ตอนที่ 2
ฝ่ายกล้าสู้ม่วงไม่ได้หนีไปพึ่งบารมีจมื่นศรี-สรรักษ์ขอยืมทหารไปเล่นงานม่วง จมื่นศรีสรรักษ์ไม่ช่วยแต่พอกล้าเสนอจะยกค่าอากรบ่อนเบี้ยเดือนนี้ให้ จมื่นศรีสรรักษ์ก็ยิ้มเจ้าเล่ห์
คืนนี้กล้าจึงนำกำลังทหารของจมื่นศรีสรรักษ์ไปดักเล่นงานม่วงที่กลับจากโรงรับชำเรา ม่วงกับพวกไม่รู้ว่าเป็นกำลังฝ่ายใด แต่ก็สู้จนลูกน้องถูกทำร้ายไปทีละคนสองคน จังหวะหนึ่งกล้าเตะม่วงล้มลงและเงื้อดาบกะฟันให้ตายในดาบเดียว
ขันทองมาเห็นเหตุการณ์ไม่ชอบพฤติกรรมหมาลอบกัดของกล้าจึงเข้าช่วยม่วง ขันทองปามีดสั้นปักไปที่หัวไหล่กล้าอย่างแม่นยำจนกล้าร้องลั่นผงะถอยออกมา พวกลูกน้องเห็นดังนั้นก็ตกใจ ขันทองตะโกนสั่งลูกน้อง
“พวกมันอยู่นั่น ล้อมเอาไว้แล้วฆ่าเสียให้หมด”
พวกทหารตกใจเลยพากล้าที่บาดเจ็บหนีไป ม่วงแปลกใจมองไปรอบๆไม่เห็นมีใครล้อมเข้ามาสักคน
หลังจากขันทองช่วยม่วงและตะโกนขู่จนพวกกล้าล่าถอยไปแล้ว ก็เร้นกายไปทางอื่นด้วยไม่อยากให้ใครเห็น
แมงเม่าเห็นสภาพม่วงกลับมาตอนเช้าก็ตกใจถามว่าเกิดอะไรขึ้น บ่าวบอกว่าพี่ถูกลอบทำร้ายถึงขั้นจะฆ่าแกงกันเชียวรึ เช่นนี้คงไม่ใช่โจรทั่วไปดอก ม่วงบอกว่าเมื่อหัวค่ำมีเรื่องกับกล้า กล้าจึงเป็นคนที่น่าสงสัยที่สุด
ชื่นตกใจถามว่าครานี้มีเรื่องอะไรกันหรือ ม่วงอึกอัก มิ่งคาดคั้นให้บอกมาว่ามีเรื่องอะไรกัน ม่วงจำต้องรับว่า
“ฉันไปที่โรงรับชำเรามา อ้ายกล้ามันตัดหน้าหญิงที่ฉันจับจองไว้ ก็เลยชกต่อยกันจ้ะ”
ทุกคนตกใจเมื่อรู้ว่าม่วงไปที่โรงรับชำเรา ชื่น ตำหนิว่า
“เมียก็มีทั้งคน ยังจะไปที่สกปรกอีก”
ม่วงอึกอักพูดไม่ออก หันไปมองอิน อินก็กระอัก กระอ่วน ต่างอยู่ในสภาพน้ำท่วมปากพูดไม่ออก
แมงเม่ามองอาการของทั้งสองที่มองหน้ากันนิ่งก็ยิ่งติดใจสงสัย...
ooooooo
ม่วงโดนมิ่งกับชื่นด่าเรื่องไปเที่ยวโรงรับชำเรา เดินเซ็งเข้าข้างใน อินตามมาขออภัยที่ม่วงต้องไปโรงรับชำเราเพราะตนเป็นต้นเหตุ และขอบพระคุณที่ม่วงมิได้บอกเรื่องนี้แก่พ่อกับแม่ สาบานว่าสิ่งที่ตนพูดเรื่องผีพี่อิ่มหึงหวงนั้นเป็นความจริง
ม่วงตัดบทว่าไม่ต้องเอาเรื่องนี้มาอ้าง เมื่ออินไม่รักไม่อยากหลับนอนกับตนอย่างผัวเมียก็ไม่ต้องฝืนใจดอก พูดแล้วเดินไปเลย แมงเม่าแอบได้ยินทั้งสองคุยกันก็เข้าใจและเห็นใจทั้งสองฝ่าย รู้แล้วยิ่งไม่สบายใจ
ฝ่ายแน่นตกใจเมื่อได้ฟังจากขันทองว่าคุณท้าวถูกฆ่าจริงๆ ขันทองบอกว่าพ่อก็สงสัยเพราะเชื่อว่าคนอย่างแม่ไม่มีวันฆ่าตัวตายเป็นอันขาด แน่นสงสัยว่าใครกันกล้าฆ่าแม่เขาที่เป็นถึงคุณท้าวมีศักดิ์สูงในฝ่ายใน ขันทองเชื่อว่าต้องเกี่ยวข้องกับคดีความของแม่เป็นแน่ คนฆ่าคงต้องการ...
ขันทองหยุดกึกเมื่อได้ยินเสียงผู้หญิงในฝ่ายในร้องด้วยความเจ็บปวดจึงรีบไปดูที่สวนในวัง เห็นหลวงศรีมะโนราชกำลังใช้หวายเฆี่ยนทาสที่ถูกนำมารับใช้ในวังโดยมีขุนเทพชำนาญกับขุนเทพรักษายืนดูอย่างสะใจ
“หยุดประเดี๋ยวนี้” ขันทองไม่พอใจมาก ถูกขุนเทพชำนาญตวาดว่าโกงการกระไรของท่าน อีนี่เป็นทาสของตน ตนจะทำกระไรกับมันก็ได้ ขันทองโต้ทันทีว่า “แต่ที่นี่เป็นเขตพระราชฐาน ควรรึที่จะมีการเฆี่ยนตีกันให้ระคายเคืองคุณข้างใน หรือท่านขุนจะต้องรอให้ถูกตำหนิก่อน”










