ตอนที่ 3
“เช่นคุณ...คงโด่งดังมีชื่อเสียง แต่สำหรับผมไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนไปเพียงไหน ความรู้สึกดีๆที่มีต่อคุณไม่มีวันเปลี่ยน โปรดจำไว้ คนเราแม้ไม่ได้มีพฤติกรรมที่สนิทกัน แต่ความผูกพันมันไม่ได้อยู่ที่การคบหา แต่มันมาจากความรู้สึกที่เกิดขึ้นตรงนี้” ภวาภพชี้ไปที่อกข้างซ้ายตัวเองประกอบคำพูด แล้วจูบหน้าผากแขวลัยที่น้ำตาคลอก่อนจะดึงตัวมากอด เธอซุกในอ้อมกอดของเขาไม่พูดอะไร
ooooooo
ระหว่างสงวนศักดิ์ขับรถพาอนุวดีกลับบ้าน มะไฟโทร.เข้ามือถือของเขา คุยกันสักพักเขาวางสายแล้วหันมาบอกเธอว่ารถของเธอที่อาทิตย์เอาไปปะยางแตก มะไฟกำลังไปช่วยขับเอากลับไปส่งที่บ้านให้
“เวรกรรมมันซ้ำซ้อนมาก”
อนุวดีทนไม่ไหวที่ถูกกระแนะกระแหน บอกให้เขาจอดตรงนี้จะกลับเอง เขาถามว่าแน่ใจจะเดินเองได้ เธอย้ำหนักแน่นว่าได้ เขาจึงลงจากรถไปเปิดประตูให้ อาการเจ็บข้อเท้าทำให้เธอทิ้งน้ำหนักตัวไม่ได้ ลงจากรถหัวเกือบทิ่ม เขาต้องคว้าตัวไว้ ใบหน้าของทั้งคู่ชนกันพอดี เขาแกล้งพูดยั่วทำไมลงมาแบบนี้จะลวนลามกันหรืออย่างไร
“บ้าหรือ จะทำอะไรน่ะ อย่านะ”
“คิดว่าเป็นนางเอกที่ผู้ร้ายอยากปล้ำมากหรือนี่มันนอกจอนะ เอาหน้ามาแปะหน้าผู้ชายเองแท้ๆ”
ไม่พูดเปล่าสงวนศักดิ์หิ้วอนุวดีไปวางกองที่ฟุตปาท ตกลงจะให้เรียกมอเตอร์ไซค์รับจ้างหรือจะให้เรียกแท็กซี่ เธอตวาดแว้ดว่าไม่ต้อง หยิบมือถือขึ้นมาโทร.หาแม่ด้วยน้ำตาคลอเบ้า เกตุวดีไม่ได้ตกใจอะไรทั้งนั้น
“เมื่อสักครู่พี่มะไฟเขาโทร.บอกแม่แล้วว่าหนูอยู่กับสงวนศักดิ์ แม่เลยเบาใจ ขอแม่พูดสายกับเขาด้วย” เกตุวดีเห็นลูกเงียบไป ย้ำอีกครั้ง “ไหนล่ะคะลูกอนุวดี ให้แม่พูดกับพี่เขา”
อนุวดีจำใจส่งมือถือให้สงวนศักดิ์บอกว่าแม่จะพูดด้วย เขาพูดสายกับเกตุวดีด้วยน้ำเสียงสุภาพผิดกับที่พูดกับเธอลิบลับ เธอหมั่นไส้สุดๆอยากจะขย้ำคอให้รู้แล้วรู้รอด เขารายงานเกตุวดีว่าอนุวดีไม่มีปัญหาอะไรแค่เจ็บขานิดหน่อย เนื่องจากซุ่มซ่ามปิดประตูรถทับขาตัวเอง เกตุวดีบอกเขาว่านี่เป็นความสามารถเฉพาะตัวของลูกสาวท่าน เตือนให้เขาระวังเวลาเล่นละครใกล้ๆ เธออาจทำอะไรเฟอะฟะใส่เขาได้ เขาถึงกับขำก๊าก
“วันก่อนเธอก็ปิดประตูรถหนีบมือผม”
หญิงสาวโกรธมากตะโกนลั่น “คุณแม่พอแล้วค่ะ”
เกตุวดีก็เลยหยุดเม้าท์ลูกตัวเอง ขอบคุณสงวนศักดิ์ด้วยที่พาน้องมาส่งบ้าน เขายินดีทำให้ด้วยความเต็มใจ วางสายแล้วคืนมือถือให้อนุวดี สั่งให้ขึ้นรถกลับบ้านได้แล้ว เธอพยายามยันตัวเองลุกขึ้น แต่ขาเจ็บลุกไม่ไหว เขาจึงต้องอุ้มเธอไปใส่รถ สั่งให้เก็บมือเก็บเท้าให้เรียบร้อย และที่สำคัญอย่าคิดว่าจะมาซุ่มซ่ามใส่มือเขาอีก จากนั้นปิดประตูรถ แล้วเดินอ้อมไปนั่งประจำที่คนขับ...










