นางทิพย์

ฝ่ายคุณหลวงเหมือนจะรับรู้ถึงเรื่องนี้ สวดมนต์เสร็จหันไปทางทินเทพที่เพิ่งสวดมนต์เสร็จเช่นกัน

“พรุ่งนี้ไปเยี่ยมทัดที่บ้านภาธรหน่อย”

ooooooo

ทินเทพมาเยี่ยมทัดที่บ้านภาธรตามที่คุณหลวงไพรัชสั่ง เขายืนยันว่าตัวเองไม่ได้เป็นลมแต่ถูกผีหลอกจนหมดสติ ทินเทพแซวอยู่บ้านนี้มาตั้งนาน ผีเพิ่งจะนึกได้ว่ามาหลอกสักหน่อยดีกว่าอย่างนั้นหรือ เขาโอดครวญว่าตัวเองโดนผีหลอกจริงๆ ตั้งแต่ภาธรพาผู้หญิงตาดุๆคนนั้นมาที่นี่ เจอเหตุแปลกๆตลอด

“แน่ใจนะว่าไม่ใช่อาจารย์ชาดา”

ทัดมั่นใจว่าไม่ใช่ คนนี้สวยผมยาวแต่ตาดุมากโดนมองเมื่อไหร่เป็นต้องหลบสายตา อย่าถามว่าชื่ออะไรเพราะตนไม่รู้ รู้แค่ว่าผู้หญิงคนนี้แต่งชุดไทยสวยมาก ตนถึงจำได้ว่าไม่ใช่อาจารย์ชาดา ที่แปลกอีกอย่างตอนผู้หญิงคนนี้มาตนไม่เห็น จอดรถที่ไหนกลับเมื่อไหร่

ก็ไม่รู้ หรือว่าเธอจะเกี่ยวกับผีที่หลอกตน

“คิดมากแล้วลุงทัด ดูหนังมากไปหรือเปล่า เพื่อนอาภาธรเขาก็คงแปลกๆเหมือนอาภาธรนั่นแหละ เขาอาจจะลองแต่งชุดแฟนซีไปงานอะไรแบบนี้” ทินเทพมองไปรอบๆอย่างพิจารณาแต่ไม่เห็นอะไรผิดปกติ

“ไม่มีอะไรแล้ว ผมไปนะลุงทัด พักเยอะๆ” พูดจบเขาขยับจะไป ทัดคว้ามือไว้

“ช่วยเรียนคุณหลวง ขอพระดีๆกันผีให้ผมสักองค์”...

ในที่สุดรวิปรียาก็ทนไม่ไหวแอบลงจากสวรรค์มาหาภาธรในคราบปริตตา ทำทีเจอกันโดยบังเอิญที่มหาวิทยาลัย เตือนเขาถึงแหวนที่เอามาจากหนองพรายว่าเป็นแหวนอาถรรพณ์มีวิญญาณผีตายโหงติดมาด้วย เขาแปลกใจเธอรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร

“แหวนนั่นไม่ใช่สมบัติของมนุษย์ ถึงอาจารย์อยากพิสูจน์ทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ว่าสิ่งที่อาจารย์เห็นหรือฝันถึงไม่ใช่เรื่องลี้ลับ แต่ถ้าอาจารย์ไม่ทิ้งแหวนพญานาค สองโลกจะเข้ามาปะปนกัน โลกมนุษย์กับโลกคนตายของเจ้าของแหวน” ป่วยการที่รวิปรียาจะขอร้อง ภาธรยืนกรานไม่ยอมทิ้งแหวนวงนั้นเด็ดขาด แหวนนั่นจะเป็นหลักฐานให้เขาทดสอบเรื่องพาราไซโคโลยี

ปรจิตวิทยาหรือพลังจิตตามธรรมชาติ

“ถ้าคุณบอกว่าวิญญาณเจ้าของแหวนคือผู้หญิงที่ตายโหง แสดงว่าเขาก็คือวิญญาณที่ทุกข์ทรมานถูกขังไว้เหมือนติดคุก เพราะฉะนั้นถ้าผมเอาแหวนวงนั้นมาแล้วเจ้าของแหวนหลุดพ้นได้ไปผุดไปเกิด ผมคิดว่ามันจะเป็นกุศลมากกว่าเคราะห์กรรม”

“อาจารย์เป็นผู้มีจิตใจประเสริฐขอให้ความดีงามเป็นเกราะป้องกันภัยที่จะเกิดกับอาจารย์ด้วยค่ะ”

“ภัยอะไรจะเกิดกับผม ปริตตา” ภาธรยังไม่ทันได้คำตอบจากคู่สนทนา มีเสียงชาดาร้องเรียกเขาจากด้านหลัง เขาหันไปมองเห็นคนร้องเรียกกำลังเดินตรงมาทางตัวเอง พอหันกลับไปอีกทีปริตตาหายไปแล้ว