นางร้าย

“วันนี้ทุกซีนคงต้องนั่งหรือยืน ห้ามเดินมันจะกลายเป็นนางเอกขาเป๋” พูดจบสงวนศักดิ์ออกจากห้อง เก๋มองตามบ่นพึมพำทำไมพักนี้เขาถึงได้พูดมากนัก 

อนุวดีโพล่งขึ้นว่าเกลียดขี้หน้าผู้ชายคนนี้มาก เก๋ขอร้องให้ใจเย็นๆ ทนเข้าฉาก เล่นให้จบๆเรื่องไปก็แล้วกัน...

ภวาภพไม่ได้แค่อยากมาดูหน้าแขวลัยให้ชัดๆ แต่อยากมาอยู่มาคุยกับเธอให้นานที่สุดก่อนจะต้องจากกันไปคนละมุมโลกจึงขอเก๋ตั้งแต่ก่อนมาเจอเธอ ให้ย้ายฉากที่เธอต้องแสดงไปไว้ท้ายๆ เธอจะได้อยู่คุยกับเขาก่อน

แต่มีมารมาผจญจนได้ อาทิตย์โทร.มาแจ้งแขวลัยเรื่องที่พ่อของเธออาละวาดในห้องขังเมื่อคืน ชกต่อยกับคนอื่นจนโดนรุมซ้อมอาการย่ำแย่ เธอตกใจมากแต่ไม่กล้าแสดงออกเพราะอยู่ต่อหน้าภวาภพซึ่งพอรู้ว่าอาทิตย์เป็นคนโทร.มา เดินหลบออกไปอย่างเซ็งๆ ใจของแขวลัยปลิวตามเขาไปด้วยก่อนจะตัดใจ กลับมาคุยสายต่อ

“แล้วต้องทำอย่างไรดีคะ”

อาทิตย์ปลอบว่าไม่ต้องเป็นกังวลไป เรื่องพ่อของเธอปล่อยให้เป็นหน้าที่เขาดูแลเอง ให้เธอถ่ายละครตามสบาย คืนนี้ที่งานอีเวนต์เขาจะไปรอรับ แล้วเตือนให้งีบหลับบ้างจะไม่ได้อ่อนเพลียเกินไป แขวลัยรู้สึกดีที่มีคนคอยห่วงใยโดยไม่รู้ว่านั่นเป็นแค่การแสดงละครตบตา เขาทำดีก็เพื่อหวังผลประโยชน์จากเธอ...

ฝ่ายบันดาลยังคงเข้าหาภรณีไม่ติด เพราะเธอตั้งกำแพงกั้นชนชั้นเอาไว้ แถมเกศรียังส่งแจ๋นลอบติดตามถ่ายคลิปว่ามีใครมาวอแวเธอบ้าง

ooooooo

การที่นางเอกขาเดี้ยง โฮ่งจึงต้องให้เธอนั่งหรือไม่ก็ยืนแสดงไม่ต้องเดินไปไหน ทำให้ภาพออกมาไม่สวย ไม่มีการเคลื่อนไหว ทุกอย่างติดขัดไปหมด แต่ด้วยความช่ำชองในการแสดง สงวนศักดิ์แก้บทนิดหน่อยในเมื่อนางเอกขาเดี้ยงเดินไม่ได้ เขาจึงเข้าไปอุ้มเธอเดินออกไปทำให้เกิดการเคลื่อนไหว ฉากนี้จึงผ่านฉลุย

โฮ่งแปลกใจทำไมยังไม่ถึงฉากที่แขวลัยต้องแสดงสักที ไหนว่ามีคิวหลังฉากนี้ น้อยต่อว่าเก๋ว่าไปเปลี่ยนคิวการแสดงหรือ เธอส่ายหน้าโยนความผิดไปให้ภวาภพ จังหวะนั้นพักตร์สุดาเข้ามาถามหาภวาภพ เห็นรถจอดอยู่แต่ไม่เห็นเจ้าของ ทุกคนเงียบไม่มีใครตอบคำถาม เธอจึงโทร.ไปฟ้องเกศรีว่าภวาภพหายไป แขวลัยก็หายไปเช่นกัน เกศรีสั่งเธอไปตามหาทั้งคู่ให้เจอโดยจะตอบแทนความดีครั้งนี้ด้วยการจับเธอยัดใส่ละครสามเรื่องรวด...