นางร้าย

อาทิตย์หยิบกุญแจรถให้ มองตามพรรณีที่เดินออกไปกับปรางค์ทิพย์ด้วยความแค้นใจ...

กองถ่ายละครเลิกนานแล้ว แต่ปรางค์ทิพย์หายหัวไม่มารับแขวลัยอย่างที่นัดกันไว้ เธอพยายามโทร.หาน้องสาวแต่ไม่มีใครรับสาย ได้แต่ถอนใจเซ็ง ระหว่างนั้น อาทิตย์โทร.มาเช็กว่าเธอกลับบ้านหรือยัง ปรากฏว่าเธอยังอยู่ที่กองถ่าย รอน้องสาวมารับ เขาตกใจเท่าที่รู้กองถ่ายเลิกตั้งแต่สองทุ่มไม่ใช่หรือ ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวเขาไปรับ

“อย่าดีกว่าค่ะ นั่งแท็กซี่กลับบ้านเองสะดวกกว่าค่ะ”

“ได้โปรดนะครับ คือผมมีธุระสำคัญจะปรึกษาคุณแขน่ะครับ รอผมสิบห้านาทีผมไปถึง” อาทิตย์

วางสายแล้วหันไปจูบแก้มจุ๋มที่นอนอยู่ข้างๆ เธอบ่นอุบนี่เขาต้องไปอีกแล้วหรือ เขาไปครั้งนี้ก็เพื่อรถหรูคันใหม่ไว้ให้เธอนั่ง จุ๋มยิ้มมีความสุข กอดและหอมแก้มเขา...

 จากนั้นไม่นานอาทิตย์ไปรับแขวลัยที่กองถ่าย แล้วพาไปนั่งร้านอาหารเงียบๆแห่งหนึ่งเพื่อคุยธุระกัน เขามีแผนจะเสี้ยมให้เธอกับพรรณีแตกคอกันเพื่อที่

ตัวเขาเองจะได้เข้าไปทำหน้าที่ดูแลเงินค่าตัวแทนที่ จึงเล่าเรื่องที่พรรณีคิดจะฮุบเงินในบัญชีของเธอไปเปิดบัญชีเป็นชื่อตัวเอง พร้อมกับยุให้เธอเก็บเงินค่าตัวงานอีเวนต์เอาไว้เองบ้างอย่าไปให้แม่เก็บหมด เธอครุ่นคิดคล้อยตามแต่ไม่กล้าทำ

ooooooo

ขณะที่พรรณีรีดเอาเงินทุกบาททุกสตางค์ที่แขวลัยหาได้ไปเป็นของตัวเอง เกตุวดีกลับบอกให้อนุวดีเก็บเช็คเงินค่าตัวที่เธอเอามาให้ไว้กับตัวเอง แถมจะถอยรถคันใหม่ให้เธอขับไปกองถ่ายให้

สมฐานะนางเอก...

ฝ่ายพรรณีไม่ได้สนใจแม้แต่น้อยที่ปรางค์ทิพย์ไม่ไปรับแขวลัยตามที่นัดกันไว้ ปล่อยให้นั่งรออยู่นานสองนาน สนใจแค่จะเอาบัตรประชาชนของแขวลัยเพื่อจะไปเปลี่ยนจำนวนเงินที่บัตรเอทีเอ็มจะกดได้ในแต่ละวัน ครั้นเห็นเธออึกอัก พรรณีไม่พอใจคิดว่าเธอแข็งข้อ ไม่ยอมให้ กระชากกระเป๋าไปหยิบบัตรประชาชนเอง แล้วเดินขึ้นห้องไม่ไยดี แขวลัยทั้งเสียใจน้อยใจซบหน้ากับฝ่ามือร้องไห้...

ณ กรุงลอนดอนประเทศอังกฤษ ภวาภพเก็บกระเป๋าเสื้อผ้ากับข้าวของไว้ในห้องพักเรียบร้อย เอาของฝากจากคุณหญิงนภาตรงไปยังอพาร์ตเมนต์ของลดาวัลย์หวังจะเซอร์ไพรส์ แต่เขากลับต้องเป็นฝ่ายเซอร์ไพรส์เสียเองเพราะเจอเธออยู่กับแฟนหนุ่มตาน้ำข้าว แถมเธอแนะนำเขาให้แฟนหนุ่มรู้จักในฐานะญาติจากเมืองไทย เขาไม่อยากอยู่เป็นก้างขวางคอ เอาของฝากให้เธอเสร็จเดินลิ่วออกไป เธอรีบตามมาขอร้องอย่าให้แม่ของเธอรู้เรื่องนี้

“ผมไม่ใช่คนปากโป้งและรู้สึกยินดีที่ได้พบตัวตนแท้จริงของลดาหลังจากระแคะระคายมานานแล้ว”