ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

หนึ่งด้าวฟ้าเดียว

SHARE

ที่ทางเปลี่ยว...พระยาสีหะราชเดชะ ขุนนางผู้ใหญ่ที่รู้เห็นการเสียชีวิตของเสือขุนทองและสามารถเอาผิดผู้เกี่ยวข้องได้ ลอบเข้าอโยธยากำลังรอลูกน้องที่ไปสืบข่าว ลูกน้องกลับมารายงานว่า

“ไม่ได้เรื่องเลยขอรับ คนรู้จักที่ท่านเจ้าคุณหวังพึ่งพา ถ้าไม่ตายก็หมดอำนาจวาสนากันหมดสิ้น กระผมว่าเราฟ้องร้องกันเองเถิดขอรับ”

“ไม่ได้ เอ็งไม่รู้ดอกว่าเจ้าคุณพลเทพมีอำนาจเพียงใด ขนาดความผิดเห็นอยู่ทนโท่ยังดั้นเมฆตัดสินให้ถูกมาแล้ว หากเราบุ่มบ่ามไปฟ้องร้อง ไม่ทันไต่สวนทวนความ คงกลายเป็นผีกันเสียก่อน” ลูกน้องถามว่าอุตส่าห์ลอบเข้ามาแล้วจะกลับไปอย่างนี้หรือ “ถึงขั้นนี้แล้ว มีเพียงคนเดียวที่จะช่วยเราได้ เห็นทีพวกเราต้องเสี่ยงเข้าฝ่ายในกันแล้ว”

ทันใดนั้นลูกน้องพระยาพลเทพอาวุธครบมือ นำโดยขุนแผลงฤทธิ์กับจมื่นศรีสรรักษ์ก็กรูกันเข้าล้อมพระยาสีหะราชเดชะกับพวกไว้ พระยาพลเทพเดินฝ่าลูกน้องเข้ามาบอกพระยาสีหะราชเดชะว่า

“ระหว่างเราคงไม่ต้องอ้อมค้อม ท่านเจ้าคุณตามฉันไปพูดคุยกันที่เรือนแต่โดยดีเถิด มีกระไรยังพอตกลงกันได้” พระยาสีหะราชเดชะถามว่าถ้าหากกระผมไม่ไปเล่า พระยาพลเทพยิ้มก่อนพยักหน้าเป็นสัญญาณ

ขุนแผลงฤทธิ์กับพวกก็บุกเข้าตะลุมบอนทันที จมื่นศรีสรรักษ์ถามพระยาพลเทพว่าถึงขั้นนี้แล้วจะบอกตนได้หรือยังว่า พระยาสีหะราชเดชะผู้นี้ผิดด้วยเหตุใด พวกเราถึงต้องทำขนาดนี้

“ออกญาผู้นี้เคยเป็นข้าเก่าของฉันกับเจ้าจอมท่านมาก่อน แต่เนรคุณเลี้ยงไม่เชื่องจึงขาดกันไป คิดไม่ถึงว่ายังสู้อุตส่าห์ลอบกลับเข้ามาอีก ชะรอยคงจะหาทางกลับมาทำร้ายเจ้าจอมท่านเป็นแน่”

จมื่นศรีสรรักษ์เป็นห่วงเจ้าจอมเพ็ญจึงเข้าสู้ด้วยแต่ไม่มีฝีมือจึงถูกพระยาสีหะราชเดชะรุกไล่ ขุนแผลงฤทธิ์จึงเข้าไปช่วยจนพระยาสีหะราชเดชะต้องถอยร่น ลูกน้องถูกฆ่าตายมากจึงพยายามจะตีฝ่าวงล้อมออกไป ถูกขุนแผลงฤทธิ์ฟันที่ท้องจนเป็นแผลฉกรรจ์แล้วจะเข้าซ้ำ แต่ถูกลูกน้องพระยาสีหะราชเดชะเข้าขวาง

“ท่านเจ้าคุณรีบหนีไปขอรับ” ลูกน้องตะโกน พระยาสีหะราชเดชะกัดฟันหนีไป

“พวกมึงตามกูมา จับมันให้ได้” จมื่นศรีสรรักษ์ตะโกนชูดาบตะบึงตาม

พระยาพลเทพมองตามยิ้มเหี้ยมอย่างไม่มีวันปล่อยให้พระยาสีหะราชเดชะหนีรอดไปได้เด็ดขาด

ooooooo

ที่บ้านมิ่ง วันนี้มีขุนนางที่ทั้งไม่หล่อและอายุรุ่นราวคราวเดียวกับมิ่งให้แม่สื่อพามาดูตัวแมงเม่า มิ่งกับชื่นต้อนรับยิ้มแย้มแจ่มใส แต่หารู้ไม่ว่าแมงเม่าได้ปลอมตัวเป็นชายหนีออกจากบ้านไปแล้ว โดยให้ผลดูต้นทางและติ่นนอนคลุมโปงอยู่ในห้อง กว่ามิ่งจะรู้แมงเม่าก็หนีไปไกลแล้ว

แมงเม่ากับผลหนีไปเดินตลาดใกล้วังเห็นโรงเรือนมุงจากเป็นแนวยาวคู่มากับกำแพง แมงเม่าสงสัยว่าเป็นโรงอะไร ผลบอกว่าไม่เคยเห็นเหมือนกัน แม่ค้าผู้หนึ่งรู้เรื่องดีบอกว่า

“โรงนั้นเป็นฉนวนทางเดินของฝ่ายในกั้นมิให้ไพร่อย่างเราเข้าไปใกล้ วันนี้มีงานสมโภชใหญ่ ฝ่ายในคงจะออกมาชมงานจึงต้องมีการสร้างโรงไว้คอยกั้นน่ะ”

แมงเม่าบอกว่ายิ่งกั้นยิ่งอยากดู แม่ค้าตกใจเตือนว่าอย่าเชียวนะ เดี๋ยวถูกไล่ตีเอาดอก

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"แก้ว-โทนี่" เขินหนักไม่ถนัดสวีตต่อหน้าคนอื่น ทุกๆ การเดินทางคือการเรียนรู้

"แก้ว-โทนี่" เขินหนักไม่ถนัดสวีตต่อหน้าคนอื่น ทุกๆ การเดินทางคือการเรียนรู้
28 ก.พ. 2563
08:15 น.