นางร้าย

อีกมุมหนึ่งในห้องแต่งตัว แขวลัยเผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย มือถือที่อยู่ในมือเธอสั่นมีสายเรียกเข้า ภวาภพค่อยๆหยิบออกจากมือเธอเพราะกลัวจะตื่นแล้วใช้มือถือของเธอโทร.เข้าเครื่องเขาเอง ถ่ายรูปเธอตอนหลับเก็บไว้ จังหวะนั้นมีไลน์จากอาทิตย์เข้ามา ภวาภพถือ วิสาสะเปิดอ่าน

“เรื่องคุณพ่อคุณผมจัดการเรียบร้อยแล้ว สบายใจได้ ผมสัญญาว่าจะปกป้องดูแลคุณแขวลัยทุกอย่าง ตั้งแต่เรื่องธุระและจิตใจของคุณแขวลัย”

พลันมีเสียงพักตร์สุดาเรียกหาเขาดังขึ้น ภวาภพตกใจขืนให้เธอมาเจอ เรื่องต้องถึงหูพ่อกับแม่ของเขาแน่ หันซ้ายหันขวาจะไปแอบที่ไหนดี เห็นราวแขวนเสื้อผ้าของแขวลัยกระชากเสื้อหอบใหญ่แล้วไปนั่งหลบๆ

เอาเสื้อพวกนั้นมาสุมทับตัวไว้ เป็นจังหวะเดียวกับประตูห้องแต่งตัวเปิดออก พักตร์สุดาเดินนำอนุวดี เก๋และน้อยเข้ามาเจอแขวลัยนั่งหลับอยู่ เข้าไปหยิบมือถือที่วางอยู่ข้างตัวขึ้นมาดู น้อยพยายามห้ามก็ไม่ฟัง

พักตร์สุดาเปิดไลน์ในมือถือแขวลัย เห็นข้อความจากอาทิตย์รีบเปิดอ่านอย่างไร้มารยาท เก๋เห็นไม่เหมาะสมในเมื่อไม่เจอภวาภพในนี้ก็ควรออกไปได้แล้ว แทนที่จะทำตามเธอกลับเขย่าตัวปลุกแขวลัยให้ตื่น ซักว่าภวาภพอยู่ไหน รถเขาจอดอยู่ที่นี่แต่เจ้าตัวหายไป แขวลัยไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น เก๋ขัดขึ้น

“ในเมื่อหาเขาไม่พบที่นี่แล้วน่าจะจบนะคะ”

“ไม่จบ ฉันจะรอจนกว่าเขาจะมา”

อนุวดีเชิญพักตร์สุดาไปรอที่อื่น เราสองคนจะต้องแต่งตัวเข้าฉากไม่อยากโป๊ให้ใครเห็น พักตร์สุดาจำใจออกไป เก๋กับน้อยรีบตามไปด้วย อนุวดีพุ่งไปล็อกประตูตามหลังพลางถอนใจโล่งอก แล้วเดินกลับมาถามแขวลัยว่าภวาภพอยู่ไหน เธอส่ายหน้าไม่รู้เหมือนกัน จากนั้นเดินไปหยิบชุดจะมาเปลี่ยนแต่มันหายไปจากราวแขวนเดินหาจนเจอมันวางกองอยู่ ครั้นหยิบชุดที่จะสวมขึ้นมาต้องตกใจร้องว้ายลั่นเพราะภวาภพอยู่ในกองเสื้อผ้า

“มีอะไร” อนุวดีพลอยตกใจไปด้วย แขวลัยรีบบอกว่าไม่มีอะไร ชวนเพื่อนไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำไม่อยากเปลี่ยนในนี้ แล้วดึงมืออนุวดีเดินลิ่วออกจากห้อง ภวาภพรอจนแน่ใจว่าไม่มีใครถึงได้ลุกออกจากกองเสื้อผ้า

ส่ายหน้าขำตัวเอง...