พันธกานต์รัก

“ผมรู้ว่าพ่อกับคุณช่อคงไม่พอใจ แต่เอาเป็นว่าผมอยากให้ทุกคนมองที่ความตั้งใจดีของผม แล้วกินอาหารมื้อนี้ให้อร่อยดีกว่าครับ เพราะวันพรุ่งนี้ อาจจะกินกันไม่ลง” พันธกานต์ยิ้มเย้ยก่อนจะเดินจากไป...

พระพายสงสัยว่าพันธกานต์แข่งขันอะไรกับทองเอกกันแน่ สอบถามจากช่อม่วงกว่าจะได้คำตอบเล่นเอาเหนื่อย เธอดูจากอากัปกิริยาของพันธกานต์ดูจะมั่นใจว่าการแข่งขันครั้งนี้ตัวเองจะเป็นผู้ชนะ พระพายจึงมาดักรอทองเอกเพื่อจะเป็นกำลังใจให้ พร้อมกับหามุกตลกมาเล่าให้เขาคลายเครียด

ปรากฏว่ามุกของเธอไม่ขำเอาเสียเลย แต่กลับทำให้ทองเอกหัวเราะออกมาได้เพราะมุกดันแป้ก เขาขอบใจเธอมากที่พยายามทำให้เขาหายเครียด

“พี่เอกไม่ต้องคิดมากหรอกนะคะ เพราะถึงพี่เอกจะแพ้ อย่างมากก็แค่เสียตำแหน่ง แต่ถ้าพี่เอกชนะแล้วต้องเสียความเป็นพี่เอกไป พายว่าพี่เอกแพ้ซะยังจะดีกว่า”

“ขอบใจนะพาย” ทองเอกยิ้มอย่างมีความสุข พันธกานต์แอบมองอยู่อีกมุมหนึ่งอดหมั่นไส้ไม่ได้

ooooooo

ถึงวันที่ประจักษ์จะมาเซ็นสัญญา พันธกานต์ยังคงมั่นใจว่าการแข่งขันครั้งนี้คนชนะก็คือเขา มักจะคุยข่มทองเอกในที แต่พอประจักษ์ประกาศต่อหน้าทุกคนที่เกี่ยวข้องว่าผู้ชนะคือทองเอก พันธกานต์ชักสีหน้าไม่พอใจ

“นี่มันอะไรกันครับ ไหนคุณประจักษ์บอกว่าคนที่ชนะการแข่งกีฬาวันนั้น จะได้เซ็นสัญญาไงล่ะครับ ซึ่งวันนั้นผมเป็นฝ่ายชนะ แล้วทำไมคุณประจักษ์ไม่เลือกผม”

ประจักษ์ยกเหตุผลขึ้นมาอธิบายแต่เหมือนไม่ค่อยจะเข้าหูพันธกานต์นัก เริ่มออกอาการพาลหาว่าเขาชอบเล่นกีฬาแต่กลับไม่มีน้ำใจเป็นนักกีฬา แสนคมทนไม่ไหวสั่งให้พันธกานต์ขอโทษประจักษ์เดี๋ยวนี้

“ไม่เป็นไรครับ เพราะที่จริงแล้วการเล่นกีฬามันก็อย่างหนึ่ง แต่คุณคงลืมไปว่าผมเป็นนักธุรกิจ ไม่ใช่นักกีฬา เพราะฉะนั้น อย่างที่คุณพันเคยบอกนั่นแหละครับ ใครให้ได้มากกว่าผมก็ควรจะเลือกคนนั้น มันเป็นเรื่องทางธุรกิจ ถูกต้องไหมครับ”ประจักษ์ยอกย้อนพันธกานต์ได้อย่างเจ็บแสบ...

หลังเซ็นสัญญากันเรียบร้อย ประจักษ์ขอตัวกลับ ทองเอกยังคาใจไม่หายมาดักรอเขาเพื่อจะสอบถามถึงเหตุผลที่เขาเลือกตนแทนที่จะเลือกพันธกานต์ เขาย้อนถามทองเอกอย่าบอกว่าไม่รู้เหตุผลที่เขาไม่เลือกพันธกานต์ ทองเอกส่ายหน้าไม่รู้ว่าเขาพูดเรื่องอะไร

“ผมนึกว่าคุณทองเอกให้คุณนภชลโทร.มาคุยกับผมซะอีก...คุณนภชลลูกสาวคุณนพดลยังไงล่ะครับ” ประจักษ์เห็นทองเอกยังงงๆอยู่ตบไหล่เบาๆ “เอาเป็นว่าผมบอกคุณทองเอกได้แค่นี้ก็แล้วกันครับ ส่วนเธอจะช่วยคุณด้วยเหตุผลอะไร อันนี้คุณคงต้องไปถามเธอเอง ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวนะครับ” ประจักษ์พูดจบเดินจากไป ทิ้งให้ทองเอกยืนงุนงงอยู่ตรงนั้น...