นางร้าย

“หน้าอย่างมันได้อย่างนั้นก็ดีเกินพอ”

จังหวะนั้นลดาวัลย์เดินมานั่งบนตักภวาภพหน้าตาเฉย เอาเท้าหันไปทางที่พักตร์สุดานั่ง เขาบอกให้เธอลงตัวหนัก เธอเลื่อนตัวลงจากตักเขาไปนั่งข้างๆกัน พักตร์สุดาออกห่าง สองสาวฮึ่มๆใส่กัน ภวาภพรำคาญลุกหนีไปเลย ทั้งคู่พยายามตะโกนถามว่าจะไปไหน เขาเดินต่อไปไม่แม้แต่จะเหลียวกลับมามอง ครั้นพ้นสองสาวมาได้ เขารีบโทร.หาอนุวดีที่กำลังนั่งอ่านบทอยู่กับแขวลัย...

ค่ำวันเดียวกัน หลังกองถ่ายละครเลิกแขวลัยกลับบ้านไม่ได้ รถเจ้ากรรมยางแบนทั้งสองล้อ อาทิตย์ที่มาทำหน้าที่สารถีให้เธอมองยางที่แบนอย่างหงุดหงิด อนุวดีออกอุบายให้เขายืมรถของเธอเอายางสองเส้นนี่ไปปะ เขาบอกแขวลัยให้รอที่นี่เดี๋ยวเขากลับมาแล้วขนยางที่แบนขึ้นรถ ผ่านไปสักพักมีสายเข้ามาที่มือถือของอนุวดี เธอรับสายเสร็จ หันบอกเพื่อนรักว่าอาทิตย์โทร.มาบอกให้เธอกลับไปก่อนเดี๋ยวเขาจะขับรถกลับไปให้ที่บ้าน

แขวลัยพยักหน้ารับรู้ เดินหอบข้าวของออกไป เจอภวาภพเดินสวนเข้ามา เธอไม่อยากมีปัญหา เดินหนีไปอีกทาง เขารีบตามไปดักหน้ามีเรื่องจะคุยด้วย เธอไม่เข้าใจทำไมถึงต้องอยากคุยทั้งที่เราไม่ควรคุยกัน

“ใครกำหนดว่าเราไม่ควรคุยกัน ทำไมไม่ให้ใจเรากำหนดเองเพราะชีวิตมันคือของเรา ได้โปรดแขวลัยให้เวลาผมสักครึ่งชั่วโมง” ภวาภพมองเธอด้วยสายตาวิงวอน แขวลัยใจอ่อนยวบ...

ด้านอนุวดีมองตามแขวลัยที่ขึ้นรถไปกับภวาภพด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพอใจที่ทำให้ทั้งคู่ได้เจอกันอีกครั้ง สงวนศักดิ์เข้ามายืนข้างๆพูดขึ้นลอยๆว่าเจาะยางรถเพื่อนทีละสองเส้น นี่มันเพื่อนแบบไหนกัน เธอตกใจที่เขาล่วงรู้แผนการของตัวเอง หันขวับไปมอง

“ไม่รู้ว่ารถตัวเองก็โดนเจาะยาง ป่านนี้ไปไม่ถึงไหนหรอก เขากลับกันหมดแล้ว ที่นี่อยู่ข้างวัด เขาว่ามีเปรตมาเดินเล่นตอนกลางคืน” ยั่วประสาทจบ สงวนศักดิ์เดินไปเปิดประตูรถตัวเอง เธอตะโกนบอกว่าไม่ไปด้วย

“ไม่ได้จะให้ไป กลัวเจอประตูปิดทับมือ แต่จะให้ติดรถไปเอารถที่คุณอาทิตย์ เขาขับไปปะยาง มืดมากแล้วนะ จะอยู่ดูเปรตก็ตามใจ คอยไปเถอะ” สงวนศักดิ์ว่าแล้วเดินอ้อมไปขึ้นนั่งประจำที่คนขับโดยเปิดประตูข้างนั้นคาไว้ อนุวดีพุ่งไปขึ้นรถ อารามรีบร้อนดันปิดประตูทับขาตัวเองถึงกับร้องลั่น เขาชะโงกหน้ามาดู พึมพำว่าเวรกรรมตามทันเร็วจังเลย แล้วจะช่วยดูข้อเท้าให้ เธอไม่ยอมให้ดู เขาไม่เซ้าซี้สตาร์ตรถขับออกไป...

ภวาภพพาแขวลัยมานั่งที่เก้าอี้ในสวนสาธารณะริมน้ำแห่งหนึ่ง ที่มาพบเธอครั้งนี้เพื่อจะมาลา แล้วจับมือเธอมากุมไว้ เขาคงไปหลายปี แต่จะกลับมา และการกลับมาของเขาอะไรๆหลายอย่างที่นี่คงเปลี่ยนแปลงไป