เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 3
หาญฟังแล้วถอนใจยาว พยายามไม่คิดมากหรือมองปลัดคนใหม่ในแง่ร้าย
“คุณปลัดดนัยเขาเป็นนักปกครอง เขาต้องมีกลยุทธ์ในการเข้าถึงประชาชน...ไอ้ที่เรียกว่านโยบายการปกครอง”
ดำอดแย้งไม่ได้ “แต่ก็มีพวกคนในที่มีสีมีอำนาจตกเป็นเครื่องมือของเสี่ยภุชงค์ไม่ใช่หรือพี่”
“มันก็ต้องแล้วแต่คุณปลัดดนัยเขาล่ะว่าเลือดเขาจะเข้มหรือเลือดเขาจะจางเวลาเห็นเงิน”
หินพยักหน้าเห็นด้วยกับหาญ เปรยเสียงเข้ม
“ใช่...ถึงตอนนั้นเราจะได้รู้ไว้ว่าใครเป็นคนขายชาติขายแผ่นดิน!”
เสี่ยภุชงค์ไม่ปล่อยเวลาไว้นาน เดินหน้าเข้าหาดนัยปลัดคนใหม่ถึงที่ว่าการอำเภอ หวังสร้างภาพให้พวกชาวบ้านโคกเห็นว่าดนัยเป็นพวกเดียวกับเขา
“ผมนำกระเช้ามาแสดงความยินดีกับปลัดในฐานะที่ปลัดดนัยเพิ่งจะย้ายมารับหน้าที่ใหม่ที่บ้านโคกนี่เป็นการต้อนรับอย่างเป็นทางการ...เอ้า...ถ่ายรูปลงเฟซเพื่อการประชาสัมพันธ์”
พูดพลางโบกไม้โบกมือให้สี่สมุนเอกถ่ายภาพจากมือถือ ดนัยปฏิเสธไม่ออกได้แต่ปั้นหน้ายิ้มเจื่อนถ่ายรูปด้วย เปรียวกับบัวบานเห็นภาพคู่ของเสี่ยภุชงค์กับดนัยก็ตาลุก โดยเฉพาะเปรียวที่ถึงกับหมดศรัทธาในตัวปลัดหนุ่ม
บัวบานเลื่อนภาพในมือถือแล้วยื่นให้เปรียวดู “คุณปลัดดนัยถ่ายรูปกับพวกเสี่ยภุชงค์แล้วยังมีการลงเฟซกันเอิกเกริก เหมือนจะประกาศตัวว่าเขายอมเป็นพวกของเสี่ยภุชงค์แล้ว”
เปรียวรับมาดูแล้วอดเซ็งไม่ได้ สังคมสื่อโซเชียลสมัยนี้แพร่สะพัดเร็ว ภาพที่เห็นทำให้อดคิดไม่ได้ว่าดนัยกลายเป็นพวกเดียวกับเสี่ยภุชงค์แล้ว
“ไม่อยากเชื่อเลยว่าเราจะมองคุณปลัดดนัยผิดไป แต่มาคิดๆดูเขาก็เคยออกปากเรื่องที่นาผืนนั้น...
หรือว่าเขาเป็นพวกของเสี่ยภุชงค์”
“พี่เปรียวคิดมากไปหรือเปล่า เดี๋ยวนี้ใครทำอะไรก็ถ่ายรูปลงเฟซจนมันกลายเป็นวัฒนธรรมใหม่ไปแล้ว”
“ต้องไม่ใช่คนที่มีหน้าที่รับใช้แผ่นดินอย่างคุณปลัดดนัย คิดดูสิบัวบานถ้าข้าราชการต่างกลายเป็นผู้รับใช้ผู้มีอิทธิพล ประชาชนอย่างเราๆจะพึ่งใคร...”
ooooooo
ระหว่างที่หินหาทางขโมยเรือทรายของเสี่ยภุชงค์มาจมน้ำ ดนัยก็แก้เกมภาพลักษณ์ใกล้ชิดกับเสี่ยภุชงค์ด้วยการลงรูปตัวเองถ่ายคู่กับชาวบ้านโคกลงสื่อโซเชียลบ้าง
บัวบานกับเปรียวนั่งมองรูปภาพล่าสุดของดนัยด้วยแววตาฉายความพอใจ
“คุณปลัดเขาแก้ลำถูกทาง เขาเอารูปเขากับชาวบ้านลงเฟซเพื่อลบคำครหาเรื่องเสี่ยภุชงค์ ทีนี้พี่เปรียวเลิกมองคุณปลัดดนัยในทางลบหรือยัง”
