นางทิพย์

“ผมอยากให้ลองถ่ายภาพวิธีเกอร์เลียนกับแหวนวงนี้ พลังงานที่แหวนจะทำให้รู้ว่าเจ้าของแหวนเป็นใคร”

ooooooo

ทัดรออยู่ในบ้านไม่ไหวเลยออกไปนั่งรอภาธรนอกประตูรั้ว เขากลับมาเจอก็แปลกใจทำไมรอในบ้านไม่ได้ ทัดรอไม่ได้เพราะในบ้านหนาวมากเหมือนแช่อยู่ในน้ำ ภาธรเข้าไปในบ้านไม่ได้รู้สึกหนาวอย่างที่ทัดว่า ตั้งข้อสังเกตทัดอาจเป็นไข้เลือดออกก็เลยหนาวสั่น ก็เลยไล่ให้ไปหาหมอ

“ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ ผมไม่มีอาการอะไรนอกจากหนาว เวลาเข้ามาในนี้ หนาวยะเยือก หนาวอับๆ” ทัดว่าแล้วมองไปรอบๆอย่างหวาดระแวง ภาธรสำรวจดูทั่วห้องก็ไม่พบสิ่งผิดปกติ ทั้งคู่ไม่เห็นผีเจ้าฟ้าทิพฉายอยู่ที่นั่นด้วย แถมยังมีอสุรกายอีก 4 ตนลอยวนเวียนไปทั่วบ้าน ภาธรยืนกรานให้ทัดไปหาหมอถ้าต้องแอดมิตให้โทร.มาเรียก

“ผมไม่ได้เป็นอะไรครับคุณภาธร ไม่ได้วูบ ไม่ได้เป็นลม ไม่ได้ตาฝาด ผมว่าที่นี่ไม่เหมือนเดิมแต่ผมจะไม่ไปไหนเผื่อจะช่วยคุณได้บ้าง ผมยังอยู่ที่เรือนคนงานถ้ามีอะไรเรียกผมได้ตลอดนะครับ” ทัดมองรอบบ้านอีกครั้งอย่างหวาดๆ ก่อนจะถอยออกไป ผีเจ้าฟ้าทิพฉายเคลื่อนตัวมาประกบภาธรซบหน้ากับไหล่เขายิ้มสุขใจ...

ขณะที่บ้านภาธรถูกวิญญาณจากอดีตชาติเข้าครอบงำ ทินเทพเล่าให้ผกากับปริตตาฟังว่าพักนี้ภาธรยุ่งมากเนื่องจากต้องคอยสับราง ผกาตำหนิยุ่งแค่ไหนก็น่าจะมีเวลาสักชั่วโมงแวะมาที่นี่ คุณหลวงเป็นห่วงเขามาก ทินเทพตั้งข้อสังเกตคนมีความรักมักเป็นแบบนี้ไม่ค่อยมีเวลาให้คนอื่น ปริตตานิ่วหน้าสงสัย

“นัดอาจารย์ชาดาเหรอ ไม่นะวันนี้พอเสร็จจากโยคะอาจารย์ก็ไปกับน้องสาว”

ทินเทพเฉลยว่าไม่ใช่ชาดาแต่ไม่รู้ว่าใคร ลุงทัดรายงานตนว่าผู้หญิงคนนี้สวยแถมมาหาภาธรถึงบ้าน...

อีกมุมหนึ่งในห้องพระ ระหว่างที่คุณหลวงไพรัชกำลังนั่งกรรมฐาน รวิปรียาในคราบปริตตาเข้ามานั่งพับเพียบใกล้ๆตรีรังสีสว่างไปทั่วห้องจนเขาลืมตาขึ้นมอง ร้องทักว่ารวิปรียาจะมาคุยอะไรกับตน เธอสงสัยเขารู้ได้อย่างไรว่าเธอไม่ใช่ปริตตา คุณหลวงทราบเพราะปริตตาไม่มีตรีรังสี 3 ชั้น

รวิปรียาจะมาคุยเรื่องแหวนที่ภาธรเอาติดตัวมาจากหนองพราย คุณหลวงตระหนักดีว่าตอนนี้ภาธรกำลังถูกอำนาจจิตครอบงำพยายามจะช่วยลูกเท่าที่จะทำได้ อุตส่าห์ร่ำเรียนมามากมายปรจิตวิทยาก็ค้นคว้าอยู่ทำไมถึงไม่เฉลียวใจบ้างเลยว่าวิญญาณดวงนั้นอยู่ด้วยแรงผูกพันยึดเหนี่ยวลึกซึ้งผิดธรรมชาติ

“คุณภาธรคงเห็นว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับงานวิจัยของเขา หนูคงช่วยได้บ้างค่ะคุณตา วิญญาณคงจะยำเกรงหนูบ้าง แต่สำหรับคุณภาธรเขาเก็บแหวนไว้ด้วยความสมัครใจต่อไปเขาก็ต้องรับผลที่จะเกิดขึ้น”