พรหมพิศวาส

จากนั้น อานนท์พาทุกคนไปคุยกันต่อที่ห้องทำงาน ปนิตาทนไม่ไหวถามอย่างไม่อ้อมค้อมว่าตกลงพี่นนท์จะให้เด็กพวกนี้มาเป็นนักร้องในสังกัดอย่างนั้นหรือ เขายังไม่ได้ตัดสินใจอะไรต้องถามปพลด้วย

“ก็มันบอกพี่เองว่าคนเราต้องมีทางเลือกหลายๆทางและสำหรับพี่ก็วงของคุณปาน”

“แต่ศิลปินเบอร์แรกของค่าย พี่พลเคยบอกนิว่าต้องผ่านการทดสอบทุกคน ใช่ไหมคะพี่พล”

ปพลยอมรับว่าใช่ ดังนั้นปานตะวันกับพวกต้องผ่านการทดสอบตามระเบียบของบริษัท ถ้าทำได้ก็ไม่มีปัญหา แต่ถ้าคิดว่าเสียเวลาก็กลับไปได้เลย อานนท์มั่นใจว่าเธอทำได้ ปานตะวันช่วยยืนยันอีกแรงหนึ่งอะไรที่เธอตัดสินใจแล้วเธอจะทำให้ได้แล้วยิ้มให้อานนท์ไม่แลปพลแม้แต่น้อยทำให้เขาอารมณ์บูดทันที ประกาศชัดเจนไม่ใช่แค่ทำได้แต่ต้องทำได้แบบมีคุณภาพ แล้วเดินออกจากห้องโดยมีปนิตาตามติด

“เจ้าพลมันก็เป็นแบบนี้แหละครับขี้หงุดหงิด เป็นคนที่ต้องเป๊ะๆๆทุกอย่าง แต่เชื่อผม...ผมว่ามันชอบคุณปานแต่ก็แค่ไม่แสดงออก” อานนท์เห็นสีหน้าตกใจของปานตะวัน เดี่ยวและตั้มก็นึกได้ว่าพูดไม่เคลียร์รีบบอกว่าตัวเองหมายถึงว่าปพล

ชอบฝีมือและเสียงร้องของเธอ เดี่ยวพยักหน้าเข้าใจแต่ตั้มไม่เคลียร์ด้วย รู้สึกตงิดๆว่าปพลอาจมีใจให้ปานตะวัน...

ปนิตาเห็นปานตะวันเป็นคู่แข่งตัวฉกาจจึงยุให้ซาร่าต่อสู้เพื่อแย่งชิงนักร้องเบอร์หนึ่งของค่ายมาให้ได้ ซาร่าไม่เห็นปานตะวันอยู่ในสายตา ยิ่งได้รู้ว่าเธอมาจากนักร้องในเลานจ์ยิ่งไม่ให้ราคา ปนิตาเซ็งจัดที่ยุไม่ขึ้น...

ระหว่างมายืนรอปานตะวันเข้าห้องน้ำอยู่หน้าบริษัท ตั้มบ่นให้เดี่ยวฟังว่าไม่ชอบขี้หน้าปพลเลย เดี่ยวเดาออกว่าที่เพื่อนรู้สึกอย่างนั้นเพราะคิดว่าเขาอาจชอบปานตะวันอย่างที่คุณนนท์พูดก็พยายามปลอบว่าอย่าคิดมาก ตั้มเห็นเธอหายไปห้องน้ำนานก็เริ่มยืนไม่ติดบ่นอุบทำไมเข้าห้องน้ำนานนัก

“นั่นคิดมากอีกแล้ว ผู้หญิงนะเว้ยไม่ใช่ผู้ชาย จะได้ปี๊บปั๊บๆได้ไงวะ” เดี่ยวพูดติดตลกแต่ตั้มไม่ขำด้วย...

ปานตะวันออกจากห้องน้ำเจอปพลมาดักรอหาเรื่อง ทีกับเขาบอกให้มาออดิชันกลับเล่นตัวแต่พออานนท์นัดเท่านั้นรีบแจ้นมาหาทั้งที่เขาเป็นเจ้าหนี้ของเธอ ปานตะวันขี้เกียจเถียงด้วยขยับจะเดินหนี เขาคว้าตัวไว้ มินจูขาเผือกประจำบริษัทเดินฮัมเพลงมาเจอภาพนี้พอดี รีบหลบมุมแอบดู ปพลหาว่าที่ปานตะวันยอมมาที่นี่เพราะอยากมาเป็นนักร้องหรืออยากมาจับอานนท์กันแน่

“แล้วแต่คุณจะคิดเพราะคนแบบคุณคิดเองเออเองอยู่แล้ว ฉันพูดอะไรไปก็คงไม่มีประโยชน์”

ปพลไม่พอใจจะเข้าไปเล่นงานแต่ปนิตามาขัดจังหวะเสียก่อน ปานตะวันสบช่องรีบขอตัวกลับก่อนแล้วเดินลิ่วไปเลย ปนิตายังคาใจไม่หายนี่เขาสนใจเธอคนนี้จริงๆใช่ไหม เขาแก้ตัวว่าสนใจแค่ฝีมือ

“งั้นนิก็ต้องขอความยุติธรรมให้ซาร่าด้วย หวังว่าพี่พลจะไม่ลำเอียงนะคะ”

ooooooo

ไม่ใช่แค่ขาเผือก มินจูยังปากโทรโข่งอีกด้วย รีบนำเรื่องนี้ไปเม้าท์ให้คุณสาฟังว่าเห็นคุณปพลจับมือปานตะวันด้วยสองตาของตัวเอง คุณสาเตือนเธอว่าไม่ควรยุ่งเรื่องของเจ้านายแล้วขอตัวทำงานต่อ

มินจูเห็นอีกฝ่ายไม่ได้ตื่นเต้นไปด้วยเดินกลับโต๊ะทำงานตัวเองอย่างเซ็งๆ คุณสารอจนเธอไปพ้นแล้วถึงกับกุมขมับครุ่นคิดหนักเรื่องเจ้านายกับปานตะวัน สงสัยจะต้องมีอะไรต่อกันแน่ๆ...