ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

หนึ่งด้าวฟ้าเดียว

SHARE

แมงเม่าเดินเข้าใกล้เห็นหนุ่มกลุ่มหนึ่งกำลังชะเง้อมองเข้าไป ทันใดนั้นหลวงศรีมะโนราชกับขุนเทพชำนาญและขุนเทพรักษา ถือหางกระเบนออกจากโรงเรือนไล่ตีคนที่มามุงดู พวกหนุ่มๆถูกหางกระเบนต่างร้องอย่างเจ็บปวดบ้างเลือดไหลซิบๆ หลวงศรีมะโนราชพุ่งเข้ามาที่แมงเม่ากับผล หวดหางกระเบนใส่ผลแล้วจะหวดแมงเม่า พริบตานั้นมีมือหนึ่งมาคว้าข้อมือที่ถือหางกระเบนไว้ ขันทองนั่นเอง หลวงศรีมะโนราชหันไปตะคอก

“นี่มันกระไรกันออกหลวง ฉันกำลังจะลงโทษอ้ายพวกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง มาขวางฉันทำไม”

“ดีฉันจำต้องขวางเจ้าค่ะ เพราะคนผู้นี้มิใช่ชาย” ขันทองมองไปที่แมงเม่าแล้วปลดมวยผมแมงเม่าออกผมสยายทันที หลวงศรีมะโนราชเห็นว่าเป็นหญิงจึงเดินหนีไปอย่างไม่พอใจ

ขันทองจ้องมองแมงเม่าด้วยแววตาตำหนิ แมงเม่าก้มหน้าหลบตาสำนึกผิดและถ้าขันทองไม่ช่วยตนไว้คงโดนหางกระเบนจนได้แผลไปแล้ว...

พาผลไปถึงเรือนหมอแล้วแมงเม่ากับขันทองรออยู่ข้างนอก แมงเม่าไหว้ขอบพระคุณออกหลวงที่ช่วยตนไว้ ขันทองพูดหน้าตึงว่า

“มิต้องขอบพระคุณกระไรดอก แต่จำไว้เป็นบทเรียนก็พอ ที่เจ้าซุกซนแก่นกล้าได้ก็เพราะพ่อแม่ญาติพี่น้องรักเอ็นดูเจ้า จะดุว่าอย่างไรก็ไม่ทำร้าย แต่ผู้อื่นเขามิได้รักเจ้าอย่างพี่น้อง เพียงผิดน้อยนิดก็พร้อมทำร้ายเจ้าเจียนตายได้ เพลาที่เจ้าดื้อดึงกับพ่อก็คิดถึงข้อนี้ไว้บ้าง”

แมงเม่ารู้สึกผิดไหว้ขอบพระคุณที่ออกหลวงช่วยไว้

“ฉันมิได้อยากดื้อนะเจ้าคะ พ่อท่านบังคับให้ฉันดูตัว หมดคนนั้นก็มีคนนี้อีก ฉันรำคาญจึงต้องทำเช่นนี้

เจ้าค่ะ ถ้าพ่อท่านเลิกบังคับให้ฉันดูตัวเมื่อใด ฉันก็จะเลิกดื้อดึงเมื่อนั้นเจ้าค่ะ”

แมงเม่าขอบพระคุณที่ออกหลวงสั่งสอนแต่ถึงอย่างไรตนก็จะทำอีก แล้วแมงเม่าก็รำพึงว่า

“เกิดเป็นหญิงเรื่องคู่ครองนั้นสำคัญนัก ถ้าตามใจพ่อแม่แล้วภายหน้าอยู่กันไม่ยืด พ่อแม่ก็ช่วยเราไม่ได้นะเจ้าคะ” ขันทองอึ้งพึมพำว่าเกิดมาตนไม่เคยพบหญิงใดเหมือนเจ้ามาก่อนเลย “ฉันก็ไม่เคยพบใครเป็นเหมือนออกหลวงเหมือนกันเจ้าค่ะ”

ขันทองแกล้งโมโหเดินไป แมงเม่ายิ้มขำๆที่ได้แกล้งขันทอง แต่ก็ประทับใจความใจดีและเอื้ออาทรที่เขามีให้ตนไม่น้อย

ooooooo

หลังเกิดเหตุ พระยาพลเทพเข้าไปรายงานเจ้าจอมเพ็ญ เจ้าจอมหน้าเครียดบอกว่าคุณพระนายศรีเล่าให้ฟังแล้ว ดีที่ท่านเจ้าคุณรู้เข้าหูก่อนมิเช่นนั้นออกญาสีหะราชเดชะคงเอาหลักฐานที่มีฟ้องร้องเราไปแล้ว

พระยาพลเทพบอกว่าตนไม่เคยไว้ใจออกญาผู้นี้จึงให้คนจับตาการเคลื่อนไหว เห็นเงียบไปหลายปียังย้อนกลับมาแว้งกัดเราอีกจนได้ ตราบใดที่ยังจับตัวไม่ได้ก็วางใจไม่ได้เพราะออกญาผู้นี้ยังมีที่พึ่งสุดท้ายอยู่

เจ้าจอมเพ็ญถามว่ากรมขุนวิมลภักดีน่ะหรือ เมื่อรู้ว่ากรมขุนวิมลยังประทับอยู่ที่ตำหนัก ก็ให้เลื่อนนาง ข้าหลวงคนโปรดเอากลบทที่ตนเพิ่งแต่งเสร็จมา ตนจะเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าอยู่หัวและไปกราบทูลกรมขุนวิมลด้วยว่าหากอยากลองแก้กลบทให้เป็นที่สำราญพระทัยจะได้เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าอยู่หัวพร้อมกันเพื่อถ่วงเวลาไว้

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“ชิงชิง” ขวาง “เบน” เสียหลักล้มทับ ใจเต้นแรง...บีบคอแก้เขิน

“ชิงชิง” ขวาง “เบน” เสียหลักล้มทับ ใจเต้นแรง...บีบคอแก้เขิน
21 ก.พ. 2563
08:30 น.