เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 3
เปรียวกับบัวบานสะใจมากที่ได้เอาคืนสมุนของเสี่ยภุชงค์ เดินยิ้มร่ากลับบ้านจนแก้วอดแปลกใจไม่ได้ เปรียวไม่ได้ตอบว่าหายไปทำอะไรตั้งแต่เช้าแต่บอกปัดดื้อๆ
“แม่ไม่ต้องรู้หรอก แม่ไม่จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องก็ได้ หน้าที่ของแม่คือทำบุญตักบาตร อุทิศส่วนกุศลให้พ่อให้บรรพบุรุษชาวลำตัดกับชาวนาของพวกเรา”
แก้วเชื่อใจลูกสาวว่าคงไม่ทำเรื่องไม่ดีแต่ก็อยากเตือนสติ “อย่าทำเรื่องเดือดร้อน เรื่องผิดกฎหมายนะเปรียว...ถึงเราจะรู้ว่าใครฆ่าพ่อแต่เราก็ต้องให้กฎหมายเอาตัวมันมาลงโทษ บ้านเมืองมีกฎหมายนะ...อย่าใช้กฎหมู่”
บัวบานรู้เห็นวีรกรรมทุกอย่างของลูกพี่ลูกน้องสาวอดแย้งไม่ได้
“แล้วถ้ากฎหมายจัดการกับคนผิดไม่ได้ล่ะแม่แก้ว”
“ก็ยังมีกฎแห่งกรรม...กฎแห่งกรรมจะตามไปสนองมัน!”
เสี่ยภุชงค์ไม่ยอมอยู่เฉยเดินเกมบีบพวกบ้านเปรียวให้ขายที่ดินด้วยการบำเพ็ญตัวให้เป็นประโยชน์ ตั้งแต่ช่วยเหลือชุมชนยันไปร่วมงานทำบุญที่วัด สัปเหร่อฉุยเห็นบ่อยเข้าก็อดเปรยกับหาญไม่ได้
“พักนี้เสี่ยภุชงค์เข้าวัดทุกวันพระทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยเอาหน้าโผล่มาให้พระเห็น สงสัยจะมีอะไรเสียแล้วละ”
“เสี่ยภุชงค์คงมาหาแนวร่วมเรื่องสร้างท่าทรายใหม่ ชาวบ้านทยอยขายที่นาให้เสี่ยภุชงค์แล้วนี่”
“ก็ไม่ใช่ทั้งหมด...ยัง...พวกบ้านลำตัดยังไม่ขายที่นังเปรียวยังขวางทางอยู่เสี่ยภุชงค์เลยไม่มีทางออก”
หินนั่งฟังอยู่ด้วย ตั้งท่าจะบอกว่าเสี่ยภุชงค์คงมีเป้าหมายหลักคือดนัย แต่ไม่ทันอ้าปากดนัยก็โผล่มาที่วัด สัปเหร่อฉุยรีบไปต้อนรับขับสู้อย่างดีตามประสาพวกเห่อคนในเครื่องแบบ
“คุณปลัดดนัย...สวัสดีครับ วันนี้วันพระคุณปลัดมาทำบุญด้วยหรือครับ”
ดนัยอึกอัก ไม่กล้าบอกว่ามาวัดเพราะอยากดูเปรียวเล่นลำตัด ได้แต่อ้อมๆแอ้มๆถามถึงเปรียว หาญได้ยินก็หงุดหงิดแต่ไม่คิดยอมแพ้ ประกาศทีเล่นทีจริงจะเอาคารมและเสียงร้องของตนเอาชนะใจเปรียวให้ได้
ooooooo
ดนัยถูกตาต้องใจเปรียวเลยอยากผูกสัมพันธ์ เสี่ยภุชงค์ไม่รู้เรื่องนี้แต่อยากบีบให้ดนัยเป็นพวกจึงไปดักรอเขาตามที่ต่างๆไม่เว้นแม้แต่ในวัดโดยยกเรื่องทำบุญบังหน้า น้ำหวานกับน้ำแข็งฉวยจังหวะนี้บุกคฤหาสน์ของเสี่ยภุชงค์เพราะอยากหาหลักฐานเรื่องอิทธิพลเถื่อนในบ้านโคก
น้ำหวานกับน้ำแข็งย่ามใจคิดว่าพวกเสี่ยภุชงค์ไม่อยู่บ้าน ควักมือถือถ่ายมุมต่างๆแต่ไม่ทันได้ครบดังใจ หมวดรำพึงกับจ่าลูกน้องที่รับอาสาเฝ้าบ้านแทนเสี่ยภุชงค์ก็โผล่มาดักหน้าและยึดมือถือพวกเธอ
