หนึ่งด้าวฟ้าเดียว

แมงเม่าเอากลักกลับมาสองจิตสองใจว่าจะเปิดดูดีหรือไม่ ในที่สุดตัดสินใจทำเพื่อคนตาย เปิดกลักออกพบว่าข้างในมีม้วนกระดาษเล็กๆซ่อนอยู่ดึงออกมาดูเป็นกระดาษเปล่า!

แมงเม่าสงสัยว่าถึงกับฆ่าแกงกันเพราะกระดาษเปล่านี่หรือ?

มิ่งยังโกรธแมงเม่าที่หนีการดูตัวทำให้ตนเสียหน้าหลายครั้งหลายครา แต่แมงเม่าออดอ้อนจนมิ่งใจอ่อนยอมที่จะไม่หาคู่ให้อีกแต่จะส่งเข้าวังไปอยู่กับกรมขุนวิมล มีบารมีท่านคุ้มครองลูกได้พ่อก็คงตายตาหลับ แต่แมงเม่ากลับยิ่งตกใจ เพราะการเข้าวังตนก็จะหมดอิสรภาพยิ่งกว่าแต่งงานออกไปเสียอีก

ขณะเดียวกันกรมขุนวิมลกำลังอ่านโคลงกลอนที่เจ้าจอมอำพันเขียนแก้ถวายอย่างพอใจ เจ้าจอมอำพันยิ้มเอ่ยเยาะเจ้าจอมเพ็ญที่นั่งอยู่ด้วยว่า

“กลบทคราก่อนที่ถวายพระพุทธเจ้าอยู่หัว ฉันก็ว่าไม่ยากเท่าใด มาครานี้ฉันนึกว่าแม่เพ็ญจะแก้ตัว ที่ไหนได้ง่ายดายกว่าคราวที่แล้วเสียอีก”

เจ้าจอมเพ็ญโกรธจัดแต่พยายามระงับอารมณ์เพราะอยู่ต่อหน้ากรมขุนวิมล ท่านยิ้มบางๆรอมชอมว่า

“สำหรับฝ่ายในอย่างเรา กลบทก็เป็นแต่เพียงของเล่นให้คลายเหงาแลฝึกเชาวน์เท่านั้น มิใช่สิ่งที่ต้องเอาชำนะกันให้ได้เสียหน่อย แม่อำพันก็อย่ากระเซ้าแม่เพ็ญนักเลย”

“เพคะ” เจ้าจอมอำพันรับคำ ปรายตามองเจ้าจอมเพ็ญ ทำให้เจ้าจอมเพ็ญยิ่งโกรธหนักอาฆาตว่าแค้นนี้ถ้าไม่ชำระก็เสียทีเกิดมาเป็นคนแล้ว เลื่อนสอพลอว่าตนจะให้ข้าหลวงทุกคนในตำหนักช่วยกันแต่งกลบท รับรองว่าเจ้าจอมอำพันต้องแก้ไม่ได้แน่นอน

ขันทองติงว่าคนมากก็ไม่ช่วยดอก กลบทเป็นสิ่งที่ต้องใช้ความแตกฉานทางภาษาแลไหวพริบปัญญา ใช่ว่ามีหลายคนแล้วจะแต่งได้พิสดารก็หาไม่ เจ้าจอมเพ็ญถามว่าคุณหลวงมีอุบายกระไรช่วยตนได้หรือ ขันทองบอกว่าตนไม่มีอุบายแต่หากเจ้าจอมจะเอาชนะก็ต้องหาผู้ที่ลึกซึ้งในเชิงอักษรมาช่วย แต่จะเป็นผู้ใดตนบอกไม่ได้เพราะอยู่แต่ในวังมิรู้จักผู้ใดเลย เจ้าจอมนิ่งไปก่อนยิ้มเจ้าเล่ห์บอกว่า “ฉันพอรู้แล้วว่าจะใช้ผู้ใด”

ขันทองเห็นถึงความริษยาอาฆาตของเจ้าจอมเพ็ญ ยิ่งเมื่อเกิดเรื่องนางกำนัลนางหนึ่งแขวนคอตายเพราะจะถูกถวายพระองค์เจ้าเชษฐ์ ตนไม่มีปัญญาขัดขืน ไม่อยากเป็นห้าม นอกจากความตาย ขันทองวิ่งเข้าไปช่วย แต่เจ้าจอมเพ็ญกลับบอกว่า “มันอยากตายก็ให้ไปตายที่อื่น อย่ามาตายในตำหนักข้าให้เป็นอัปมงคลเป็นอันขาด”

การณ์นี้ทำให้ขันทองไม่พอใจน้ำใจเจ้าจอมเพ็ญ แต่เลื่อนกลับด่าข้าหลวงนั้นว่าโง่เง่า นี่หากไม่กลัวว่าเลือดตกยางออกในเขตพระราชฐานก็จะตบเอาเลือดโง่ออกมาเสียประเดี๋ยวนี้เลย

“แม่เลื่อนอย่าไปดุด่าเลย คนกำลังขวัญเสียค่อยพูดค่อยจากัน” ขันทองขอร้อง

“มิได้ดอกเจ้าค่ะ อีนังนี่มันไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนแล้ว ได้หม่อมแม่เมตตาชุบเลี้ยงไว้มันก็ต้องตอบแทนบุญคุณตามแต่หม่อมแม่จะบัญชา แต่นี่นอกจากมันจะเนรคุณแล้วยังคิดฆ่าตัวตายให้เป็นเสนียดอีก รู้ทั้งรู้ว่าหม่อมแม่เกลียดคนฆ่าตัวตายมาแต่ครั้งคุณท้าวสาลิกาแล้ว ยังกล้าทำอีก”