียบร้อย ปานตะวันต่อว่าเขาว่าทำไมต้องทำแบบนี้ เธอเคยบอกแล้ว