เพลงรักเพลงปืน

ดนัยหงุดหงิดที่ชลัทไม่ทำตามต้องการ บากหน้าไปบอกข่าวร้ายกับเสี่ยภุชงค์ อดีตเสือชงโกรธมากแต่ไม่โวยวาย เอ่ยเสียงเย็นกับปลัดหนุ่ม

“ในเมื่อนายอำเภอไม่ยอมเซ็นอนุมัติให้ผมสร้างท่าทราย คุณปลัดจะต้องเป็นคนเซ็นในฐานะ...ปลัดรักษาการ!”

ooooooo

ดนัยลงมือยิงแสกหน้าชลัทนายอำเภอมือสะอาดด้วยตัวเองวันต่อมา ข่าวการตายของชลัทสร้างความตกใจให้ชาวบ้านโคกมากเพราะเขาเป็นนายอำเภอที่ดี เป็นที่นับหน้าถือตาและเป็นที่พึ่งยามยากของพวกชาวบ้านเสมอ

มัคนายกผวนตกใจมากกับข่าวการตายของชลัท บ่นกับบรรดาลูกศิษย์วัดบ้านโคกไม่หยุด

“นายอำเภอถูกยิงตายคาบันไดอำเภอ นี่มันอะไรกันวะ...บ้านโคกเราเดี๋ยวนี้มันกลายเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนไปเสียแล้วหรือวะ ขนาดคนบุญหนักศักดิ์ใหญ่อย่างท่านนายอำเภอยังตายได้”

พวกชาวบ้านที่ได้ยินต่างพากันซุบซิบ สีหน้าหวาดกลัวเพราะรู้ดีว่าเป็นฝีมือเสี่ยภุชงค์

สัปเหร่อฉุยกวาดตามองพวกชาวบ้านแล้วหันมาหารือกับหินและหาญที่นั่งอยู่ไม่ไกล

“ไอ้หินไอ้หาญ...เอ็งคิดเหมือนข้าคนบ้านโคกคิดหรือเปล่าว่านี่ต้องเป็นการขัดผลประโยชน์เรื่องท่าทราย”

หินกับหาญไม่ทันตอบ มัคนายกผวนที่คันปากยิบๆก็โพล่งตอบแทน “เขาว่ากันว่านายอำเภอไม่ยอมเซ็นอนุมัติเพราะกรรมสิทธิ์ที่ดินบางแปลงยังไม่เรียบร้อย นังเปรียวมันยังไม่ยอมขายที่ให้เสี่ยภุชงค์”

สัปเหร่อฉุยพยักหน้าเห็นด้วย หินกับหาญก็เช่นเดียวกัน

“ชาวบ้านเขาคิดยังไงพวกผมก็คิดยังงั้น”

“แค่นี้ถึงกับฆ่ากันมันเกินไปแล้ว มันทำการอุกอาจไม่กลัวกฎหมายเลยแล้วยังงี้ใครรับผิดชอบ”

หาญเอ่ยทิ้งท้ายด้วยสีหน้าเครียดจัด แต่ก็จนปัญญาจะหาหลักฐานมัดตัวเสี่ยภุชงค์กับพวก...

แม้จะรู้ว่าหมวดรำพึงเป็นพวกเสี่ยภุชงค์แต่หินก็อยากลองดูสักครั้ง บุกโรงพักถามความคืบหน้าเรื่องคดีชลัท

“ท่านผู้กำกับเป็นคนรับผิดชอบคดีนี้แต่ตอนนี้ท่านโดนย้ายกะทันหัน หมวดรำพึงได้รับมอบหมายให้ดูแลแทน”

หมวดรำพึงตอบอย่างไม่ยี่หระ หินชะงักก่อนตอกไม่ไว้หน้า

“นึกแล้วว่าต้องจับผู้ร้ายไม่ได้”

น้ำเสียงและท่าทียียวนของหินทำให้หมวดรำพึงไม่ชอบใจ โวยวาย

“แกตั้งตัวเป็นตัวแทนของชาวบ้านมาถามหาความยุติธรรมให้คนตายหรือวะ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของแก อย่าทำตัวเป็นพลเมืองดีมาสอบนายตำรวจอย่างฉันไม่ยังงั้น...แกจะติดคุก!”

ท่าทางโกรธจัดของหมวดรำพึงทำอะไรหินไม่ได้เลยสวนกวนๆ