ตอนที่ 3
จังหวะนั้นภรณีเดินลงมาจากห้องหน้าตาเหนื่อยล้า วิชาญเป็นห่วงถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า เธอไม่ได้เป็นอะไร คงจะอ่านหนังสือมากไปจนไม่ได้หลับได้นอน เกศรีคุยอวดว่าตัวเองก็เคยอ่านตำราแบบนี้จนไม่ได้นอน แต่ผลลัพธ์ออกมาคุ้มค่าเพราะได้เหรียญทองตลอด ภวาภพมาทันได้ยินพอดี เตือนน้องสาวว่าไม่จำเป็นต้องเก่งมากมายจะทำให้เครียดเปล่าๆ เอาแค่เก่งพอสมควรก็พอแล้ว
เกศรีไม่พอใจ
“อย่ามาชักใบให้เรือเสียเหมือนตัวเองเลย ข้าวของเตรียมพร้อมไปลอนดอนแล้วนะ”
“ครับ” ว่าแล้วภวาภพขยับจะไป วิชาญซักจะไปไหนอีก เขาอ้างยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมงก่อนเดินทางท่านน่าจะปล่อยให้เขาได้เป็นตัวของตัวเอง แล้วเตือนพ่อกับแม่เรื่องกล้องที่จะติดให้ภรณีว่าพ่อเพื่อนของเขาเคยทำกับย่าของเพื่อนแบบนี้ กลัวย่าจะเอามรดกไปให้อา ผลสุดท้ายย่าแอบฆ่าตัวตาย จากนั้นเดินออกไป...
เรื่องที่ประดังเข้ามาในช่วงนี้หนักหนาจนทำให้แขวลัยข่มตาหลับไม่ลง นั่งเหม่อใจลอย ปรางค์ทิพย์ที่เพิ่งกลับจากไปเที่ยวตั้งแต่เมื่อคืน เอาแหวนเพชรที่ได้จากเชิดมาอวด เธอไม่อยากเห็นไม่ต้องเอาของที่น้อง
ใช้ตัวเข้าแลกมาอวด ปรางค์ทิพย์ไม่พอใจที่ถูกด่าว่า เตือนพี่สาวอย่าทำตัวเป็นคนดีเกินไประวังจะโดนอาทิตย์หลอก
แขวลัยไม่อยากฟังไล่น้องไปให้พ้นหน้า พรรณีลงมาจากห้องได้ยินพอดี บอกให้เธอฟังคำเตือนของน้องบ้างก็ดี ท่านเองก็กลัวว่าอาทิตย์จะมาเกาะเธอกิน เธอไม่สนใจถ้ามาเกาะโดยไม่ทำให้เธอเดือดร้อน พรรณียืนกรานให้เธอถอนตัวออกห่างจากผู้ชายคนนั้นได้แล้ว อีกไม่นานเธอจะหาผู้ชายดีๆได้ เธอเมินหน้าหนีไม่สนใจ
อาทิตย์ที่ยืนอยู่หน้าห้องรับแขกได้ยินเต็มสองหูก็แค้นมาก พรรณีกำลังจะนินทาเขาต่อแต่ต้องยั้งปากไว้เมื่อเห็นเขาเดินยิ้มเข้ามาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แจ้งว่าขับรถมารับแขวลัยไปกองถ่าย พรรณีแปลกใจทำไมรถของลูกสาวถึงไปอยู่กับเขา แขวลัยอธิบายว่าเมื่อคืนกว่าจะจัดการเรื่องพ่อเสร็จก็เกือบเช้าแล้วก็เลยให้อาทิตย์เอารถกลับไป เช้านี้จะได้มารับเธอไปกองถ่าย ถ้าให้เธอขับไปเองคงไม่ไหวเนื่องจากเมื่อคืนแทบไม่ได้นอน
“อย่าลืมค่าตัวงานอีเวนต์คืนนี้ แม่กับน้องๆมีค่าใช้จ่าย”










