เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 3
เสี่ยภุชงค์คิดจับแมวน้ำหรือหน่วยรบพิเศษของทหารให้ได้คาหนังคาเขา สั่งสมุนให้ดักรอจนดึกดื่นแล้วก็เป็นเรื่องจนได้เมื่อมีผู้บุกรุกอู่เรือของเขาตามคาด!
หินนั่นเองที่ลำพองใจกับแผนจมเรือของตนจนไม่ทันระวังตัว ถูกสมุนเสี่ยภุชงค์ยิงเฉี่ยวแขนเลือดไหลเป็นทาง หาญกำลังช่วยดำกับดินจับปลาในคลองหน้ากระท่อม เห็นหินหอบสภาพแขนเลือดอาบกลับมาก็จะพาไปโรงพยาบาลโดยโบกรถของน้ำหวานกับน้ำแข็งให้ช่วยแต่หินไม่อยากให้เอิกเกริกเลยดำน้ำหายไปอีกทาง
หาญโดนน้ำหวานกับน้ำแข็งเล่นงานโทษฐานหลอกให้ตกใจว่ามีคนโดนยิงต้องนำส่งโรงพยาบาล
หินไม่รู้เรื่องด้วยกลั้นใจดำน้ำไปโผล่บ้านเปรียวให้เธอช่วยทำแผลเหมือนครั้งที่แล้ว
เปรียวถอนใจเหนื่อยหน่ายแต่สุดท้ายก็อดไม่ได้ทำแผลให้หินอย่างใจเย็น
“เอ้า...ฉันทำแผลให้แล้ว เลือดก็หยุดแล้ว ดวงแข็งเหมือนกันนี่...ถ้าตรงหัวใจฉันก็ไม่ต้องลำบากแล้ว”
หินปรายตามองเธอเงียบๆแต่ไม่ยอมพูดอะไร เปรียวเสียอีกอดห่วงไม่ได้
“ถึงกระสุนจะเฉียดไปก็ควรไปโรงพยาบาลนะเผื่อแผลติดเชื้อขึ้นมามันจะยุ่ง”
“ผมไม่เป็นไร”
ท่าทีเฉยเมยเหมือนไม่สนโลกของเขาทำให้เปรียวเหลืออด แหวเสียงเขียว “ก็ไม่ได้สนใจหรอกว่าใครจะเป็นหรือใครจะตาย แต่ไหนๆก็ว่ายน้ำมาขึ้นที่บ้านลำตัดแล้วก็เลยไม่อยากให้มาสิ้นใจตายที่นี่ บอกตรงๆ...กลัวผี”
“ผีน่ากลัวตรงไหน คุณควรจะกลัวคนมากกว่ากลัวผี”
“ไม่ต้องพูดมาก...ไปซะ!”
เปรียวเอ่ยไล่เพราะโมโห แต่เมื่อเหลือบมองแผลที่แขนเขาก็ใจอ่อน พูดเสียงอ่อนลง
“ว่ายน้ำกลับไปเดี๋ยวแผลก็อักเสบ น้ำเข้าแผล แผลติดเชื้อ...เอางี้เดี๋ยวให้บัวบานพายเรือไปส่งที่ป่าช้า”
ooooooo
หินหอบสภาพสะบักสะบอมเพราะแผลถูกยิงกลับกระท่อมในป่าช้าหลังวัดบ้านโคก หาญเห็นเพื่อนเก่าบาดเจ็บก็นึกรู้ว่าคงโดนพวกเสี่ยภุชงค์เล่นงานมา
“ฉันเตือนแกแล้ว...อย่าใช้แต่ลูกบ้า นี่มันรู้แล้วใช่ไหมว่าเรือทรายถูกจมไว้ตรงไหน”
คำถามของหาญทำให้หินต้องข่มใจ พยักหน้ารับเงียบๆ
“แกหาเรื่องตาย เสี่ยภุชงค์มีอิทธิพล มีคนในเครื่องแบบเป็นมือเป็นตีน ความตายมันใกล้แกเข้ามาทุกที”
“แต่ฉันก็ยังไม่ตาย”
“ฉันไม่เข้าใจว่าแกทำอะไร...ล้างแค้นหรือก่อกวน การกระทำของแกยังบอกไม่ได้เลยว่ากำลังจะปราบอธรรม”
หาญจงใจเตือนสติเพื่อนเก่าอย่างหินให้คิดมากกว่านี้เพื่อเอาคืนเสี่ยภุชงค์เพราะลำพังพวกเขาสองคนคงต้านทานอิทธิพลและอำนาจมืดอีกฝ่ายไม่ได้ง่ายๆ
เสี่ยภุชงค์กร่างมากตามที่หาญคาด บุกหาดนัยอีกครั้งพร้อมหมวดรำพึงเพื่อกดดันเรื่องที่ดินบ้านเปรียว
“เรื่องที่ผมเคยขอความร่วมมือจากคุณปลัดเรื่องที่นาของคนลำตัดผมต้องเริ่มสร้างท่าทรายเพื่อรองรับสัมปทานใหม่ ถ้าการก่อสร้างไม่เป็นไปตามเวลาที่กำหนดผมจะเสียหายอีกหลายล้าน”
ดนัยไม่มีท่าทีหวาดกลัวหรือสะทกสะท้าน ตอกเสียงเรียบ
