พรหมพิศวาส

“งั้นวันนี้ผมขอไปนั่งฟังคุณปานร้องเพลงที่ค็อกเทลเลานจ์ด้วยเลยก็แล้วกัน”

หญิงสาวไม่ขัดข้อง ปพลเห็นทั้งคู่คุยกันสีหน้ายิ้มแย้มก็ยิ่งหงุดหงิดอารมณ์บูดโดยไม่รู้ตัว...

จากนั้นไม่นาน อานนท์ขับรถมาจอดหน้าค็อกเทลเลานจ์ให้ปานตะวันลงก่อน แล้วถึงขับไปยังลานจอดรถ ยังไม่ทันหาที่จอดปพลโทรศัพท์มาตามให้ไปหาอะไรดื่มเป็นเพื่อน อานนท์ขอผลัดเป็นวันหลังเขาก็ไม่ยอม อ้างมีธุระจะคุยด้วยเดี๋ยวนี้แล้วให้ไปเจอกันที่ผับแห่งหนึ่ง อานนท์ไม่อยากขัดใจเพื่อนรีบขับรถไปหาโดยไม่รู้เลยว่าปพลจอดรถอยู่ที่ลานจอดรถของที่นี่ รอจนอานนท์ขับรถไปพ้นแล้วจึงลงจากรถเดินเข้าไปในเลานจ์

ปัทมายืนดูอยู่อีกมุมหนึ่งรีบเดินตามเขาเข้าไปข้างใน...

ปานตะวันตั้งใจมาทำงานที่นี่เป็นวันสุดท้ายโดยบอกสาเหตุที่ลาออกให้น้ำหวานทราบว่าจะไปเป็นนักร้องให้ค่ายเพลงค่ายใหม่ น้ำหวานไม่ขัดข้อง อวยพรให้เธอโชคดี ถ้าดังขึ้นมาเมื่อไหร่อย่าลืมตนก็แล้วกัน เธอไม่มีวันลืมผู้มีพระคุณอย่างน้ำหวานแน่นอน ในเมื่อวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะทำงานที่นี่ น้ำหวานจึงขอให้เธอโชว์ส่งท้ายแบบพิเศษๆให้แขกประทับใจ เธอรับปากจะโชว์ให้เต็มที่ไม่ให้น้ำหวานผิดหวัง...

โชว์พิเศษของปานตะวันถึงอกถึงใจ นักเที่ยวหนุ่มๆพากันมารุมล้อมเธอที่ลงมาเต้นอยู่กลางฟลอร์ แต่ไม่ยอมให้ใครมาถึงเนื้อถึงตัว ทุกคนปลื้มปริ่มกับเธอมากมีเพียงปพลคนเดียวเท่านั้นที่มีท่าทีไม่พอใจ

ปัทมาเดินมานั่งข้างๆเขาเสี้ยมว่าพี่ปาน

ก็เป็นแบบนี้เอง เสน่ห์แรงใครเห็นก็หลง ปพลจำได้ว่าเธอเป็นน้องสาวของปานตะวันถามว่า

ทำงานที่นี่ด้วยหรือ เธอส่ายหน้าไม่ได้ทำแค่แวะมาหาพี่สาว พอดีเห็นเขาก็เลยเข้ามาทักทายแล้วยิ้มหวานให้อ่อยเขาสุดฤทธิ์ ปพลมองออกว่าปัทมาจะมาไม้ไหนยิ้มเหยียดๆให้ เธอถามหยั่งเชิงว่าเขาติดใจพี่ปานหรือถึงได้มาที่นี่ เขาปฏิเสธทันทีว่าเปล่า ไม่เคยสนใจผู้หญิงที่ทำงานในสถานที่แบบนี้

“โชคดีของปัทนะคะที่ไม่ได้ทำงานที่นี่คุณเลยไม่รังเกียจ”

เขาไม่อยากยุ่งด้วยหันไปดูโชว์ต่อ ปานตะวันเห็นปัทมาอยู่กับปพลก็ชักสีหน้าไม่พอใจ เขาเห็นสีหน้าของเธอก็นึกสนุก แกล้งเอามือโอบปัทมาก่อนส่งยิ้มยียวนไปให้เธอ ปัทมาคิดว่าเขาชอบตัวเองเอนตัวพิงเขาหน้าตาเฉย ปานตะวันรวบรวมสติแสดงต่อจนจบ โปรยยิ้มหวานให้แขกเป็นการส่งท้าย จากนั้นเธอปรี่ไปหาปัทมาดึงตัวออกมา เตือนว่า

ปพลไม่ใช่คนดีที่น้องจะไปข้องแวะด้วย

“พี่จะหวงเอาไว้กินเองเหรอ เขาเกลียดผู้หญิงที่ทำงานแบบพี่จะตายหรือถ้าพี่ชอบเขาก็บอกมาตรงๆ เพราะฉันก็ไม่อยากแย่งผู้ชายคนเดียวกับพี่สาวตัวเอง” ปัทมาพูดจบเดินจากไปไม่สนใจคำเตือนของพี่สาว

ooooooo

ปพลยังตามมาวอแวปานตะวันถึงในห้องแต่งตัว ไม่พอใจที่วันนี้เธอไม่ไปหาเขาที่บริษัทตามสั่ง แต่กลับมาเต้นโชว์ยั่วผู้ชายที่นี่หวังจะหลอกให้พวกนั้นมาจ่ายหนี้ให้เขาแทนตัวเอง ทำเหมือนขอทานไม่มีผิด

“คุณจะดูถูกกันมากเกินไปแล้วนะ”

“ฉันอุตส่าห์ให้โอกาสเธอเพื่อไปเป็นนักร้องในสังกัดแต่เธอคงถนัดงานที่ต้องเอาตัวเข้าแลกมากกว่างั้นสิ”

“ถ้าคุณคิดอย่างนั้นก็เรื่องของคุณ ฉันไปห้ามความคิดความมโนของใครไม่ได้”