พรหมพิศวาส

ที่หน้าเลานจ์ ปานตะวันเดินออกมาเพื่อกลับบ้าน เจอสมุนของทวีศักดิ์ดักรอฉุด เธอทั้งดิ้นทั้งร้องให้คนช่วยแต่ไม่มีใครกล้า

ปพลที่ตามออกมาเห็นเหตุการณ์พอดีรีบวิ่งไปขึ้นรถขับพุ่งใส่ พวกสมุนแตกกระเจิง แล้วตะโกนเรียกปานตะวันให้ขึ้นมา เธอกลัวถูกฉุดไปให้ทวีศักดิ์รีบวิ่งไปหาเขา แต่ยังไม่ทันขึ้นรถ หัวหน้าสมุนตามมารวบตัวไว้เสียก่อน ปพลรีบลงไปช่วยถูกสมุนอีกสองคนเข้ามาขวาง หัวหน้าสมุนลากตัวปานตะวันจะไปขึ้นรถ

เธอกรีดร้องขอให้ปพลช่วยเธอด้วย เขาเป็นห่วงเธอมากรีบจัดการสองสมุนหลับกลางอากาศแล้วเข้าไปเล่นงานหัวหน้าสมุนสลบเหมือด จากนั้นดึงตัวปานตะวันขึ้นรถ เดี่ยวลงจากแท็กซี่จะเข้าไปในเลานจ์ เห็นเธอขึ้นรถไปกับปพล รีบวิ่งตามแต่ไม่ทัน คว้ามือถือโทร.หาแต่ไม่มีใครรับสาย มีเสียงสายเรียกเข้ามือถือดังแว่วเข้ามา

เดี่ยวเดินตามเสียงไปเจอกระเป๋าถือของปาน-ตะวันตกอยู่ เปิดดูข้างในมีมือถืออยู่ด้วยถึงกับหน้าเครียด ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ...

เมื่อเห็นว่าปลอดภัยไม่มีใครตามมา ปพลเบนรถจอดข้างทางคาดคั้นให้ปานตะวันบอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น เธอไม่ยอมบอก ได้แต่ขอบคุณเขาแล้วจะลงจากรถ เขาคว้ามือเธอไว้ไม่ยอมให้ไปไหนจนกว่าจะบอกมาก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ และคนพวกนั้นเป็นใคร เธอยังคงไม่พูดอะไร เขาก็เลยขับรถต่อไปกันไม่ให้เธอหนี...

ทวีศักดิ์โกรธมากที่เหล่าสมุนทำงานพลาด อัดหัวหน้าสมุนหงายเงิบฐานจัดการผู้หญิงคนเดียวไม่ได้ เขาแก้ตัวว่านังนั่นมีคนมาช่วย ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นคนเดียวกับที่เราเคยเล่นงานมันที่หน้าเลานจ์

“ไปสืบมาว่ามันเป็นใคร” ทวีศักดิ์เคียดแค้นที่โดนปพลปาดหน้าเอาตัวปานตะวันไป...

ไม่นานนัก ปพลขับรถพาปานตะวันมาที่สวนสาธารณะริมน้ำ คาดคั้นให้เธอบอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น หรือที่ไม่อยากบอกเพราะต้องการอยู่กับเขาทั้งคืน เธอนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะโพล่งออกมาว่าตัวเองติดหนี้พวกมัน เขายิ้มพอใจที่เธอยอมบอกแต่ไม่วายกวนประสาท

“กลัวว่าจะต้องอยู่กับฉันทั้งคืนงั้นเหรอถึงบอกได้”

“อืม คุณก็รู้แล้ว ฉันขอตัวกลับบ้านก่อนแล้วกัน” ปานตะวันพูดจบจะลงจากรถ ปพลดึงแขนเอาไว้ถามว่าเป็นหนี้พวกมันเท่าไหร่ เธอเงียบไม่ยอมบอก เขาต้องถามซ้ำเธอถึงได้ยอมบอกว่าเป็นหนี้อยู่สองแสนบาท

“เอาล่ะ ฉันไม่อยากเล่นเกม 20 คำถามกับเธอ เล่าให้ฉันฟังให้หมดว่าทำไมเธอถึงติดหนี้พวกมัน และพวกมันเป็นใคร เพราะถ้าเธอเล่าไม่หมด ฉันก็จะยังไม่ให้เธอกลับ”

ooooooo

ภายในบ่อนพนัน นันทิตาเดินอารมณ์บูดออกมาจากห้องวีไอพี เนื่องจากหมดตัวไปกับการพนัน แต่ต้องรีบหลบแทบไม่ทันเมื่อเห็นปพลเดินเข้ามากับปานตะวันถามนักเลงคุมบ่อนว่าทวีศักดิ์อยู่ไหน

นักเลงหนึ่งในพวกที่ไปจับตัวปานตะวันจำปพลได้ ปรี่เข้าไปจะเอาเรื่อง หัวหน้านักเลงห้ามไว้เสียก่อน

“พามันไปให้นายจัดการ” พูดจบหัวหน้านักเลงเดินนำทั้งคู่ไปที่ห้องทำงานของทวีศักดิ์ นันทิตามองตามสงสัยว่าลูกชายมาทำอะไรที่นี่ แล้วผู้หญิงที่มากับเขาเป็นใคร...

ทันทีที่เจอทวีศักดิ์ ปพลโยนเงินสองแสนบาทลงบนโต๊ะตรงหน้าเพื่อใช้หนี้ให้ปานตะวัน และ

จากนี้ไปห้ามมายุ่งกับเด็กของเขาอีก แล้วโอบไหล่เธอไว้แสดงความเป็นเจ้าของ คนถูกโอบจะเบี่ยงตัวหนีแต่เขากระซิบว่าให้นิ่งๆไว้ ทวีศักดิ์เห็นภาพบาดตาก็ไม่สบอารมณ์รู้สึกเหมือนถูกหยามซึ่งหน้า