พชรมนตรา
ตอนที่ 1
ทันใดมีสัตว์ตัวใหญ่กระโจนเข้าใส่ ณดลหลบและทำคบไฟหลุดมือ แล้วอาจโดนสัตว์ร้ายขย้ำตายถ้าเพชรไม่โผล่มายิงหน้าไม้ใส่มันจนแน่นิ่ง
ณดลรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณเพชรที่ช่วยชีวิต สองคนดูซากดำทะมึนที่กองอยู่ไม่ถนัดตาเพราะความมืด กระทั่งเช้าพวกลูกหาบนำร่างสัตว์ตัวนั้นไปฝังดิน แต่ก็ยังสรุปกันไม่ได้ว่าเป็นเสือหรือแมว
วิทย์ไม่คิดอย่างนั้น เชื่อว่าเป็นผู้พิทักษ์...และถ้ามีผู้พิทักษ์แสดงว่าเราเข้าใกล้จุดหมายตามที่ลายแทงบอกไว้ซึ่งไม่น่าเกินสองชั่วยาม
ณดลไม่เชื่อเรื่องผู้พิทักษ์ ขณะที่อาทิตย์เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ที่แน่ๆคือคราวนี้เพชรโดนพ่อดุที่แอบวางยา
“เพชรขอโทษ เพชรอยากให้พ่อพักผ่อน”
“แล้วเป็นไงล่ะ”
“ฉันขอรับผิดเองแล้วกัน ถ้าฉันไม่ออกนอกปางพักมาก็คงไม่เกิดเรื่อง ลูกพรานช่วยชีวิตฉันไว้ นั่นคือความจริงที่เกิดขึ้นแน่ๆ”
วิทย์ถอนใจ ไม่รู้จะตำหนิยังไงดี อาทิตย์ยังข้องใจเรื่องที่ณดลบอกว่าเดินตามเพชรออกมามันยังไงกันแน่
“นั่นสิ ทำไมฉี่ไกลแท้”
“เป็นเพชรต่างหากที่ตามรอยนายออกมา”
“บ้า...ฉันเห็นเราถึงเดินตามมา แล้วก็เราก็หายไป”
ณดลกับเพชรเถียงกันจนวิทย์กับอาทิตย์หวาดหวั่นเหลียวมองรอบตัว
“นี่เรากำลังจะบอกว่าฉันตาฝาดเดินตามไอ้ตัวนั้นมาต้อยๆให้มันเคี้ยวน่ะนะ บ้าแล้ว”
“สิ่งที่นายกำลังตามอยู่ นายอาจกำลังไปกวนเรื่องที่มันควรจะอยู่อย่างสงบไปแล้วก็ได้” วิทย์พูดซะทุกคนยิ่งกลัว แต่ณดลยังไม่วายเถียงว่า
“ฉันกำลังพยายามช่วยพ่อฉันอยู่”
“และ...หรือแกก็กำลังทำให้เรื่องมันอาเพศหนักเข้าไปอีก”
ณดลนิ่งคิดตามที่อาทิตย์พูด...แต่แล้วส่ายหน้าพยายามไม่เชื่อเรื่องที่เหนือธรรมชาติ ตัดบทบอกให้ออกเดินทางกันต่อ
ooooooo
เพราะเมื่อคืนเจอจานใส่นมวางไปทั่วบ้านทั้งที่ไม่ได้เลี้ยงแมวสักตัว เช้านี้นันทาเลยมาไล่บี้
เอากับแช่มและชุ่มสองคนรับใช้ แต่ทั้งคู่ยืนยันไม่รู้เรื่อง นันทาจึงเบนเข็มมาที่ปัทมาผู้มาใหม่
“หรือว่าเป็นเรา มาวันแรกก็ได้เรื่อง”
“เปล่าค่ะ แก้วนี้หนูดื่มเอง” ปัทมาดื่มนมโชว์แล้วเลียริมฝีปากชวนให้ขนลุก
“บอกความจริงมา เป็นเราใช่มั้ย”
“เปล่าจริงๆค่ะคุณนัน”
“ถ้าโกหกกันตั้งแต่เริ่มแรกแบบนี้ก็คงจะอยู่ร่วมชายคากันไม่ได้”
นันทาจะเล่นงานปัทมา แต่ต้องชะงักเพราะประพจน์พาตัวเองบนรถเข็นเข้ามา
