พรหมพิศวาส

เธอเจ็บใจมากตัวเองไม่ดีตรงไหนทำไมถึงมีแต่คนอยากได้แต่พี่ปาน ยิ่งคิดก็ยิ่งน้อยใจทำไมตัวเองถึงไม่เป็นที่ต้องการของใครๆแล้วเดินไปรอรถเมล์ที่ป้าย เดี่ยวตามมาอาสาจะนั่งรถเมล์ไปส่ง

“ไม่เป็นไร ปัทไม่ใช่คนสำคัญไม่จำเป็นต้องให้ใครมาสนใจ”

“เฮ่อ สำคัญไม่สำคัญพี่ก็ต้องไปส่ง มันดึกแล้ว” เดี่ยวพูดไม่ทันขาดคำมีจิ๊กโก๋สองคนเดินมานั่งใกล้ๆ มองปัทมาสายตาหื่นๆ ถามเธอจะไปไหน เดี๋ยวพวกตน ไปส่งให้ ปัทมาลุกหนี จิ๊กโก๋ยังตามมาวอแว เดี่ยวที่ไม่ค่อยถนัดเรื่องบู๊ แต่จะยอมให้ใครมาลวนลามเธอไม่ได้พุ่งไปต่อยจิ๊กโก๋ แต่มันไวกว่าต่อยสวนเขาหงายเงิบ แล้วพวกมันสองคนย่างสามขุมเข้าหาปัทมา

ปพลเพิ่งขับรถกลับจากส่งปนิตาที่บ้าน

ผ่านมาเห็นพอดี ลงไปจัดการจิ๊กโก๋สองคนแตกกระเจิงไปคนละทิศละทาง แล้วบอกทั้งคู่ให้รีบไป ก่อนพวกนั้นจะกลับมาอีก จากนั้นเดินไปโบกเรียกรถแท็กซี่ให้ เดี่ยวส่ายหน้ากลับรถเมล์เองสะดวกกว่า ปพลมองออกว่าไม่มีเงิน จึงหยิบเงินให้

“เอาไป แล้ววันหลังก็ระวังตัวหน่อย ส่วน แฟนนายก็อย่าแต่งตัวล่อเสือล่อตะเข้ให้มันมากนัก”

ปัทมายังไม่ทันได้อธิบายว่าไม่ได้เป็นแฟนกับเดี่ยว ปพลรีบตัดบทเสียก่อนไล่ให้ทั้งคู่ไปกันได้แล้ว จากนั้นเขากลับไปขึ้นรถขับออกไป ปัทมามองตามประทับใจในความหล่อและความเป็นสุภาพบุรุษของเขา...

ระหว่างนั่งแท็กซี่กลับบ้าน ปัทมาซักเดี่ยวเป็นการใหญ่ว่าปพลเป็นใคร ทำไมถึงได้รู้จักกัน เขาเล่าว่าปพลเป็นเจ้าของค่ายเพลงที่เขากับพวกไปออดิชัน แต่ไม่ผ่านเพราะปพลไม่ชอบหน้าปานตะวันชนิดหน้ายังไม่แล เธอโพล่งขึ้นว่าดีใจจัง เดี่ยวงงดีใจทำไม เสียดายจะแย่มากกว่า

“ก็มีคนไม่ชอบพี่ปานบ้างไง เผื่อบางทีเขาอาจจะชอบฉัน ดูอย่างวันนี้สิปัทว่าเป็นพรหมลิขิตนะ จู่ๆก็ได้มาเจอ ได้มาช่วยปัทไว้”

“เพ้อเจ้อ” เดี่ยวส่ายหน้าเพลียใจกับความคิดของปัทมา

ooooooo

ปานตะวันตกใจมากเมื่อรู้จากเดี่ยวว่าน้องไปเสนอตัวให้ทวีศักดิ์ถึงบ่อนเมื่อคืน จึงต่อว่าว่าทำไมคิดอะไรตื้นๆแบบนั้น โชคดีที่เขายังไม่ได้ทำอะไร ปัทมาปรี๊ดแตกทันที

“นี่พี่กำลังจะบอกว่าพี่ดีกว่า เขาอยากได้พี่ใช่ไหม งั้นพี่ก็ทำเลยสิ ช้าอยู่ทำไม”

“เรายังมีเวลาปัท”

“พี่คิดว่าพี่จะหาตังเยอะขนาดนั้นได้จริงเหรอ”

“พี่ไม่รู้แต่ถ้าจำเป็น นั่นคงเป็นทางเลือกสุดท้าย แต่ไม่ใช่ตอนนี้และคนที่ทำแบบนั้นต้องคือพี่ไม่ใช่ปัท” ปานตะวันมองปัทมาก่อนเดินจากไป เธอตะโกนไล่หลังถ้าแม่เป็นอะไรขึ้นมาให้จำไว้เลยว่าเป็นความผิดพี่...

ที่ค่ายเพลงของอานนท์ ปพลนั่งรอปานตะวันตั้งแต่เช้ายันเย็นไม่เห็นแม้เงา เริ่มหงุดหงิดที่เธอขัดคำสั่งเขาที่ให้ลาออกจากเลานจ์แล้วมาพบเขาที่นี่ รออยู่นานสองนานสุดท้ายทนไม่ไหวจะไปหาเธอด้วยตัวเอง เปิดประตูห้องออกไปเจออานนท์เดินสวนมาพอดี ฝ่ายหลังร้องทักทายแต่เขาไม่สนใจเดินลิ่วไปเลย

ปนิตาที่เดินมาจากอีกทางหนึ่งเห็นสีหน้าบอกบุญไม่รับของปพล เข้าไปถามอานนท์ว่าปพล ไปอารมณ์เสียที่ไหนมา เขาส่ายหน้าไม่รู้เหมือนกัน เธอต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น รีบเดินตามปพลไป...

ด้วยความรักที่มีให้ปานตะวัน ทำให้ตั้มตัดสินใจไปชกมวยที่ลานมวยเถื่อนเพื่อหาเงินเอาไปจ่ายหนี้ให้ทวีศักดิ์เพราะไม่ต้องการให้เธอเอาตัวไปแลกกับหนี้ก้อนนั้น โดยมีเดี่ยวตามไปเป็นพี่เลี้ยง คู่ชกคนแรกของตั้มวางเดิมพันไว้ที่ 15,000 บาท ใครชนะรับเงินไปทั้งหมด ตั้มไม่ทำให้เดี่ยวผิดหวัง ชนะน็อกคู่ต่อสู้ได้อย่างไม่ยาก เมื่อได้เงินมาตั้มฝากให้เดี่ยวเป็นคนถือเงินไว้...