เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 3
“เรื่องนี้ผมก็เคยบอกกับเสี่ยแล้วว่าขึ้นกับการตัดสินใจของเปรียว ผมไม่มีอำนาจหน้าที่จะบังคับให้เปรียวขายที่นาผืนนั้นได้ เสี่ยเจรจากับเจ้าของที่ดินซื้อได้ทั้งหมดยกเว้นของบ้านลำตัด แล้วทำไมถึงเจรจากับเปรียวไม่ได้ล่ะครับ”
คำถามของดนัยทำให้เสี่ยภุชงค์ผงะ ท่าทางพิรุธจนดนัยพอเดาเรื่องราวได้ แกล้งถาม
“นี่แสดงว่าเปรียวยังไม่เห็นด้วยกับการสร้างท่าทรายกับสัมปทานใหม่ของเสี่ย...ใช่ไหมครับ”
ooooooo
การเจรจาให้ดนัยช่วยเกลี้ยกล่อมเปรียวเรื่องที่ดินพังไม่เป็นท่าแต่เสี่ยภุชงค์ไม่ยอมแพ้คิดหาทางบีบปลัดคนใหม่อีก เปรียวไม่รู้ตัวว่าเป็นเป้าหมายมุ่งหน้าล้างแค้นสี่สมุนของเสี่ยภุชงค์ที่ดักฉุดเธอเมื่อวันก่อน
บัวบานร่วมลงมือกับเปรียวด้วย เมื่อสบโอกาสเห็นปอกหนึ่งในสี่สมุนแยกตัวไปปัสสาวะข้างทางก็แอบตามไปเล่นงาน เอาท่อนไม้ฟาดจนสลบและลากตัวไปมัดกับต้นไม้
อีกสามสมุนที่เหลือของเสี่ยภุชงค์นั่งรอในรถอย่างอดทน ไม่สำเหนียกสักนิดว่าปอกกำลังถูกเปรียวกับบัวบานเล่นงาน ปอกตาเหลือกเมื่อเห็นเปรียว พยายามขยับตัวหนีแต่ไปไหนไม่รอดต้องถูกเปรียวกับบัวบานด่าประจาน
“ผู้หญิงถูกทำร้ายเพราะผู้หญิงเป็นเพศอ่อนแอ ผู้หญิงถูกรังแกทั้งร่างกายและจิตใจโดยผู้ชายชั่วๆอย่างเอ็ง”
บัวบานพยักพเยิดกับลูกพี่ลูกน้องสาว “ผู้หญิงเขาไม่สมยอม แทนที่จะไปผ่าตัดเปลี่ยนสันดานใหม่ ไม่ก็ฆ่าตัวตายแล้วกลับชาติมาเกิดพร้อมสันดานอันใหม่ แต่นี่...”
“กลับเห็นผู้หญิงเป็นเหยื่อ...ทุบ...ทารุณ...ข่มขืน!”
เปรียวควักมีดโกนออกมา ย่างสามขุมเข้าหา ปอกถึงกับหน้าซีด
“นังเปรียว...นั่น...นั่นเอ็งจะทำอะไรข้า!”
“เลือกเอา! มีทางเลือกสองทาง ไม่ต้องร้อง ไม่ต้องแหกปากขอความกรุณาเพราะตอนที่ผู้หญิงถูกทำร้ายเสียงของผู้หญิงไม่เคยดังไปถึงผู้ชาย!”
บัวบานร่วมเล่นเกมเขย่าประสาทด้วยการควักไฟแช็กมาขู่ให้ปอกเลือกว่าจะโดนมีดโกนหรือไฟแช็ก ปอกร้องโหยหวนด้วยความกลัวสุดขีดหวังให้สมุนที่เหลือมาช่วยแต่เปรียวก็ดับความหวังนั้น
“ไม่มีใครช่วยหรอก ไอ้พวกนั้นมันนั่งฟังเพลงในรถสบายใจไม่มีใครได้ยินเสียงเอ็งหรอก”
“อย่า...กราบเลย ต่อไปนี้ไม่ฉุดคร่า ไม่ข่มขืนใครอีกแล้ว...กราบเพศแม่ไว้ ณ ที่นี้เลย”
“เห็นแก่สำนึกที่ดีที่คิดจะกลับตัวกลับใจ เอ็งควรจะมีอวัยวะเพื่อใช้ในการอื่น...”
พูดจบก็ขยิบตาให้บัวบานจุดไฟ ปอกหลับตาปี๋ แหกปากร้องลั่นป่าก่อนลืมตามาพบว่าสองสาวจากคณะลำตัดบ้านโคกหายตัวไปแล้ว!
ooooooo
เสียงร้องโหยหวนของปอกเรียกพรรคพวกที่เหลือคือกุด เกี้ยวและฉ่ำให้วิ่งไปดู ทั้งสามตะลึงมากเพราะสภาพเกือบล่อนจ้อนของปอกแต่ก็พูดอะไรไม่ได้มากต้องรีบแก้มัดและพาปอกกลับบ้าน
