เพลงรักเพลงปืน
ตอนที่ 3
พวกชาวบ้านตื่นเต้นกับงานวัดประจำปีกันมาก ช่วยกันเตรียมงานอย่างขยันขันแข็ง หินกับหาญเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงใหญ่ช่วยสัปเหร่อฉุยกับมัคนายกผวนควบคุมงานก่อสร้างต่างๆ สีหน้ายิ้มแย้มของพวกชาวบ้านทำให้หลวงตาบุญอิ่มใจ หาญเห็นดังนั้นก็เอ่ยกับหินอย่างมาดมั่น
“ฉันจะประฝีปากกับเปรียว คราวนี้เปรียวต้องหันมารักฉันแน่”
“แกเป็นนักร้องไม่ใช่ลำตัด แกจะเอาอะไรไปประชันกับเปรียว”
“ฉันมีทีเด็ดของฉัน แกล่ะ...คืนพรุ่งนี้แกจะทำอะไร”
หินไม่ได้ตอบคำถามของหาญแต่แอบออกจากวัดไปคฤหาสน์เสี่ยภุชงค์ในคืนเดียวกัน
“ฉันต้องหาหลักฐานที่จะระบุให้ได้ว่าแกคือเสือชง!”
เสี่ยภุชงค์ไม่คิดว่าจะมีคนล้วงคองูเห่าบุกรุกบ้านในคืนที่มีงานวัดจึงควงสีดาไปร่วมงานหวังฉีกหน้าเปรียวเอาคืน คณะลำตัดของเปรียวกำลังแสดงอย่างสนุกสนาน เสี่ยภุชงค์เห็นดังนั้นก็กระโดดขึ้นขวางกลางเวทีดื้อๆ
“ลำตัดฟังเมื่อไหร่ก็ได้แต่ข้อเสนอเราต้องฟังเดี๋ยวนี้ ตัดสินใจให้เร็วที่สุดเพราะมันเกี่ยวกับปากท้องชาวบ้านโคก”
ชาวบ้านถึงกับไปไม่ถูกเพราะไม่คิดว่าเสี่ยภุชงค์จะกล้าทำขนาดนี้ สีดาไม่สนใจโพล่งไล่คณะลำตัด
“สนใจแล้วใช่ไหม...ถ้าสนใจก็ไล่ลำตัดลงไปจากเวทีก่อน”
คณะลำตัดของเปรียวยังนิ่งไม่ขยับ สีดาโมโหแหวขู่เสียงเขียว
“ต้องให้ชาวบ้านโห่ไล่ใช่ไหมลำตัดถึงจะยอมลงจากเวที”
หาญอยากช่วยกู้หน้าให้คณะลำตัดและหักหน้าเสี่ยภุชงค์ตัดสินใจกระโจนขึ้นเวที
“เดี๋ยวก่อนครับพ่อแม่พี่น้อง อย่าเพิ่งไล่ลำตัดลงจากเวที ไม่ยังงั้นท่านจะไม่รู้ว่าลำตัดกับแร็ปใครจะแน่กว่ากัน!”
พูดจบก็ออกลีลาร้องเพลงแร็ปพร้อมเต้นประกอบอย่างเมามัน เปรียวกับชาวคณะลำตัดตะลึงมาก พวกชาวบ้านก็เช่นกัน หัวเราะยิ้มร่าอย่างสนุกสนาน ไม่สนใจข้อเสนอและท่าทางเกรี้ยวกราดของเสี่ยภุชงค์แม้แต่นิดเดียว
ooooooo
หินเข้าไปสำรวจคฤหาสน์เสี่ยภุชงค์อย่างไม่กลัวเกรงกระทั่งเจอตู้โชว์ในห้องโถงที่มีปืนโบราณกระบอกหนึ่งตั้งอยู่ เขารู้สึกสะดุดตาอย่างบอกไม่ถูกแต่ไม่ทันเอื้อมไปหยิบยามเฝ้าคฤหาสน์ก็โผล่มาเห็นเขา!
เหตุการณ์ชุลมุนหลังจากนั้น สี่สมุนเอกของเสี่ยภุชงค์คือ ปอก กุด เกี้ยวและฉ่ำคว้าปืนไล่ยิงผู้บุกรุกที่ยังไม่เห็นหน้าแต่ก็จับไม่ได้แม้แต่เงา ทุกคนในบ้านร้อนใจมากรีบไปตามเสี่ยภุชงค์ที่วัดให้กลับมาดูความเสียหาย
เสี่ยภุชงค์โกรธมากที่ถูกลูบคมถึงบ้าน เขาเดินไปหยุดดูตู้โชว์ปืนโบราณแล้วนิ่วหน้า
