พรหมพิศวาส

ขณะที่ตั้มยอมทำทุกอย่างเพื่อหญิงที่ตัวเองแอบรักข้างเดียว ปานตะวันเข้าไปขอเบิกเงินล่วงหน้าจากน้ำหวาน แต่คราวนี้น้ำหวานไม่ให้ อ้างว่าทวีศักดิ์สั่งห้ามไม่ให้ตนช่วยเหลือเธอ และหากตนช่วยตนก็จะเดือดร้อนเพราะครั้งนี้เขาเอาจริงตนไม่อยากเสี่ยง

“ไม่เป็นไรค่ะ ปานเข้าใจ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด” ปานตะวันหน้าเครียดไม่รู้จะทำอย่างไรต่อดี น้ำหวานมองเธออย่างสงสารและเห็นใจแต่

ไม่รู้จะช่วยอย่างไร

ooooooo

คู่ชกมวยเถื่อนคนที่สองของตั้ม วางเดิมพันสูงขึ้นกว่าเดิมเท่าตัวเป็นเงิน 30,000 บาท เมื่อเงินเดิมพันสูงคู่ชกของเขาเก่งตามเงินวางเดิมพัน ครั้งนี้เขาต้องออกแรงมากขึ้นกว่าจะต่อยชนะ

คู่ชกคนที่สาม ทำเอาตั้มหอบซี่โครงบานถึงล้มมันได้ เดี่ยวเห็นหน้าตาที่เริ่มบวมปูดของเพื่อนรักถามว่าไหวไหม เขาพยักหน้ารับคำทั้งที่เริ่มไม่ไหวแล้ว...

ปานตะวันกำลังขึ้นร้องเพลงบนเวทีตอนที่

ปพลเดินเข้ามาในเลานจ์ตรงไปนั่งที่เคาน์เตอร์บาร์ สักพักปนิตาสะกดรอยตามเข้ามาเห็นปานตะวันอยู่บนเวทีก็ถึงบางอ้อ ที่แท้เขามาหานังนี่นี่เอง ขยับจะเข้าไปหาเจอเสี่ยจอมหื่นคว้าแขนไว้ ชวนให้นั่งคุยกันก่อน เธอสะบัดแขนออกทำท่าจะเอาเรื่อง เสี่ยยิ่งชอบใจ

“เล่นตัวซะด้วย มานั่งกับเสี่ย อยากได้เท่าไหร่ก็บอกเลย” เสี่ยคว้าแขนปนิตาไว้อีกครั้ง คราวนี้เธอทั้งดิ้นทั้งสะบัดมือสุดแรงจนเป็นอิสระแล้วเอากระเป๋าฟาดหน้ามันก่อนเดินหนี...

คู่ชกคนที่สี่ของตั้มแข็งแกร่งกว่าสามคนแรก ทั้งสองคนปักหลักแลกหมัดกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ตั้มสะบักสะบอมมากเริ่มจะไม่ไหว แต่ก็กัดฟันสู้สุดท้ายต่อยปลายคางคู่ชกสุดแรงเกิดจนล้มฟุบ ตั้มยืนแทบไม่ไหวระหว่างรอกรรมการนับ คู่ชกคนที่สี่นอนเงียบลุกไม่ได้อีก กรรมการชูมือให้ตั้มชนะแล้วเอาเงินให้ ตั้มกำเงินแน่นก่อนจะทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้น เดี่ยวรีบเข้ามาประคองถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง

“เอาเงินไปให้ปานก่อน” ตั้มแทบไม่มีแรงพูด เดี่ยวเป็นห่วงเพื่อนก็เลยลังเล เขาต้องย้ำให้รีบเอาเงินไปให้ปานตะวัน แล้วเอาเงินยัดใส่มือ เดี่ยวสงสารเพื่อนน้ำตาร่วง ก่อนปาดน้ำตาทิ้งวิ่งออกไป...

ฝ่ายปานตะวันเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว เดินออกจากห้องแต่งตัวจะกลับบ้านต้องชะงักเมื่อเจอปพลดักรออยู่

“เธอคงอยากเต้นเป็นยัยแมวสาวยั่วสวาทผู้ชายมากกว่าไปเป็นนักร้องที่ค่ายฉันใช่ไหม”

เธอไม่อยากต่อล้อต่อเถียงด้วยเดินหนี เขารีบตามไปขวางหน้า

“ไอ้นนท์บอกว่าเธอจะเลิกทำงานที่นี่ และฉันก็สั่งเธอแล้วว่าไม่ให้ทำงานที่นี่อีกแล้วทำไมยังมาทำ”

“มันเรื่องส่วนตัวของฉัน”

ปพลเสียงเขียวใส่ยังยั่วพวกหื่นๆพวกนั้นไม่พอหรืออย่างไร เธอกำลังหงุดหงิดกับเรื่องราวที่ประดังเข้ามาแถมยังมาเจอเขาพูดจาหาเรื่องอีก จึงยียวนกลับจะยั่วใครหรือจะทำอะไรมันก็เรื่องของเธอ ขอให้เขาเลิกยุ่งกับเธอสักที ผลักเขาพ้นแล้วเดินต่อไป เขา

คว้ามือเธอไว้

“ทำไมฉันจะยุ่งกับเธอไม่ได้ก็ในเมื่อเธอกำลังจะเป็นนักร้องในค่ายฉัน และถ้าเธอยังทำงานอยู่ที่นี่ ฉันบอกเธอแล้วไงว่าเธอจะไม่มีสิทธิ์ทำงานกับค่ายฉัน”

“ก็ถ้าการที่เป็นนักร้องในค่ายคุณแล้วคุณรับในสิ่งที่ฉันเป็นไม่ได้ก็ไม่ต้องเป็น ฉันเบื่อ ฉันเหนื่อย ตอนนี้ฉันไม่อยากเป็นอะไรทั้งนั้น เรื่องที่ฉันเจอมันก็แย่พอแล้ว ฉันไม่อยากทะเลาะกับคุณอีก ไปให้พ้นหน้าสักที” ปานตะวันระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างหมดความอดกลั้น สะบัดมือเขาออกแล้วเดินลิ่วไปเลย เขามองตามแปลกใจว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมเธอถึงเกรี้ยวกราดขนาดนี้

ooooooo