นางทิพย์

ฝ่ายผีเจ้าฟ้าทิพฉายจ้ำพรวดๆจะออกจากบ้านไปขึ้นรถแต่ต้องชะงักเมื่อทรงศิริร้องเรียกเอาไว้ เธอหันมองตามเสียงเห็นคุณหญิงยายของตัวเองยืนอยู่กับขุนพลไฮโซรูปหล่อ

“มานี่สิ มาคุยเรื่องงานถ่ายโฆษณากับคุณขุนพลเขาหน่อย”

ผีเจ้าฟ้าทิพฉายจำใจทำตามคำสั่ง แต่ปรากฏว่าเธอไม่ได้คุยทรงศิริเหมาคนเดียวหมด ขุนพลถือโอกาสขออนุญาตทรงศิริชวนผีเจ้าฟ้าทิพฉายไปคุยถึงรายละเอียดเรื่องการถ่ายโฆษณาอีกครั้งที่ร้านอาหารอิตาเลียนของเขา ทรงศิริอนุญาตหน้าตาเฉยไม่ถามเจ้าตัวสักคำ ผีเจ้าฟ้าทิพฉายโพล่งขึ้นทันทีว่าไม่ว่าง

“ปริตตา...ทำไมปฏิเสธคุณขุนพล” ทรงศิริเอ็ดเสียงเขียว

“วันนี้ไม่ว่างจริงๆค่ะคุณหญิงยาย...ขอโทษคุณขุนพลด้วยนะคะเอาไว้ฉันจะบอกอีกทีว่าตกลงจะถ่ายโฆษณาให้คุณเมื่อไหร่” ผีเจ้าฟ้าทิพฉายยิ้มให้ขุนพลก่อนจะลุกออกไป เขามองตามหลงใหลรอยยิ้มนั้น ทรงศิริพยายามจะทัดทานหลานสาวแต่ไม่ทัน จึงต้องหันไปโกหกขุนพลกลบเกลื่อน

“น้องติดงานคุยเรื่องถ่ายละครน่ะค่ะ เห็นผู้จัดขอตัวน้องมาทุกเจ้าเลย ต้องแย่งกันหน่อยค่ะว่าค่ายไหนบทจะเด่นที่สุด”

ooooooo

ภาธรรับสภาพที่เห็นตัวเองกอดร่างไร้วิญญาณของเจ้าฟ้าทิพฉายที่โดนฆ่าข่มขืนไม่ได้หมดสติหลุดจากภวังค์ รวิปรียารีบเข้าไปประคองไว้ทันก่อนตัวจะพับไปกับพื้น ค่อยๆเขย่าตัวเพื่อให้ฟื้นคืนสติ พักใหญ่เขาถึงลืมตาขึ้น เห็นรวิปรียาอยู่ใกล้แค่เอื้อม ทั้งสองคนมองสบตากันนิ่งงัน เธอได้สติก่อนรีบปล่อยมือจากเขา

“ผมเห็นอดีต ผู้หญิงคนนั้นตายตรงนี้”

“เธอชื่อเจ้าฟ้าทิพฉาย”

“ผม...เป็นทหารกรุงศรีอยุธยา ผมสัญญากับเธอว่าผมขอให้พบเธอ ขอให้ได้รักเธออีก ทำไมคุณถึงทำให้ผมเห็นอดีต เห็นเจ้าฟ้าทิพฉาย เห็นคำสัญญาของผม...

รวิปรียาคุณรู้ทุกอย่าง ทำไม...คุณทำได้อย่างไร”

“พักก่อนนะภาธรหน้าคุณซีดมาก”

ด็อกเตอร์หนุ่มไม่สนใจอาการของตัวเอง ต้องการคำตอบจากเธอว่าทำไมถึงอยากให้เขาเห็นอดีต แล้วยื่นมือจะจับแขน เธอร้องห้ามไว้อย่าแตะต้องตัวเธอถ้าไม่ได้รับอนุญาต เขาไม่ฟังเสียงห้ามปรามคว้าแขนเธอไว้ เหมือนมีพลังมหาศาลผลักเขากระเด็นกระแทกต้นไม้ลงไปกองกับพื้น ภาธรค่อยๆยันตัวเองลุกขึ้นตัดพ้อเธอผลักกันทำไม เธอเตือนแล้วแต่เขาไม่ฟังเอง

“พลังของคุณมาจากไหน” ภาธรเห็นรวิปรียา

นิ่งเงียบไม่ตอบก็ซักอีกว่า “คุณรู้ว่าอดีตผมเป็นอย่างไร รู้ว่าผมคิดอะไร คุณมีอำนาจเหนือใจคน”

“ฉันมีอำนาจทำให้คุณเห็นอดีตได้ แต่ฉันไม่มีอำนาจเหนือใจใคร ฉันฝ่าฝืนกฎธรรมชาติเพื่อเพื่อน เพื่อไม่ให้มีคนเดือดร้อนมากไปกว่านี้ ภาธร...คุณเห็นอดีตทุกอย่างคุณจำคำสัญญากับเจ้าฟ้าทิพฉายได้ ต่อไปคุณต้องตัดสินใจ”