เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 8
“เฮโรอีนหรือที่เรียกว่าผงขาวเป็นยาเสพติดร้ายแรง เป็นภัยกับชาวบ้านโคก เสี่ยภุชงค์ตั้งตัวเป็นผู้ค้าโดยไม่กลัวกฎหมายเพราะเขาเชื่อว่าเงินของเขาซื้อคนทำหน้าที่รักษากฎหมายได้ แต่เขาลืมไปว่าเงินของเขาซื้อคนบางคนไม่ได้”
ท่าทางเอาจริงเอาจังของเปรียวทำให้ทุกคนฮึกเหิม น้ำหวานเห็นดีด้วยแต่ไม่วายกังวล
“แล้วเปรียวจะทำยังไง...ของกลางไม่มี ไม่มีใครยอมเข้าแจ้งความหรอกถึงจะมีการปะทะกันเมื่อวาน ฉันว่าตอนนี้เสี่ยภุชงค์เขาประกาศตัวแล้วว่าเขาเป็นผู้ค้า”
หินนิ่งฟังด้วยใจคั่งแค้น “เพราะเสี่ยภุชงค์คิดว่าเขามีเงิน อย่าว่าแต่บ้านโคกหรือคนในตำบลของเราเลย แม้แต่โลกนี้มันก็เปลี่ยนได้ เราต้องหยุดคนพวกนี้ก่อนที่โลกจะกลายเป็นนรก”
เปรียวพยักหน้าเห็นด้วยกับหิน “คุณคิดจะทำยังไง”
“เราจะต่อต้านขัดขวางพวกมัน!”
หาญยินดีร่วมมือแต่อดห่วงไม่ได้เพราะกำลังคนฝ่ายตนมีแค่หยิบมือ น้ำหวานจึงเสนอความคิดให้หาแนวร่วม
“เราต้องร่วมมือกัน ชาวบ้านที่เขาได้รับผลกระทบเขาอาจจะให้ความร่วมมือกับเรา”
หินเห็นดีเห็นงาม กวาดตามองแนวร่วมทุกคนด้วยแววตามีความหวัง
“เราพร้อมจะประกาศสงครามกับเฮโรอีนก่อนที่มันจะพัฒนาไปเป็นยานรกที่ร้ายแรงกว่านี้!”
สัปเหร่อฉุยกับมัคนายกผวนร่วมมือในแผนการครั้งนี้ด้วย ทุกคนต่างรักบ้านโคกและอยากเห็นหมู่บ้านกลับไปสงบสุขอีกครั้งก่อนที่เสี่ยภุชงค์จะมีโครงการทำท่าทราย
ชลัท นายอำเภอมือสะอาดแห่งบ้านโคกก็ต่อสู้เพื่อชาวบ้านไม่ต่างจากพวกหินด้วยการยืนหยัดต่อต้านอำนาจและโครงการท่าทรายของเสี่ยภุชงค์เต็มความสามารถ ดนัยขัดใจมากพยายามเสนอเอกสารให้อนุมัติแต่โดนตีกลับ
“ผมไม่เซ็น...การเปิดท่าทรายยังมีปัญหา มีชาวบ้านร้องเรียนเรื่องการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินของเสี่ยภุชงค์ คุณต้องเอากลับไปพิจารณาใหม่ว่าถ้าเปิดท่าทรายแล้วใครได้ประโยชน์ใครเสียประโยชน์มากกว่ากัน!”
ooooooo
เปรียวเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญของขบวนการต่อต้านเสี่ยภุชงค์และโครงการท่าทราย มุ่งมั่นให้ความรู้พวกชาวบ้านเกี่ยวกับโทษของยาเสพติดโดยมีน้ำหวานกับน้ำแข็งคอยช่วย
“มีการระบาดของเฮโรอีนในตำบลเราเพราะมีผู้ค้านำสารเสพติดพวกนี้เข้ามาขาย มันมีกลไกของผู้เสพผู้ค้าไปถึงผู้เกี่ยวข้อง เมื่อเรารู้ว่าเฮโรอีนคือผีร้ายที่มันสิงร่างใครแล้วคนคนนั้นจะถูกมันทำลายจนหมดความเป็นคน เรามาร่วมมือร่วมใจกันป้องกันตัวเองสร้างรั้วเพื่อป้องกันคนที่เรารัก คนในครอบครัวให้พ้นจากมัน”
