พชรมนตรา
ตอนที่ 1
ภายในเต็นท์กลางป่า...ณดลกางแผนที่ลายแทงโบราณลงเบื้องหน้าอาทิตย์แล้วถามความเห็นว่า
“แกว่าเพชรตาแมวมันจะมีอยู่จริงไหมวะ”
อาทิตย์ยักไหล่ไม่มีความเห็นเรื่องนี้ แต่อยากรู้ว่าประพจน์รู้ไหมว่าลูกชายขโมยลายแทงโบราณของเขามา ณดลส่ายหน้าแทนคำตอบ...แล้วบ่นต่อ
“ไม่รู้พ่อไปโดนใครหลอกมารึเปล่า แกเอาแต่ละเมอเรื่องเพชรในตาแมว”
“เท่าที่เคยได้ยินมา สมัยหนุ่มๆพ่อแกก็เคยออกเดินป่าตามหาเพชรที่ว่านี่ใช่ไหม”
“คนที่ร่วมขบวนมากับพ่อไม่ตายก็หายสาบสูญไปหมด เพชรก็ไม่มีใครเคยรับรู้อีกเลยว่ามันไปตกอยู่กับใคร มีจริงหรือไม่มีกันแน่”
“พรานนำทางที่ชื่อวิทย์นี่แกไปได้มาจากไหน”
“ทนายวีระติดต่อผ่านคนพื้นที่มาให้อีกที ก็ดูดีนะ ท่าทางขลังดี น่าพาไปเล่นกลขายยา”
“ดูยังไงแกก็ไม่เชื่อเรื่องอาถรรพณ์เพชรนี่อยู่ดีนะ แล้วแกมาทำไมวะ”
“อานันทาบอกว่าถ้าได้เพชรมาจริงๆ พ่อก็อาจจะสภาพจิตใจดีขึ้น อาการป่วยแบบหาสาเหตุไม่ได้ก็อาจจะมาจากสภาพจิตใจนี่แหละมั้ง”
“ถึงแกจะเป็นคนที่ไม่ได้เรื่อง แต่ก็เป็นลูกที่ดีนะ”
“ถือว่าเป็นคำชมแล้วกันนะ”
ณดลพูดขาดคำก็มีเสียงปืนดังขึ้น ตามด้วยเสียงโหวกเหวกโวยวายของลูกหาบ สองหนุ่มในเต็นท์รีบหยิบปืน พอดีกับที่เพชรวิ่งเข้ามาพร้อมหน้าไม้ในมือบอกว่าเกิดเรื่องใหญ่แล้ว!
วิทย์กับลูกหาบยืนมุงซากเต็นท์หลังหนึ่งที่ขาดกระจุยกระจายมีคราบเลือดเต็มไปหมด พวกณดลวิ่งแทรกลูกหาบเข้ามาเห็นสภาพนั้นก็ผงะกับกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้ง วิทย์หันมาที่ลูกบอกให้ดูแลนายดีๆ เอาสร้อยนี้ให้พวกเขาห้อยคอไว้
เพชรรับสร้อยจากมือพ่อมา ณดลขื่นคอพะอืดพะอม คาดว่าแมวที่ก่อเรื่องจะตัวใหญ่ไม่เบา
“ตัวนี้เป็นเสือ ไม่ใช่แมว” วิทย์บอก
อาทิตย์ถามว่ามีใครเห็นตัวมันบ้าง บรรดาลูกหาบที่ไม่ใช่คนไทยแย่งกันตอบจนฟังไม่ได้ศัพท์ ณดล
ห่วงชีวิตคนอยากให้รีบตามมันไป แต่วิทย์ท้วงว่าอย่าเสียเวลาตามเลย
“เสียเวลาอะไร ชีวิตคนทั้งคน”
“พ่อหมายถึงว่า...คนที่โดนลากไปยังไงก็เสียชีวิตแล้ว”
“รู้ได้ยังไง” ณดลเสียงแข็งไม่พอใจ
“นายดูรอบๆสิ เลือดกี่ขวดถึงจะนองได้ขนาดนี้”
ณดลชะงัก เพชรบอกให้เขากับเพื่อนใส่สร้อยดีกว่าเพื่อความปลอดภัย แต่ณดลปัดมือเพชรที่ยื่นสร้อยมาอย่างฉุนๆ ยืนกรานว่ายังไงก็ต้องตามไปเอาศพกลับมา
“นายจะทำให้มีคนตายเพิ่ม”
“พูดเรื่องอะไรของเราฮึ! ไอ้หนุ่ม” ณดลตวาดเพชรแล้วร้องถามพวกลูกหาบว่ามีใครจะไปกับตนบ้าง
ทุกคนนิ่งเงียบ ณดลยิ่งโมโห บ่นไม่เข้าใจว่าการที่เราจะตามไปเอาศพคืนมามันทำให้มีคนตายเพิ่มได้อย่างไร...แล้วเดินกลับมานั่งฟึดฟัดข้างกองไฟ เพชรตามมาเลียบๆเคียงๆ
