นางทิพย์
ตอนที่ 3
ด็อกเตอร์หนุ่มเดินกลับเรือนไทยโดยมีเงาดำของผีเจ้าฟ้าทิพฉายที่ถูกปลดปล่อยซ้อนอยู่ด้านหลัง คอยติดตามคนรักของตัวเองไม่ยอมห่าง...
ด้านท้าวสุยามเทวธิราชยังคงตำหนิลูกสาวที่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของมนุษย์ การที่เธอซึ่งเป็นเทพลงไปในโลกมนุษย์ทำให้เกิดช่องว่างระหว่างภพภูมิขึ้น ด้วย
ช่องว่างที่เธอสร้างขึ้นนี้แม้ไม่ได้ตั้งใจแต่ก็ทำให้วิญญาณที่หนองพรายหลุดออกมาได้ รวิปรียาตกใจไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน
“ความผิดเกิดขึ้นแล้ว ผู้ทำผิดไม่ว่ามนุษย์หรือเทพก็ต้องถูกลงโทษ ข้าขอสั่งรวิปรียาห้ามเจ้าลงไปยุ่งกับมนุษย์อีกเด็ดขาด” ท้าวสุยามเทวธิราชสั่งเสียงเฉียบ
ooooooo
เมื่อกลับถึงบ้านเรือนไทยทรงขนมผิง ภาธรหยิบมือถือที่วางทิ้งไว้ข้างเป้สัมภาระขึ้นมาดูเห็นมิสคอลจากทินเทพมากถึง 50 สาย รีบโทร.กลับว่ามีเรื่องอะไรด่วน
“น้องหนูเป็นลมครับ เราอยู่บ้านคุณหญิงทรงศิริ อาอยู่ไหนผมติดต่ออาไม่ได้เลย อยู่หนองพรายหรือเปล่า”
“ไม่ต้องห่วง ฉันมาทำงานของฉัน แกดูปริตตาดีๆแล้วกัน” ภาธรวางสายแล้วเปิดดูภาพถ่ายในกล้องเห็นโคกร้างเป็นแค่เนินปกติ “ที่นี่ไม่น่าจะมีภาพถ่ายติดวิญญาณเหมือนที่ ดร.โอนีลสงสัย”
ภาธรสีหน้าผิดหวังเดินไปที่ระเบียงมองบรรยากาศรอบๆ โดยไม่รู้เลยว่ามีวิญญาณของเจ้าฟ้าทิพฉายตามติด เอาหน้าซบกับไหล่เขา...
ทางฝ่ายรวิปรียายังคงเฝ้าดูภาธรอยู่บนสวรรค์ ถึงกับนั่งไม่ติดที่เห็นผีเจ้าฟ้าทิพฉายตามเขาแจ สุดท้ายทนไม่ไหวขยับจะลงไปที่โลกมนุษย์ สินีวาลีเคลื่อนกายมาดักหน้าไว้ สั่งห้ามเธอฝ่าฝืนคำสั่งองค์สุยามเทวธิราช เธออ้างว่าอยากลงไปแก้ไขความผิดพลาดของตัวเอง
“ไม่ต้อง เจ้าห้ามคิดเองทำเองตามใจชอบอีก” สินีวาลีเสียงเข้ม รวิปรียามองขัดอกขัดใจ...
ผีเจ้าฟ้าทิพฉายเป็นเหมือนเงาตามตัวภาธร ขนาดนอนหลับยังนั่งพับเพียบอยู่ข้างๆ เขาค่อยๆลืมตาขึ้นมองเธอแล้วดึงตัวเข้ามาใกล้ เธอเขินอายจนต้องหลับตา สองใบหน้าแนบชิดกัน ภาธรจุมพิตเธอที่ริมฝีปาก ครั้นเธอลืมตามองอีกครั้งถึงได้รู้ว่าจินตนาการไปเอง ภาธรยังคงนอนหลับ ผีเจ้าฟ้าทิพฉายยิ้มมีความสุขแม้จะเป็นแค่คิดไปเอง เอนตัวลงนอนข้างๆซุกหน้ากับอกเขา
คุณหลวงไพรัชที่นั่งกรรมฐานอยู่ในห้องพระ
ที่บ้านเหมือนจะรับรู้เรื่องนี้ได้ พึมพำชื่อลูกชายคนเล็กออกมา แล้วหันไปบอกผกาที่เพิ่งสวดมนต์เสร็จให้โทร.ตามเขาให้ที
“ภาธรกำลังจะมีเรื่องเดือดร้อน” คุณหลวงสีหน้าวิตกกังวลที่เห็นวิญญาณตามติดลูกชาย
