ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

หนึ่งด้าวฟ้าเดียว

SHARE

เจ้าจอมเพ็ญแก้กลบทเสร็จ กรมขุนวิมลอ่านแล้วชมว่าเก่งมาก

“ขอบพระทัยเพคะ กลบทกบเต้นสลักเพชรจะว่าไปก็ไม่นับว่ายากเท่าใดเพคะ” เจ้าจอมเพ็ญพูดอย่างเป็นต่อ แต่แมงเม่าก็แก้กลบทได้โดยเร็ว เมื่อกรมขุนวิมลอ่านแล้วหัวเราะชอบใจชมว่า

“สำคัญนักเจ้าตัวดี แปลกพิกลอย่างนี้ยังคิดออกมาได้”

“เรียกว่ากลบทตะเข็บไต่ขอนเพคะ มีวันหนึ่งหม่อมฉันไปเที่ยวตลาดแลไปเห็นเข้าจึงจำมาเพคะ”

เมื่อแก้กลบทกันแล้ว กรมขุนวิมลตัดสินว่า

“เล่นกันแต่เช้าไม่มีผู้แพ้แลชำนะ ถือว่าเสมอกันทั้งสองฝ่าย พระพุทธเจ้าอยู่หัวจะเสด็จกลับมาแล้ว ฉันว่าพวกเราไปเตรียมรับเสด็จกันเถิด”

“เพคะ” ทุกคนขานรับพร้อมกัน มีแต่เจ้าจอมเพ็ญเกิดอาการเวียนหัวขึ้นกะทันหัน เลื่อนรีบเข้าประคอง เจ้าจอมเพ็ญบอกว่าเห็นทีตนจะแพ้ท้องคงไปรับเสด็จไม่ไหว เลื่อนอวยเป็นปี่เป็นขลุ่ยข่มทุกคนในทีว่า

“ไม่ไหวก็อย่าฝืนเลยเจ้าค่ะ หน่อพระพุทธเจ้าในครรภ์สำคัญกว่านะเจ้าคะ บ่าวจะเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า อยู่หัวแลกราบทูลให้ทรงทราบ พระองค์ทรงโปรด หม่อมแม่กว่าผู้ใด ต้องเสด็จมาเยี่ยมหม่อมแม่เป็นแน่เจ้าค่ะ”

เลื่อนประคองเจ้าจอมเพ็ญเข้ากระโจมไปท่ามกลางความหมั่นไส้ของทุกคนที่เห็นว่านี่เป็นมารยาหมายจะให้พระพุทธเจ้าอยู่หัวเสด็จมาเยี่ยม ประกาศให้รู้ความสำคัญกระมัง คุณท้าวโสภาพูดกับกรมขุนวิมลว่า

“นี่ถ้าได้เป็นใหญ่กว่านี้ มิรู้จะเป็นอย่างไรเลยนะเพคะ”

“ช่างเถิด เป็นบุญของผู้ที่จะมาเกิด เราแก้ไข กระไรไม่ได้ดอก” กรมขุนวิมลตัดบทแล้วบอกแมงเม่าว่า “เจ้าไม่ต้องตามฉันไปรับเสด็จดอก กลับไปที่กระโจมของเจ้าเถิด”

แมงเม่าเห็นมารยาของเจ้าจอมเพ็ญและสังเกตท่าทีของทุกคนแล้วก็อดเป็นห่วงกรมขุนวิมลไม่ได้

ooooooo

ที่บริเวณตั้งกระโจม มีทหารคนหนึ่งนั่งดูช้างอยู่ ครู่หนึ่งมีทหารอีกคนเข้ามานั่งทำไม่รู้ไม่ชี้แต่แอบส่งห่อยาให้ ทหารคนนั้นบอกให้เอาผสมน้ำให้ช้างกิน ทหารทั้งสองทำประหนึ่งไม่มีอะไรแล้วแยกกันไป

 ขันทองเดินเข้ากระโจมก็แปลกใจที่เห็นออกพระราชาข่านนั่งรออยู่แล้ว ถามว่าท่านมีธุระกระไรหรือ ออกพระราชาไอโขลกๆบอกว่าตนไม่สบายมากจะมาฝากงานให้ขันทองทำแทน

ด้วยจิตใจดี ขันทองบอกว่าตนมียาอยู่บ้างให้ออกพระราชาข่านรอสักครู่แล้วเดินไปค้นหายา ระหว่างนั้นเองออกพระราชาข่านก็เอาขวดยาออกมาเทใส่ผ้าเช็ดหน้า พอขันทองหายาเจอหันกลับมาก็โปะผ้าเช็ดหน้าใส่หน้าขันทองทันที ชั่วพริบตาขันทองก็มึนงงและทรุดลงกับพื้นพยายามดิ้นเพื่อช่วยตัวเอง ออกพระราชาข่านมองขันทองถมึงทึงบอกว่า

 “อย่าดิ้นไปเลย ยาเมานี้เป็นตำรับลับเฉพาะของเมืองโต้ระกี่ เอ็งไม่มีทางเอาชำนะได้ดอก”

 ขันทองพยายามถามว่าเหตุใดท่านจึงทำเช่นนี้ ออกพระราชาข่านบอกว่า

 “ข้าจำเป็น เอ็งเป็นบุรุษมีเลือดมีเนื้ออย่างที่บุรุษทุกคนมี ช้าเร็วเอ็งก็ต้องพ่ายแพ้แก่เสน่ห์ของอิสตรี เมื่อถึงวันนั้น ทั้งเอ็งทั้งข้าคงไม่ได้ตายดี” แต่ระหว่างเราไม่มีเรื่องแค้นเคืองกันแลขันทองดีกับตนไม่น้อย ดังนั้น “ ข้าไม่ฆ่าเอ็งดอก ข้าเพียงต้องการรักษาความลับนี้ไว้เท่านั้น”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“ชาช่า” จิกส้นสูงขึ้นคร่อมลุยตบ "นนนี่" ถีบตกน้ำใน ละคร "เรือนสายสวาท"

“ชาช่า” จิกส้นสูงขึ้นคร่อมลุยตบ "นนนี่" ถีบตกน้ำใน ละคร "เรือนสายสวาท"
16 ก.พ. 2563
19:01 น.