พรหมพิศวาส
ตอนที่ 2
“เขาก็ไม่ได้เอาเงินมาให้เราเฉยๆนะแม่ ยังไงปานก็ต้องหาเงินไปคืนเขา”
จันทนีด่าปานตะวันทำไมถึงได้โง่ดักดานนัก เขาเอาเงินมาประเคนให้ขนาดนี้ ถ้าเขาไม่ทวงก็
ไม่เห็นต้องเอาไปคืน ท่าทางเขารวยจะตาย เขาคงจะชอบเธอถึงได้ทำแบบนั้น งานนี้เธอได้สบายไปทั้งชาติแน่ ปานตะวันไม่คิดว่าเขาจะชอบผู้หญิง
อย่างเธอ ที่สำคัญเธอก็ไม่ชอบผู้ชายแบบเขา
“หน็อย ทำเป็นเล่นตัว แล้วมึงชอบผู้ชาย
แบบไหนเหรอ จนๆแบบไอ้ตั้มอ่ะนะ กูบอกไว้ก่อนเลยกูไม่เอามันมาทำลูกเขยให้เสียเวลาหรอก”
ปานตะวันถูบ้านเสร็จพอดีรีบเดินหนีเข้าครัวไม่อยากต่อล้อต่อเถียงด้วย จันทนีไม่วายตะโกนไล่หลัง
“ที่กูพูดก็เพราะหวังดีหรอกนะ ไม่อยากให้ไปมีผัวเลอะๆเทอะๆ ถ้าจะมีทั้งทีก็มีให้มันดีๆไปเลยสิวะ”
ปัทมาที่แอบฟังตั้งแต่แรกเดินเข้ามาบอกแม่ว่าถ้าพี่ปานไม่สนใจปพล ตนจะจัดการเอง จันทนี
ไม่เชื่อว่าน้ำหน้าอย่างเธอจะทำให้ปพลหันมองได้ เห็นเธอคบผู้ชายแต่ละคนไม่เห็นจะได้เรื่อง ปัทมาขอให้แม่คอยดูต่อไปแล้วกัน ไม่ได้มีแต่พี่ปานจะหาผู้ชายรวยๆ เธอก็ทำได้เหมือนกัน...
ด้านปานตะวันที่ล้างจานอยู่ในครัวได้ยินสองแม่ลูกคุยกันได้แต่ถอนใจ เหนื่อยใจ...
ในเวลาไล่เลี่ยกัน ปพลเริ่มหงุดหงิดที่ป่านนี้ปานตะวันยังไม่โผล่มาที่บริษัททั้งที่กำชับนักกำชับหนาให้เข้ามาวันนี้ อานนท์ยืนมองเพื่อนรักอยู่นานแล้ว สงสัยว่าเป็นอะไรก็เดินเข้ามาถาม เขาปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นอะไร อานนท์เพิ่งเห็นหน้าเขาชัดๆว่ามีรอยเขียวช้ำถามว่าไปโดนอะไรมา เขาแกล้งหงุดหงิดกลบเกลื่อน
“บอกว่าไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไรสิ แกนี่มันจุ้น” บ่นเสร็จปพลเดินจากไป อานนท์มองตามงงๆ ครู่ต่อมาปพลกลับมาที่ห้องทำงานตัวเองหยิบมือถือขึ้นมาโทร.หาปานตะวัน แต่ไม่มีใครรับสาย
“ทำไมฉันต้องง้อคนแบบเธอด้วยปานตะวัน” ปพลไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันทำไมในหัวถึงมีแต่ภาพเธอ...
ฝ่ายปานตะวันเข้ามาในห้องนอนหยิบมือถือที่วางทิ้งไว้บนเตียงขึ้นมาดูเห็นมีสายมิสคอลเบอร์แปลกๆหลายสายก็เลยไม่ได้สนใจจะโทร.กลับ
ooooooo
นันทิตากลัวจะเสียนายทุนกระเป๋าหนักอย่างพ่อกับแม่ของปนิตาก็เลยต้องหาทางตัดไฟแต่ต้นลม แวะมาหาทวีศักดิ์ที่บ่อนเพื่อสอบถามเรื่องผู้ชายกับผู้หญิงที่มาหาเขาเมื่อวาน อยากรู้ว่าเธอเป็นใคร
ทวีศักดิ์ใส่ความว่าปานตะวันเป็นเด็กในเลานจ์ แม่ของเธอติดหนี้พนันเขาก็เลยจะเอาตัวเด็กนั่นมาใช้แทนหนี้ นันทิตาตกใจไม่คิดว่าปพลจะไปยุ่งกับผู้หญิงขายตัว นอกจากนี้ เธอยังได้รู้อีกว่าทวีศักดิ์ยังไม่ได้ตัวปานตะวันเนื่องจากผู้ชายที่มาด้วยเอาเงินมาใช้หนี้แทน ท่าทางตื่นๆของเธอทำให้ทวีศักดิ์เอะใจถามว่ารู้จักผู้ชายคนนั้นหรือ เธออึกอักไม่กล้าบอก แต่เขากล่อมจนในที่สุดเธอยอมบอก
“ผู้ชายคนนั้นลูกชายนันเองค่ะ นันกลัวว่าจะถูกเด็กผู้หญิงคนนั้นหลอก”
“เหรอครับ ลูกชายคุณนัน...แปลกนะครับเขาบอกว่าขอซื้อเด็กนั่นต่อจากผม”
“ถ้าเด็กคนนั้นขายตัวให้คุณจริงๆ นันก็ชักจะเป็นห่วงลูกแล้วล่ะค่ะ”
“ดีเลยครับ ผมก็อยากให้คุณนันเตือนลูกชายหน่อยก็แล้วกันว่าอย่ามายุ่งกับเด็กของผม...ผมไม่อยากมีปัญหา เพราะยังไงเขาก็เป็นลูกชายคุณ”
“ถ้าเป็นไปได้นันก็อยากให้คุณรีบหาทางเอาตัวเด็กนั่นไปให้พ้นๆ”
“ผมก็อยากจะทำแบบนั้นเหมือนกัน แต่คุณนันก็ต้องช่วยผม” ทวีศักดิ์มองนันทิตาอย่างมีแผนร้ายในใจ...
